«PERFETTI SCONOSCIUTI»


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 30/7/2017)

Σεξ, ψέματα και… έξυπνα τηλέφωνα

 του Στράτου Κερσανίδη

 Το 1989, όταν ο Στίβεν Σόντερμπεργκ σκηνοθετούσε τη βραβευμένη με Χρυσό Φοίνικα, δραματική κωμωδία “Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες” δύσκολα θα φανταζόταν, πως μετά από 27 περίπου χρόνια οι βιντεοταινίες θα ήταν ένα είδος το οποίο θα είχε περάσει στη δικαιοδοσία των… αρχαιολόγων! Έκτοτε η τεχνολογία έχει πραγματοποιήσει τεράστια άλματα ώστε στην εποχή μας όποιος δε χρησιμοποιεί έξυπνο τηλέφωνο (smart phone) στην καλύτερη περίπτωση θεωρείται γραφικός!

Νέοι καιροί, νέα ήθη οπότε και ο κινηματογράφος -ο οποίος έχει πραγματοποιήσει κι αυτός τεχνολογικά άλματα- προσαρμόζει και τα εργαλεία της θεματολογίας του. Έτσι λοιπόν στην ιταλική κωμωδία “Perfetti sconosciuti” του Πάολο Τζενοβέζε το βασικό εργαλείο της πλοκής είναι τα σύγχρονα έξυπνα κινητά τηλέφωνα. Συνέχεια

“ΑΟΡΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ”


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 23/7/201&0

Δεν είναι αυτό που νομίζεις!

Του Στράτου Κερσανίδη

Ανάμεσα σε πολλά, ο κινηματογράφος μπορεί να θεωρηθεί και ως “τέχνη της παραπλάνησης”. Εάν στη ζωή πολλές φορές ακόμη και τα μάτια μας μπορούν να κάνουν λάθος, τότε στο σινεμά, με την ανθρώπινη παρέμβαση, η παραπλάνηση του θεατή μπορεί να είναι απόλυτη.

Σε ένα λαβύρινθο μυστηρίου μας οδηγεί ο σκηνοθέτης Οριόλ Πάουλο με την ταινία “Αόρατος επισκέπτης” (Contratiempo) και αφού μας φέρει μερικές φορές μπροστά σε ερμητικά κλειστές εξόδους στο τέλος θα μας αποδείξει πως τίποτε δεν ήταν όπως νομίζαμε. Συνέχεια

“ΛΑΙΔΗ ΣΟΥΖΑΝ: ΕΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΕΣ”


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 23/7/2017)

Ίντριγκες σε αριστοκρατικά σαλόνια

του Στράτου Κερσανίδη

Η Τζέιν Όστεν ίσως να είναι η συγγραφέας με τις περισσότερες μεταφορές έργων της στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη. Η αρχή έγινε το 1940 όταν ο σκηνοθέτης Ρόμπερτ Λέοναρντ μετέφερε στο σινεμά το βιβλίο της “Περηφάνια και προκατάληψη”. Οι μεταφορές αυτές υπερβαίνουν τις 15 με τελευταία αυτή που επιχείρησε ο σκηνοθέτης 64χρονος Γουίτ Στίλμαν με την ταινία “Λαίδη Σούζαν: Έρωτες και φιλίες” (Love and friendship). Συνέχεια

«Ο ΚΥΚΛΟΣ»


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 16/7/2017)

Όμορφος ελεύθερος κόσμος!

Του Στράτου Κερσανίδη

 Η επιστήμη και τα επιτεύγματά του ανθρώπινου πολιτισμού είναι βασικοί παράγοντες για μια κοινωνία ευτυχισμένων και ελευθέρων ανθρώπων. Κάτι όμως το οποίο φαίνεται εντελώς λογικό δε ισχύει όταν η επιστήμη βρίσκεται στα χέρια ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων ή ανεξέλεγκτων μη δημοκρατικών εξουσιών.

Το διαδίκτυο, δηλαδή η σύγχρονη και διαρκώς εξελισσόμενη αυτή υπηρεσία, είναι ένας χώρος της επιστήμης ο οποίος κινείται στα όρια μεταξύ της ελευθερίας και της κατάργησής της. Δίνει τεράστιες δυνατότητες επικοινωνίας και πρόσβασης σε κάθε είδους πληροφορίες αλλά ταυτόχρονα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως μέσο παρακολούθησης και χειραγώγησης. Συνέχεια

 «Ο ΠΙΛΟΤΟΣ»


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 9/7/2017)

Ένας κυνηγημένος άνδρας

Του Στράτου Κερσανίδη

Στις 24 Μαρτίου 1976 ο στρατηγός Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, ηγήθηκε στρατιωτικού πραξικοπήματος που ανέτρεψε την Ισαβέλλα Περόν και ανακηρύχθηκε πρόεδρος της Αργεντινής.

Η δικτατορία κράτησε ως το Μάρτιο του 1981 και κατά τη διάρκειά της χιλιάδες άνθρωποι φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, σκοτώθηκαν ή εξαφανίστηκαν. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ο Βιδέλα συνελήφθη, δικάστηκε, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε. Πέθανε το 2013 στη φυλακή.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις τα θύματα της δικτατορίας του «κεντρώου» -όπως κάποιοι τον αποκαλούσαν- Βιδέλα, αγγίζουν τις 30.000 ανθρώπους. Ιδιαίτερα προσφιλής μέθοδος εξαφάνισης των αντιφρονούντων ήταν η ρίψη τους στη θάλασσα από στρατιωτικά ελικόπτερα και αεροπλάνα. Συνέχεια

«Η ΟΡΓΗ ΕΝΟΣ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 2/7/2017)

Δίψα για εκδίκηση

του Στράτου Κερσανίδη

Ένας άνδρας περιμένει με σα σε ένα αυτοκίνητο. Μέλος συμμορίας ληστών, περιμένει τους συνεργάτες του οι οποίοι ληστεύουν ένα κοσμηματοπωλείο. Τρέχουν προς το αυτοκίνητο, η αστυνομία πλησιάζει, οι συνεργάτες του προσπαθούν να διαφύγουν χωρίς να φτάσουν στο αυτοκίνητο, εκείνος αναγκάζεται να φύγει. Η αστυνομία τον κυνηγά, σε ένα σταυροδρόμι συγκρούεται και συλλαμβάνεται τραυματισμένος.

«Η οργή ενός υπομονετικού ανθρώπου» (Tarde para la ira), του Ραούλ Αρεβάλο ξεκινά κάπως έτσι. Η επόμενη σκηνή μας μεταφέρει, οκτώ χρόνια μετά, σε ένα καφέ, όπου συχνάζει ένας μοναχικός άνδρας, ο Χοσέ. Το μπαρ ανήκει στον Χουάνχο και εκεί εργάζεται η Άννα, μια όμορφη γυναίκα η οποία περιμένει να αποφυλακιστεί ο άντρας της, Κούρτο ο οποίος είναι αδελφός του Χουάνκο. Σύντομα μαθαίνουμε πως ο Κούρο είναι ο οδηγός του αυτοκινήτου που προσπάθησε να διαφύγει από τη ληστεία.

Ο Χοσέ βλέπει ερωτικά την Άννα και προσπαθεί να την προσεγγίσει. Έτσι αναπτύσσεται μια ερωτική σχέση μεταξύ τους ενώ όπου να’ ναι ο Κούρο πρόκειται να αποφυλακιστεί. Και ενώ η κατάσταση αρχίζει να περιπλέκεται με την Άννα να βρίσκεται ανάμεσα σε δύο άνδρες, ο σκηνοθέτης με φλας μπακ μας μεταφέρει στο παρελθόν, οκτώ χρόνια πριν, και έτσι μαθαίνουμε τι είχε συμβεί την ημέρα της ληστείας. Τα γεγονότα αρχίζουν να συνδέονται και ο Χοσέ αποδεικνύεται πως είναι ένας άνδρας ο οποίος ζητούσε εκδίκηση.

Η ταινία είναι αρκετά ρεαλιστική και η «βία αποτυπώνεται ως ακατέργαστη και τραχιά, όπως συμβαίνει στην ίδια τη ζωή», όπως λέει και ο σκηνοθέτης. Η αφήγησή του χαρακτηρίζεται από μια ανησυχητική ηρεμία, ενώ είναι εξαιρετικός ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται την σχέση ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές, το Χοσέ και τον Κούρο. Η ερμηνεία του Αντόνιο ντε λα Τόρε, ως Χοσέ, είναι εκρηκτικά ερμητική, ενώ πλάι του ο γνωστός, Λουίς Καγιέχο, είναι απόλυτα πειστικός.

Η ατμοσφαιρική σκηνοθεσία εμπλουτίζεται με όλα τα στοιχεία που χρειάζεται μια ταινία για να αρέσει στο κοινό, δηλαδή σασπένς, ανατροπές, ερωτισμό, ρεαλισμό και πολύ καλές ερμηνείες.

Ο Ραούλ Αρεβάλο, γνωστός ως ηθοποιός μέχρι τώρα, σκηνοθετεί για πρώτη φορά. Παρόλα αυτά η ταινία, δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από αντίστοιχες έμπειρων σκηνοθετών. Προσωπικά πιστεύω πως «Η οργή ενός υπομονετικού ανθρώπου», θα συμπεριληφθεί ανάμεσα στις ταινίες οι οποίες θα σημαδέψουν θετικά το φετινό κινηματογραφικό καλοκαίρι.

“Τα παράπονα στο δήμαρχο” (L’ ora legale)


(από την ΕΠΟΧΗ, 2/7/2017)
του Στράτου Κερσανίδη

Σκηνοθεσία: Σάλβο Φικάρα και Βαλεντίνο Πικόνε

Το Πιετραμάρε είναι ένα χωριό στη Σικελία, στο οποίο επί πολλά χρόνια εκλέγεται δήμαρχος ο Γκαετάνο Πατάνε. Ο Εν λόγω, λοιπόν, ένας τύπος με το χαμόγελο της επιτυχίας αλά Μπερλουσκόνι, είναι βουτηγμένος στη διαφθορά και φαίνεται πως οι δημότες έχουν βαρεθεί να ζουν έτσι.

Ο Πιερπάολο Νατόλι είναι ο άνθρωπος ο οποίος έρχεται να αμφισβητήσει την παντοδυναμία του Πατάνε. Τίμιος κι αδέκαστος, ο καθηγητής Νατόλι κατέρχεται στις εκλογές και διεκδικεί τη δημαρχία. Οι κάτοικοι του Πιετραμάρε, έχοντας βαρεθεί να ζουν σε ένα καθεστώς συνδιαλλαγής και ανομίας, εκλέγουν για δήμαρχο το Νατόλι ο οποίος προσπαθεί να αλλάξει τα πάντα στο χωριό. Συνέχεια

ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑ


(από την ΕΠΟΧΗ, 18/6/2017)

Η Τέχνη ως ακτιβισμός

 Του Στράτου Κερσανίδη

Στο Φεστιβάλ του Κλουζ στη Ρουμανία, που βρέθηκα την προηγούμενη εβδομάδα, είχα την τύχη να δω ένα ρουμάνικο ντοκιμαντέρ το οποίο με ενθουσίασε και καταχειροκροτήθηκε. Τελικά το κοινό την επιβράβευσε με την ψήφο του και έτσι ο «Πλανήτης Πετρίλα» (Planeta Petrila), κέρδισε το Βραβείο Κοινού». Έγραψα κάτι στο φέις μπουκ αλλά θα ήθελα να το μοιραστώ και μαζί σας.

Ο Ιόν Μπάρμπου εργάστηκε επί χρόνια ως τοπογράφος στο ορυχείο της πόλης Πετρίλα, στην κοιλάδα Ζίου, στην Τρανσυλβανία. Πρόκειται για το πιο παλιό ορυχείο εξόρυξης κάρβουνου στη Ρουμανία.
Ξεκίνησε το 1840 με επιφανειακή εκμετάλλευση και το 1859 άνοιξε η πρώτη στοά. Το 1868 άρχισε η βιομηχανική εκμετάλλευση του κάρβουνου, με παραγωγή 865 τόνων και 65 εργαζόμενους.  Συνέχισε να αναπτύσσεται μαζί με τις ανάγκες της χώρας για ενέργεια και έφτασε να απασχολεί μέχρι 4.500 αργαζόμενους. Το 1983 σημειώθηκε ρεκόρ παραγωγής με 1.251.177 τόνους. Συνέχεια

«ΟΛΑ ΟΣΑ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ»


(από την ΕΠΟΧΗ, 18/6/2017)

Όταν η επιθυμία γίνεται φαντασίωση

 του Στράτου Κερσανίδη

Όταν η επιθυμία ξεπερνά τα όρια της λογικής –και ποιος τα καθορίζει αυτά;- τότε η φαντασία και η πραγματικότητα δεν ξεχωρίζουν. Γίνεται κάτι σαν αυθυποβολή όπου η επιθυμία επιβάλλεται στην πραγματικότητα.

Η Νικόλ Γκαρσία σκηνοθετεί την ταινία «Όλα όσα αγαπήσαμε» (Mal de pierres), ερωτική ιστορία με πρωταγωνίστρια την Γκαμπριέλ, μια κοπέλα η οποία ζει σε ένα χωριό στη Νότια Γαλλία. Συνέχεια

«Ξα μου», της Κλειώς Φανουράκη


(από την ΕΠΟΧΗ, 18/6/2017)

του Στράτου Κερσανίδη

Ο Τζόνι, χρόνια διευθυντής σε μεγάλη ξενοδοχειακή  μονάδα μένει άνεργος εξαιτίας της κρίσης. Σοκαρισμένος περνά τις περισσότερες ώρες της ημέρας κλεισμένος σε ένα δωμάτιο τζογάροντας διαδικτυακά. Μια μέρα πηγαίνοντας βόλτα στην παραλία με τη γυναίκα του προσκαλείται σε μια παρτίδα σκάκι από κάποιον ντόπιο ψαρά. Συνέχεια