Περνώντας στην ΝΕΑ  ΕΠΟΧΗ ,θυμόμαστε και το ΠΑΡΕΛΘΟΝ.

Ακούμε και τα αιτήματα των νέων εκλεκτών μελών μας.

Επαναλαμβάνουμε λοιπόν ,δυό κορυφαία  γαλλικά φίλμ του σκοταδιού,  αύριο στον θερινό ΑΠΟΛΛΩΝΑ  από τις 20:00.

Ιδού, για την Ιστορία, οι πρωτότυπες αφίσες τους ,όταν πρωτοπροβλήθηκαν το  2013 στα «μαύρα» χρόνια,υπαιθρίως στην Αγγελάκη 14 .

Advertisements


ΠΕΜΠΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ (ΘΕΡΙΝΟΣ «ΑΠΟΛΛΩΝ»)

20:00 Τιμή στην ΖΑΝ ΜΟΡΩ  «ΑΣΑΝΣΕΡ ΓΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ»  του Λουί Μάλ. Η περιπέτεια της παραίσθησης

22:00 Τιμή στις ΣΙΜΟΝ ΣΙΝΙΟΡΕ  ΚΑΙ ΒΕΡΑ ΚΛΟΥΖΩ  «ΟΙ ΔΙΑΒΟΛΟΓΥΝΑΙΚΕΣ»του Ανρύ Ζώρζ Κλουζώ .Ο χωρόχρονος που απωλέσθη αμετάκλητα.

 

Ντόρις Ντέι: η πρωταγωνίστρια του φιλμ «Ο δολοφόνος θα’ ρθει απόψε»


Η θρυλική ηθοποιός και τραγουδίστρια της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ, Ντόρις Ντέι, έχει κλείσει 96 χρόνια ζωής. Γεννήθηκε στις 3 Απριλίου του 1922 στο Οχάιο των Ηνωμένων Πολιτειών και διέγραψε μια λαμπρή καριέρα στο χώρο του θεάματος και του ακτιβισμού, που κρατάει επτά δεκαετίες. Συνέχεια

41ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ


του Δημοσθένη Ξιφιλίνου

Τι είδαμε τη Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου…

Δεσμοί

DESMOI

Ακόμα κι ένας μεγάλος έρωτας, ακόμα και η σπουδαιότερη δουλειά ή διάκριση μπορούν να υποταχθούν σε κάτι μεγαλύτερο. Αυτό το μεγαλύτερο μπορεί κανείς να το βαφτίσει “Δεσμοί”, όπως κάνει εδώ ο σκηνοθέτης, ή και “Νόστος”. Γιατί ακριβώς οι στενοί οικογενειακοί δεσμοί, εξ αίματος ή από τις διαχρονικές μεγάλες φιλίες, συνδυάζονται με τον άλλο μεγάλο δεσμό, της γλώσσας και συνθέτουν αυτό το ακατανίκητο που αποκαλείται νοσταλγία. Συνέχεια

ΝΤΟΡΙΣ ΝΤΕΪ ΣΤΟΝ ΘΕΡΙΝΟ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΚΑΙ « Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΘΑΡΘΕΙ ΑΠΟΨΕ»


ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ3 ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΜΕΣ

Τελευταία δευτεριάτικη προβολή στον θερινό ΑΠΟΛΛΩΝΑ (τηλ. 2310828642) στις 21:30  από την Κινηματογραφική Λέσχη των Εργαζομένων της ΕΡΤ3  και το Κέντρο Μελετών και Ερευνών για το Σινεμά  με το  Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΘΑ’ΡΘΕΙ ΑΠΟΨΕ (MIDNIGHT LACE έγχρωμο,ΗΠΑ 1960,διάρκεια 103΄)του Ντέηβιντ Μύλλερ ενταγμένο στο αφιέρωμα Στην καρδιά του ερέβους . Συνέχεια

13 CULT ΦΙΛΜ


Πέμπτη 20/09

20:00 Ασανσέρ Για Δολοφόνους (Ascenseur Pour L’ Echafaud, 1958, Α/Μ, Γαλλία, 90΄) του Λουί Μαλ με τους ΖΑΝ ΜΟΡΟ, Λίνο Βεντούρα και Μορίς Ρονέ

22:00 Οι Διαβολογυναίκες (Les Diaboliques, 1955, Α/Μ, Γαλλία, 114΄) του Ανρί Ζορζ Κλουζό με τους ΣΙΜΟΝ ΣΙΝΙΟΡΕ, ΒΕΡΑ ΚΛΟΥΖΟ, Σαρλ Βανέλ και Πολ Μερίς

Παρασκευή 21/09

20:00 Το Κορίτσι με τη Μοτοσυκλέτα ( Τhe girl on a Motorcycle,1968, Έγχρ. Γαλλία, 91΄) του Τζακ Κάρντιφ με τους ΜΑΡΙΑΝ ΦΕΪΘΦΟΥΛ και Αλέν Ντελόν

22:00 Μπέτι Μπλου (37°2 le matin, 1986, Έγχρ. , Γαλλία, 120΄) του Ζαν Ζακ Μπενέξ με τους ΜΠΕΑΤΡΙΣ ΝΤΑΛ και Ζαν Ιγκ Ανγκλάντ – Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας για τη Ντάλ και Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας για τον Ανγκλάντ

Σάββατο 22/09

20:00  Η Γυναίκα και ο Διάβολος (Ζee and Co., 1972, Έγχρ. , Ηνωμένο Βασίλειο, 110΄) του Μπράιαν Χάτον με τους ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΤΕΪΛΟΡ, ΣΟΥΖΑΝΑ ΓΙΟΡΚ και Μάικλ Κέιν

22:00 Αίμα και πάθος (The Hunger, 1983, Έγχρ., Αμερική, 97΄) του Τόνι Σκοτ με τους ΚΑΤΡΙΝ ΝΤΕΝΕΒ, ΣΟΥΖΑΝ ΣΑΡΑΝΤΟΝ και Ντέιβιντ Μπάουι

Κυριακή 23/09

20:00  Η Ανάπαυση του Πολεμιστή (Le repos du guerrier, 1962, Έγχρ., Γαλλία, 102΄) του Ροζέ Βαντίμ με τους ΜΠΡΙΖΙΤ ΜΠΑΡΝΤΟ και Ρομπέρ Οσέν

22:00 Αποστροφή (Repulsion, 1965, Α/Μ, Αγγλία, 104΄) του Ρόμαν Πολάνσκι με την ΚΑΤΡΙΝ ΝΤΕΝΕΒ – Βραβεία FIPRESCI και Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Βερολίνου

Δευτέρα 24/09

21:30 Ο δολοφόνος θα ’ρθει απόψε! (Midnight lace, 1960, Έγχρ., 108΄)

του Ντέιβιντ Μίλερ, με τους ΝΤΟΡΙΣ ΝΤΕΪ και Ρεξ Χάρισον – Υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ηθοποιού σε δραματική ταινία για τη Ντόρις Ντέι

Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ.

Τρίτη 25/09

20:00 Μπόνι και Κλάιντ (Bonnie and Clyde, 1967, Έγχρ., 111΄) του Άρθουρ Πεν, με τους Γουόρεν Μπίτι και ΦΕΪ ΝΤΑΝΑΓΟΥΕΪ – Όσκαρ καλύτερου β’ γυναικείου ρόλου για την Εστέλα Πάρσονς και καλύτερης φωτογραφίας για τον Μπάρνετ Γκάφι

22:00 Νιαγάρας (Niagara, 1953, Έγχρ., 92’) του Χένρι Χάθαγουεϊ, με τους ΜΕΡΙΛΙΝ ΜΟΝΡΟΕ και Τζόζεφ Κότεν

Τετάρτη 26/09

20:00 Η σειρήνα της Μαρτινίκα (To have and have not, 1944, A/M, 100΄) του Χάουαρντ Χοκς, με τους Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και ΛΟΡΙΝ ΜΠΑΚΟΛ

22:00 Pushover (1954, Α/Μ, 88΄) του Ρίτσαρντ Κουάιν, με τους Φρεντ ΜακΜάρεϊ και ΚΙΜ ΝΟΒΑΚ.


ΠΡΟΒΟΛΗ 300Ης ΤΑΙΝΙΑΣ

Η κινηματογραφική λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ3 και το Κέντρο Ερευνών και Μελετών για το Σινεμά (ΚΕ.ΜΕ.Σ) σας ευχαριστούν ΘΕΡΜΟΤΑΤΑ  και σας καλωσορίζουν  στην ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

Και τώρα την Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου πάλι στον θερινό ΑΠΟΛΛΩΝΑ διπλό γαλλικό σόκ

20:00 Ασανσέρ για δολοφόνους  του Λουί Μάλ

22:00  Οι διαβολογυναίκες του Ανρύ Ζώρζ Κλουζώ

πληροφορίες  για το πρόγραμμα :     kemes.wordpress.com και στο kemes facebook

41ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ


του Δημοσθένη Ξιφιλίνου

Άλλη μια χρονιά βρισκόμαστε στη Δράμα, στο Φεστιβάλ των ελπίδων του ελληνικού κινηματογράφου, μια που – κακά τα ψέματα- η συντριπτική πλειοψηφία των μικρομηκάδων δημιουργών ξεκινά από εδώ την πορεία της στο χώρο. Θα σας ενημερώνουμε καθημερινά για τις εντυπώσεις μας από όσα είδαμε στην οθόνη. 67 ταινίες στο πιάτο σας, λοιπόν, και ξεκινάμε!

Βασιλεία

Ταινία αγχωτική και ειλικρινής, για την Ελλάδα της κρίσης. Η ελληνική σημαία υφαίνεται σχεδόν πλάι σ’ εκείνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μόνο που ανάμεσά τους βρίσκεται η σημαία της ΕΚΟ. Ελληνικά Καύσιμα Ορυκτέλαια: αυτά χωρίζουν την Ελλάδα του σήμερα από την Ευρώπη, τα καύσιμα. Τα καύσιμα, που κοντεύουν να εκλείψουν! Τελειώνει σιγά – σιγά για την ηρωίδα μας, μια κοπέλα καθημερινή που δεν άντεξε την οικονομική κατάρρευση, η τροφή. Ψάχνει έτσι σε άδεια ψυγεία για να συμπληρώσει την όποια διατροφή της. Έχει χαθεί επίσης η στέγη, τριγυρνά στους χώρους που της είναι προσβάσιμοι για να βρει τρόπο να περάσει τις νύχτες της. Ακόμα και το πιο αναγκαίο αγαθό, το νερό, το αναζητά για την καθαριότητά της απεγνωσμένα. Ούτε καν η ύπαρξη δουλειάς δεν μπορεί να καλύψει τις ζωτικές της ανάγκες, μια που όλα περνούν μέσα από προφανώς κατασχεμένους λογαριασμούς. Χρέη παντού, η Βασιλεία μας είναι πια στο σκοτάδι…

You should know better

Χιουμοριστική ματιά στο μείζον -ακόμα και το 2017- θέμα των αμβλώσεων. Μέσα από το κωμικό στοιχείο, παρακολουθούμε μια μελέτη της υποκρισίας. Υποκρισίας, που περνά μέσα από έναν νέο, δήθεν, τρόπο ζωής. Βλέπουμε στο ευρηματικό αυτό φιλμάκι πώς τα μαθήματα γιόγκα καθίστανται κατ’ ουσίαν απλά ο εύκολος τόπος συνεύρεσης “ελεύθερων” πνευμάτων και σωμάτων. Ακόμα τις διατροφικές συνήθειες, που έρχονται να δηλώσουν κι αυτές τάχα μοντέρνα αντίληψη της ζωής μας. Πόσο κενές έχουν καταντήσει οι σχέσεις των δύο φύλων, που στην πραγματικότητα επικοινωνούν μόνο μέσω του σεξ, αλλά και κινδυνεύουν να χωρίσουν εξαιτίας των παρενεργειών (;) του. Αγγλική σπουδαστική παραγωγή, που σ’ αφήνει με ένα… vegan χαμόγελο!

Η φάμπρικα

Από τον καταπράσινο τίτλο, η αναφορά στα πάλαι ποτέ έργα και τις ημέρες του ΠΑΣΟΚ είναι εμφανής. Ο σκηνοθέτης, φτιάχνοντας ένα φωσκολικών αποχρώσεων κοινωνικό νουάρ, επιδιώκει να μιλήσει πρωτίστως για την κατάντια του συνδικαλισμού. Η φάμπρικά του είναι η φάμπρικα του ίδιου του ελληνικού κράτους. Τα πολλά χρήματα είναι στους λίγους, αλλά η “επανάσταση” των πολλών πραγματοποιείται με λάθος τρόπο, με μόνο γνώμονα όχι το κοινό καλό, αλλά το καλό της τσέπης. Έτσι εκφυλίζονται οι θεσμοί. Η αναρρίχηση στην εξουσία, από την άλλη, έρχεται σχεδόν υποχρεωτικά ως απότοκη αποκήρυξης παλιότερων ιδεών σου. Κι εδώ υπάρχει αναφορά στο σήμερα της πολιτικής, μια που η γραβάτα του “ήρωά” μας είναι κόκκινη, όταν αναλαμβάνει την καρέκλα, για να συνεχίσει μάλλον όσα έκαναν οι προηγούμενοι. Προδοσία υπάρχει, ώστε ο Αλέξανδρος Σικαλιάς αναρωτιέται “Πού να βρούμε σωτηρία έτσι;” και μας αφήνει να κοιταχτούμε στον καθρέφτη του. Όμως χωλαίνει πολύ κατασκευαστικά, αλλά και στην ερμηνεία του βασικού πρωταγωνιστή του…

Ave Eva

Υποτίθεται πρόκειται για ένα ταξίδι στη δύσκολη παιδική ηλικία, μια ματιά στο θαύμα της γέννησης, αλλά και στο τραύμα της θέασης των γονιών όταν κάνουν σεξ. Μείγμα πραγματικού και φανταστικού, με αδιανότητες ατάκες να εκστομίζονται από παιδικά στόματα, κακούς λύκους να παραφυλάνε και την “κοκκινοσκουφίτσα” να βρίσκει τρόπο να τους τιθασεύσει. Το λογοπαίγνιο των δύο λέξεων με αντεστραμμένα τα γράμματα στον τίτλο, αναφορά μάλλον σε Παναγία, αλλά και Αδάμ και Εύα, για να καταδείξει το διφορούμενο στη φύση της γυναίκας: να πει ναι ή όχι στον “απαγορευμένο καρπό”; Τα παιδιά πώς το αντιλαμβάνονται;

Grief

Οδοιπορικό στη Σικελία, εκεί που οι ονειρεμένες εικόνες της γης και της θάλασσας δένουν αρμονικά με το ηφαίστειο της Αίτνας. Έτσι είναι και οι σχέσεις μάνας και κόρης, ανέκαθεν προβληματικές στην ιστορία μας, που βρίσκουν εδώ πρόσφορο έδαφος για να… εκραγούν, προτού ξαναγαληνέψουν χάρη και στη βοήθεια του πανδαμάτορος οίνου. Παράλληλα, η σκηνοθέτιδα αγγίζει το θέμα της θλίψης, που πηγάζει από τη μέγιστη των απωλειών, αυτή του συζύγου ή του πατέρα. Το φιλμ παρακολουθεί το “παιχνίδι” των δύο ηρωίδων, που πασχίζουν να την υποτάξουν για να συνεχίσουν τη ζωή τους. Μαύρη γη, μαύρη τέφρα, αλλά “the show must go on”, όπως έλεγαν και οι Queen, δια στόματος Φρέντι Μέρκιουρι. Εξαιρετικές οι δύο πρωταγωνίστριες, Μπαζάκα και Γεωργίου.

Η σιγή των ψαριών όταν πεθαίνουν

Μαύρη κωμωδία, σουρεαλιστική στη βάση της, αλλά και πολύ πικρή στις διδαχές της. Η ύπαρξή μας η ίδια καθορίζεται από τους άλλους, τους γύρω μας. Όταν εκείνοι αποφασίσουν ότι είμαστε πια περιττοί, παύουμε να ζούμε. Η ζωή μας είναι όσο μοναχική και όσο παρεΐστικη την κάνουν οι ανωτέρω βουλές. Δεν έχουν σχεδόν καμιά επίδραση οι πράξεις μας. Συμπεράσματα σκοτεινά, που προκαλούν βουβή θλίψη, μετά τη θέαση μιας ταινίας, που σε κάνει κατά διαστήματα να γελάς με τη μαυρίλα της. “Όπου φυσάει ο άνεμος πάω”, από τον Κώστα Τουρνά, ακούγεται δις στο φιλμ (θα ταίριαζε και το“All we are is dust in the wind”, που θα έλεγαν και οι Kansas). Και τι στίγμα αφήνουμε στο τέλος; ίσως έναν ήχο σαν αυτόν των ψαριών όταν πεθαίνουν…

Όταν ήμουν στο λύκειο ήμουν ερωτευμένος με την Άννα

Άλλη μια μαύρη κωμωδία (λιγότερο μαύρη από τη “Σιγή των ψαριών” και περισσότερο κωμωδία), με θέμα της αυτήν τη φορά την αδυναμία να βρεις το ταίρι της ζωής σου. Ο κεντρικός χαρακτήρας, ένας… νεκροθάφτης, δεν μπορεί να στεριώσει ευτυχισμένη σχέση με το άλλο φύλο. Από το λύκειο ως το τώρα, καμιά 15αριά (;) χρόνια αργότερα, όλες οι γυναίκες τον αφήνουν μετέωρο, με το στόμα ανοιχτό, άφωνο. Πού θα βρει παρηγοριά; Κατά κάποιον τρόπο στη δουλειά του! Με τον Χάρη Φραγκούλη να κινδυνεύει να τυποποιηθεί σε ρόλους εραστή που ψάχνει τον ιδανικό ζευγάρωμα ή την αποκατάσταση των ταραγμένων σχέσεών του με το άλλο φύλο, η ταινία λειτουργεί περισσότερο ανεκδοτολογικά.


ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΣΤΟΝ ΘΕΡΙΝΟ ΑΠΟΛΛΩΝΑ (τηλ.2310828642)

300 ταινίες

2 χρόνια αγώνες

45.00 θεατές

300 συζητήσεις

Η κινηματογραφική λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ3 και το Κέντρο Μελετών και Ερευνών για το Σινεμά (ΚΕΜΕΣ) γιορτάζουν την νέα εποχή

Υποδέχονται τα νέα μέλη με μια μικρή γιορτή

Τρία σε ένα

1.Μεγάλη συναυλία  με κορυφαία ονόματα στις 21:00

2.Μικρό δείπνο με κρασί και απεριτίφ

3.Το κορυφαίο  αγαπημένο φίλμ των αδελφών Κοέν ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΜΙΛΛΕΡ στις  22:00

Κι αυτή είναι μόνον η αρχή

ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΤΩΝ ΑΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΤΩΝ ΗΘΙΚΟΛΟΓΩΝ


Με αφορμή την 300η  ταινία μας  

And our love 

Becomes a funeral   pyre»

(Τζίμ Μόρισσον)

Η Κίμ Νόβακ τα θέλει όλα και τα χάνει όλα

Του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

dermetzo@otenet.gr

Στην εποχή της δήθεν  μεγάλης ελευθερίας των επιλογών ουσιαστικά οι συντηρητικοί  δεσμοί- θεσμοί δένουν το κοινωνικό μόρφωμα ασφυκτικά. Είναι γνωστό ότι συνεχώς πάμε προς συντηρητική στροφή  της παγκόσμιας κοινωνίας. Σφιχτές « άμυνες»,  εσωστρέφεια , ισχυρό κουκούλι  γύρω από τις ψυχοπαθολογικές αποκλίσεις  του καθενός. Η εξωστρέφεια υπάρχει  μόνον στις εύκολες κρίσεις. Συνέχεια