«ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ»


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 23/4/2017)

Η διαχρονικότητα των πραγμάτων

Του Στράτου Κερσανίδη

Για πολλαπλές αναγνώσεις προσφέρεται η ταινία του Μάρκο Μπελόκιο, «Αίμα από το αίμα μου» (Sangue del mio sangue), που ο ιταλός σκηνοθέτης γύρισε το 2015 και προβάλλεται φέτος στη χώρα μας.

Ο Φεντερίκο, αδελφός ενός κληρικού πηγαίνει σε ένα μοναστήρι όπου είναι φυλακισμένη και αντιμέτωπη με την Ιερά Εξέταση, η Μπενεντάτα, μια όμορφη κοπέλα η οποία κατηγορείται πως αποπλάνησε τον ιερωμένο αδελφό του και τον οδήγησε στην αυτοκτονία. Η κοπέλα περνά διάφορες δοκιμασίες και τέλος φυλακίζεται πίσω από έναν τοίχο.

Στη σύγχρονη εποχή, ένας εφοριακός επισκέπτεται το εγκαταλειμμένο μοναστήρι φυλακή το οποίο πρόκειται να αγοραστεί από έναν ζάπλουτο Ρώσο. Όμως κάποιος κόμης ο οποίος κυκλοφορεί μόνο τη νύχτα και ο οποίος έχει εγκαταλείψει τη γυναίκα του, ζει μέσα στο μοναστήρι μαζί με τους πιστούς του υπηρέτες.

Στο πρώτο μέρος η αφήγηση είναι σφιχτή, ο θεατής παρακολουθεί με αγωνία τις δοκιμασίες της κοπέλας ενώ ο Μπελόκιο αφήνει σαφείς αιχμές εναντίον της εκκλησίας και της υποκρισίας των πιστών και του κλήρου. Η νεαρή κατηγορούμενη, αν και αθώα, βρίσκεται μπροστά στην ανάλγητη σκληρότητα της Ιεράς Εξέτασης, ενώ Φεντερίκο, αποπλανεί δύο παρθένες αδελφές που τον φιλοξενούν.

Στο δεύτερο μέρος ο Μπελόκιο γίνεται σαρκαστικός ενώ δίνει στην ταινία του μια φελινική γκροτέσκα μορφή. Ποιος είναι ο μυστηριώδης κόμης ο οποίος κρύβεται στα σκοτεινά δωμάτια του εγκαταλελειμμένου μοναστηριού; Μοιάζει με βαμπίρ αλλά όλο το στυλ θυμίζει μαφιόζο. Αλλά και ο εφοριακός είναι εφοριακός ή μήπως είναι απατεώνας; Και γιατί το ίδιο πρόσωπο ερμηνεύει το Φεντερίκο αλλά και τον εφοριακό;

Υπάρχει επιθυμία από τη μεριά του Μάρκο Μπελόκιο να μιλήσει για τη διαχρονικότητα της διαφθοράς και της υποκρισίας; Για τη διαχρονικότητα της εξουσίας και της δύναμης του χρήματος; Τέλος για τη διαχρονικότητας και τη δύναμη της αγνότητας και της αληθινής ομορφιάς;

Όλες οι απαντήσεις είναι ευπρόσδεκτες και μπορεί ο καθένας να συμφωνήσει, να διαφωνήσει ή να δώσει τη δική του εκδοχή. Άλλωστε Μπελόκιο είναι αυτός, και η ομορφιά, το πάθος, ο έρωτας αλλά και η Αγία Αμαρτία είναι κάποια από τα αγαπημένα του θέματα. Θέματα που τον τοποθετούν στον αντίποδα της σοβαροφάνειας και της συμβατικής αντίληψης άρα η στάση του είναι απολύτως αιρετική έως και απελευθερωτική.

Ειρωνικός, επαναστάτης και κινηματογραφιστής μέχρι το μεδούλι, ο Μάρκο Μπελόκιο κάνει σινεμά που ξεβολεύει, που θέτει ερωτήματα και επιλέγει, να μη δώσει απαντήσεις, αφού κι ο ίδιος αναζητά και ευχόμαστε για πολλά χρόνια ακόμη να αναζητά.

Διάβασα κάπου πως τα θέματα που πραγματεύεται η ταινία είναι ο καθολικισμός, η υποκρισία, η δίψα για εξουσία αλλά και η αληθινή πίστη, μαζί με την παγκοσμιοποίηση και τις αλλαγές στη σημερινή ιταλική (και όχι μόνο) κοινωνία. Νομίζω πως όντως αυτοί είναι οι άξονες ανάμεσα στους οποίου κινείται μόνο που ο θεατής καλείται να κοιτάξει λιγάκι πίσω από το προφανές.

Η υπόθεση της ταινίας εκτυλίσσεται στο χωριό Μπόμπιο στην Εμίλια Ρομάνα της Βόρειας Ιταλίας. Το ενδιαφέρον είναι πως ο σκηνοθέτης επιστρέφει εδώ μετά από 52 χρόνια, αφού εδώ γύρισε το 1955 την πρώτη του ταινία, «Γροθιές στην τσέπη».

Η τελευταία ταινία του Μάρκο Μπελόκιο γυρίστηκε πέρυσι και έχει τίτλο «Όνειρα γλυκά» (Fai bei sogni)

36ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ


(προδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ της Κυριακής 23/4/2017)

Μπροστά σε ένα νέο τοπίο

Του Στράτου Κερσανίδη

Μετά από το δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής, με το γνωστό εκλογικό αποτέλεσμα, η Τουρκία φαίνεται πως αλλάζει και οι επιπτώσεις στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας θα γίνουν εμφανείς τους επόμενους μήνες. Μπροστά σε ένα νέο τοπίο βρίσκεται, λοιπόν, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κωνσταντινούπολης και κανείς μας δε γνωρίζει κατά πόσο αυτό θα επηρεαστεί από τη νέα κατάσταση.

Πάντως το φετινό 36ο Φεστιβάλ διέθετε όλη εκείνη τη ζωντάνια, την τόλμη και το δημοκρατικό πνεύμα το οποίο είχε κατακτήσει η διοργάνωση τα προηγούμενα χρόνια και που ευχόμαστε να διατηρηθεί και στο μέλλον.

Το παλιό και το νέο

Η ταινία «Κίτρινος πυρετός» (Sari Sicak), του Φικρέτ Ρεϊχάν, κέρδισε τη Χρυσή Τουλίπα στο Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα και για καλή μου τύχη ήταν ανάμεσα σε εκείνες που κατάφερα να δω.

Η ταινία πραγματεύεται τη μάχη ανάμεσα στο παλιό και το νέο, όπου το νέο δεν ταυτίζεται απαραίτητα πάντα με το καλό. Έτσι βλέπουμε το νεαρό Ιμπραήμ να προσπαθεί να επιβιώσει κάνοντας διάφορες δουλειές για να βοηθήσει την οικογένειά του. Ο πατέρας του, ο Νετζίπ Αγά είναι αγρότης και αγωνίζεται να κρατήσει τη γη που καλλιεργεί και το σπίτι του, απέναντι στην επερχόμενη εκβιομηχάνιση της περιοχής αλλά και τον εκμοντερνισμό της παραγωγής. Δέσμιος ενός συστήματος διανομής και πώλησης των προϊόντων, ο Νετζίπ Αγά αντιμετωπίζει το φάσμα της καταστροφής. Όμως ο Ιμπραήμ έχει όνειρα, θέλει να βγάλει επαγγελματικό δίπλωμα οδήγησης και να εργαστεί σε μια εταιρία με νταλίκες. Θέλοντας να πραγματοποιήσει το όνειρό του αλλά και να βοηθήσει τον πατέρα του θα παραβιάσει τους κανόνες και θα έρθει σε σύγκρουση με τα συμφέροντα.

Κίτρινος Πυρετός

Πολύ δυνατό φιλμ το οποίο προσεγγίζει ρεαλιστικά τις φεουδαρχικού τύπου συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι αγρότες στην Τουρκία. Ο σκηνοθέτης με λιτότητα, σαφήνεια και διεισδυτικότητα σκιαγραφεί τους ήρωές του, τοποθετώντας τους μέσα σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικό περιβάλλον. Η κοινωνική του τοποθέτηση σαφής ενώ τα εκφραστικά του μέσα φλερτάρουν με το νεορεαλισμό έχοντας όμως έντονο το τοπικό πολιτισμικό στοιχείο. Συνέχεια

« Η ΚΟΡΗ»


(από την ΕΠΟΧΗ, 9/4/2017)

Καταστροφικές αποκαλύψεις

Του Στράτου Κερσανίδη

Μερικά μυστικά, όσο παραμένουν τέτοια, είναι σα να μην υπάρχουν. Κι όταν πρόκειται για μυστικά που η αποκάλυψή τους μπορεί να ανατρέψει δραματικά τις ζωές των ανθρώπων, τότε καλύτερα να παραμένουν στην ασφάλεια που προσφέρει η άγνοια. Η γνώση, αφενός είναι δύναμη, αφετέρου αποτελεί την απαρχή της ανθρώπινης τραγωδίας.

Οι παραπάνω σκέψεις αποτελούν τον άξονα της ταινίας «Η κόρη» (The daughter) του Σάιμον Στόουν, εμπνευσμένη από το πασίγνωστο θεατρικό έργο του Ερρίκου Ίψεν, «Η αγριόπαπια». Συνέχεια

«ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ»


(από την ΕΠΟΧΗ, 9/4/2017)

Ζωή στο περιθώριο

του Στράτου Κερσανίδη

Κάποιοι άνθρωποι ζουν σε επικίνδυνες ισορροπίες. Είναι η ίδια η ζωή η οποία τους οδήγησε σε αδιέξοδα από τα οποία προσπαθούν να ξεφύγουν. Και όχι πάντοτε με νόμιμο τρόπο. Τέτοιοι άνθρωποι είναι οι ήρωες της ταινίες του Ζουλιέν Λεκλέρκ, «Αδίστακτοι» (Braqueurs). 

Τέσσερις άνδρες, ο Γιανί, ο Ερίκ, ο Νασέρ και ο Φρανκ, αποτελούν τη συμμορία η οποία πραγματοποιεί πολύ καλά σχεδιασμένες ληστείες στο Παρίσι. Όλα πηγαίνουν καλά και το τελευταίο κόλπο έχει αποφέρει σε όλους σημαντικό χρηματικό ποσό που σκέφτονται να τα παρατήσουν. Ένα λάθος όμως που κάνει ο Αμίν, αδελφός του Γιανί, θα φέρει τη συμμορία αντιμέτωπη με τους βαρόνους ναρκωτικών. Έτσι θα αναγκαστούν να κάνουν μια «δουλειά» για χάρη τους. Όμως τα πράγματα δεν θα πάνε όπως τα υπολογίζουν και οι δύο συμμορίες θα οδηγηθούν σε μια αιματηρή σύγκρουση. Συνέχεια

«Η ΜΕΓΑΛΗ ΟΥΤΟΠΙΑ»


 

(από την ΕΠΟΧΗ, 2/4/2017)

Η Επανάσταση είναι εδώ

Του Στράτου Κερσανίδη

«(…) η κυρίαρχη υπόθεση των αισθήσεων μας τέμνεται από το γεγονός ότι ο θεατής που στέκεται μπροστά στον πίνακα, -εσείς κι εγώ δηλαδή- τέμνεται κατ’ ευθείαν από το βλέμμα του δικαστή έτσι ώστε να έχει την αίσθηση ότι ο ίδιος είναι ο κατηγορούμενος»….

Με τα παραπάνω λόγια ο Φώτος Λαμπρινός, στοχεύοντας με την κάμερά του τον πίνακα του Σολομόν Νικρίτιν, ‘Δίκη λαού’ τελειώνει την ταινία του «Η μεγάλη ουτοπία» (The Great Utopia), βάζοντας και εμάς, ως θεατές της ταινίας, στη θέση του κατηγορούμενου. Συνέχεια

«ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΖΩΕΣ»


(από την ΕΠΟΧΗ, 2/4/2017) 

Οικογενειακοί δεσμοί

του Στράτου Κερσανίδη

Ο Τσαν Κάτλερ, ζει με τη γυναίκα του Κέλι και τα δυο του παιδιά, σε έναν καταυλισμό τροχόσπιτων στις παρυφές μιας πλούσιας περιοχής. Σε ένα από τα τροχόσπιτα ζει ο πατέρας του Τσαν, ο Κόλντι, αρχηγός μιας συμμορίας παρανόμων που επιβιώνει ληστεύοντας. Η οικογένεια Κάτλερ ζει μέσα στην παρανομία εδώ και τρεις γενιές.  Όμως ο Τσαν ονειρεύεται ένα διαφορετικό μέλλον για τα παιδιά του, θέλει, σε αντίθεση με αυτόν και τη γυναίκα του, να πάνε στο σχολείο και να ξεφύγουν από την οικογενειακή παράδοση της παρανομίας. Πρέπει όμως και ο ίδιος να αλλάξει ζωή, κάτι που προσπαθεί να κάνει αλλά δεν μπορεί επειδή δε θέλει να συγκρουστεί με τον πατέρα του. Συνέχεια

«ΤΟ ΚΡΥΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ»


 

(από την ΕΠΟΧΗ, 25/3/2017)

Χρυσοθήρες και ταυρομαχίες στη Μαύρη θάλασσα

Του Στράτου Κερσανίδη

Η ζωή είναι σκληρή στα βουνά κοντά στην Τραπεζούντα. Οι άνθρωποι προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τα λιγοστά ζώα τους και έχοντας να αντιμετωπίσουν τα στοιχεία της φύσης. Αυτό είναι το σκηνικό στο οποίο διαδραματίζεται η δράση της ταινίας «Το κρύο της Τραπεζούντας» (Kalandar Sogugu), του Μουσταφά Καρά. Η οποία ήταν η επίσημη συμμετοχή της Τουρκίας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ. Συνέχεια

«ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ»


(από την ΕΠΟΧΗ, 25/3/2017)

Η πλατεία των παθών

του Στράτου Κερσανίδη

Μια πολυκατοικία στην πλατεία Αμερικής. Ο Νάκος μετρά πόσοι από τους ενοίκους είναι Έλληνες και πόσοι ξένοι. Το σκορ υπέρ των ξένων είναι συντριπτικό. Ο Νάκος είναι δυσαρεστημένος, δεν θέλει τους ξένους, είναι ρατσιστής. Ο Μπίλυ, ροκεντρολάς και παιδικός φίλος του Νάκου, έχει ένα καφέ μπαρ στο ισόγειο μαζί με την αδελφή του Νάντια. Στο πατάρι του μαγαζιού έχουν και ένα εργαστήριο στο οποίο κάνουν τατουάζ. Ο Τάρεκ, πρόσφυγας από το Χαλέπι, μαζί με τη μικρή του κόρη, τη Μάγια, ζουν στο υπόγειο της πολυκατοικίας και θέλουν να φύγουν για το Βερολίνο. Η Τερέζα, μια μαύρη τραγουδίστρια σε μπαρ, θέλει να ξεφύγει από τα νύχια του αφεντικού της, του Μάικ. Συνέχεια

ΘΑΡΡΟΣ Ή ΑΛΗΘΕΙΑ;


(από το http://www.stokokkino.gr)

του Στράτου Κερσανίδη

NERVE

Σκηνοθεσία: Χένρι Τζουστ, Άριελ Σούλμαν
Πρωταγωνιστούν: Ντέιβ Φράνκο, Έμα Ρόμπερτς, Τζούλιετ Λιούις, Έμιλι Μιντ

Το διαδικτυακό παιχνίδι Nerve έχει ξετρελάνει όλο τον κόσμο. Μπορείς να το παρακολουθήσεις ως θεατής ή να πάρεις μέρος ως παίκτης. Είναι μια σειρά από δοκιμασίες που πρέπει να κάνει ο παίκτης και μεταδίδονται απευθείας και με βάση αυτές βαθμολογείται. Συνέχεια

ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


(από το http://www.stokokkino.gr)

του Στράτου Κερσανίδη

JUSTE LA FIN DU MONDE

Σκηνοθεσία: Ξαβιέ Ντολάν
Πρωταγωνιστούν: Ναταλί Μπαΐ, Βενσάν Κασέλ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Λέα Σεντού, Γκασπάρ Ιλιέλ

Ο Λουίς, επιτυχημένος συγγραφέας και γκέι ,μετά από 12 χρόνια απουσίας επιστρέφει στο πατρικό του σπίτι. Εκεί τον περιμένουν η μητέρα του, Μαρτίν, ο αδελφός του Αντουάν, η νύφη του Κατρίν και η αδελφή του Σουζάν.

Ο Λουίς έχει κάτι σημαντικό να ανακοινώσει στην οικογένειά του, αλλά χάνεται μέσα σε μια σειρά λεκτικών αντιπαραθέσεων, καυγάδων και εντάσεων. Συνέχεια