21ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


(από το http://www.stokokkino.gr)

Πλούσιο πρόγραμμα, πολλές επιλογές

Του Στράτου Κερσανίδη

Απόντος του καλλιτεχνικού διευθυντή, Ορέστη Ανδρεαδάκη, «ο οποίος έπαθε υπερκόπωση», όπως είπε η γενική διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Ελίζ Ζαλαντό, πραγματοποιήθηκε σήμερα η συνέντευξη Τύπου για το 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ το οποίο θα πραγματοποιηθεί από τη 1η έως τις 10 Μαρτίου 2019. Συνέχεια

Advertisements

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΙΑ


(από το http://www.stokokkino.gr)

Ήσυχη βραδιά χωρίς ειδήσεις

Του Στράτου Κερσανίδη

Παρουσία της υπουργού Πολιτισμού, Μυρσίνης Ζορμπά, η οποία απένειμε και το Χρυσό Αλέξανδρο, πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής 11 Νοεμβρίου η Τελετή Λήξης του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Η  παρουσία της όμως δε συνοδεύτηκε από κάποια είδηση, αφού η υπουργός απονέμοντας το βραβείο στην ταινία «Ρέι και Λουίζ», του βρετανού Ρίτσαρντ Μπίλινγχαμ, απλώς έδωσε συγχαρητήρια στη διοίκηση του φεστιβάλ επειδή κρατά ζωντανή τη σχέση του με την πόλη καθ’ όλη της διάρκεια του χρόνου.

Πάντως η κ. Ζορμπά, κατά τη σύντομη επίσκεψή της στη Θεσσαλονίκη είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τους πολιτιστικούς φορείς της πόλης και από αυτές της συναντήσεις αναμένονται πιο σημαντικές ειδήσεις. Συνέχεια

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (5)


(από το http://www.stokokkino.gr)

Οι επτά τελευταίες

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Με αυτό, το τέταρτο και τελευταίο σημείωμα, ολοκληρώνεται η κριτική παρουσίαση ταινιών από το 59ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Για σήμερα, λοιπόν, έχουμε 7 συνολικά ταινίες από τις οποίες «Τα δάκρια του βουνού», του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου είναι από το Ελληνικό Τμήμα,  ενώ η «Κιμμέρια», του Σάιμον Φαρμακά και η «Παύση», της Τώνιας Μισιαλή, είναι επίσης από το Ελληνικό Τμήμα και ειδικότερα από την ενότητα Ξεπερνώντας τα Σύνορα. Μάλιστα οι δύο τελευταίες είναι από την Κύπρο, η οποία φέτος μας εντυπωσίασε με την ποιότητα των ταινιών της.

Ακολουθούν τρεις ταινίες από το Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα. Η πρώτη, το «The waiter», του Στηβ Κρικρή, είναι μία από τις ελληνικές συμμετοχές αυτού του τμήματος. Οι άλλες δύο είναι η «Pearl», της Έλσα Αμιέλ (Γαλλία-Ελβετία) και η άλλη το «Εμείς τα ζώα», του Τζερεμάια Ζέιγκαρ (ΗΠΑ).

Η επτάδα κλείνει με την ταινία «Το φορτίο», του Όγκνιεν Γκλάβονιτς (Σερβία), μια ταινία η οποία προβλήθηκε στο τμήμα που αγαπώ ιδιαίτερα δηλαδή τις Ματιές στα Βαλκάνια.

Ραντεβού στο επόμενο, το 60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την ευχή να είμαστε όλοι και όλες καλά!

Και του χρόνου!

«Τα δάκρυα του βουνού», του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου

Αρχές του προηγούμενου αιώνα, μια ομάδα από μάστορες πέτρας ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο. Μακριά από τις πατρίδες τους προσπαθούν να επιβιώσουν αναζητώντας ασφαλή περάσματα από τους ληστές και από τις πολεμικές αψιμαχίες, συχνά πεινασμένοι και κυνηγημένοι. Τελικά όλη η ομάδα θα ξεκληριστεί εκτός από τον πρωτομάστορα, ο οποίος θα συνεχίσει τη μοναχική του περιπλάνηση. Συνέχεια

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (4)


(από το http://www.stokokkino.gr)

Λογοτεχνία, κοινωνία και πολιτική

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Στο σημερινό, τέταρτο σημείωμά μας από το 59ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, κάνουμε αναφορά σε πέντε ταινίες. Δύο από αυτές είναι βασισμένες σε λογοτεχνικά έργα με το ιδιαίτερο ενδιαφέρον η κάθε μία. Πρόκειτια για τ το «Μαγικό δέρμα» του Κωνσταντίνου Σαμαρά, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Ονορέ ντε Μπαλζάκ και «Η δεξιά τσέπη του ράσου», του Γιάννη Λαπατά, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιάννη Μακριδάκη.

Υπάρχουν άλλες δύο ταινίες στις οποίες ξεχωρίζει η έντονη κοινωνική ματιά. Πρόκειται για τη «Η δουλειά της», του Νίκου Λαμπότ και το «Holy booom», της Μαρίας Λάφη.

Τέλος, είναι μια πολιτική ταινία, με θέμα το Κυπριακό, του Μάριου Πιπερίδη, με τίτλο «Φυγαδεύοντας τον Χέντριξ», η οποία έχει κερδίσει τις καρδιές του κοινού.

«Φυγαδεύοντας τον Χέντριξ», του Μάριου Πιπερίδη

Ο Γιάννης σχεδιάζει να φύγει από την Κύπρο σε μερικές μέρες. Στο μεταξύ χρωστά λεφτά σε κάποιους ύποπτους τύπους αλλά και πέντε ενοίκια. Όταν όμως ο σκύλος του, ο Τζίμι, μια μέρα περνά τη Νεκρή Ζώνη και μπαίνει στην κατεχόμενη Λευκωσία, αναγκάζεται να περάσει από την άλλη πλευρά και να τον φέρει. Όλα θα πήγαιναν κατ’ ευχήν εάν στην επιστροφή δεν αντιμετώπιζε ένα αναπάντεχο πρόβλημα. Ενώ κανείς δε ζητά διαβατήριο, οι Ελληνοκύπριοι δεν του επιτρέπου να περάσει τον Τζίμι στην Ελληνοκυπριακή πλευρά επειδή απαγορεύεται να εισέρχονται ζώα από το Βορά στο Νότο. Έτσι αναγκάζεται να ζητήσει τη βοήθεια ενός Τουρκοκύπριου ο οποίος θα τον συστήσει σε κάποιον λαθρέμπορο για να περάσει παράνομα τον Τζίμι από τα κατεχόμενα στην ελεύθερη Κύπρο. Μεγάλο μπλέξιμο! Συνέχεια

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (3)


(από το http://www.stokokkino.gr)

Οι καλές μαθήτριες του Χίτσκοκ!

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Δύο νέες κοπέλες, η Ναταλία Λαμπροπούλου και η Ηλέκτρα Αγγελετοπούλου, με την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, αν μη τι άλλο, κερδίζουν τις εντυπώσεις. Κι αυτό χάρις στην ταινία του «Scopophilia», ένα αγωνιώδες θρίλερ που προσωπικά με καθήλωσε.

Όσο για το βαλκανικό σινεμά, εξακολουθεί να εντυπωσιάζει με ταινίες όπως η «Σιμπέλ», της Τσαγλά Ζεντζιρτζί και του Γκιγιόμ Ζοβατενί και το «Lemonade», της Ιοάνα Ουρικάρου.

Scopophilia», της Ναταλίας Λαμπροπούλου και της Ηλέκτρας Αγγελετοπούλου

Σκοποφιλία είναι η αγάπη που νιώθει ο άνθρωπος για να κοιτάζει αλλά συνδέεται και με την ερωτική επιθυμία η οποία δημιουργείται από τη θέαση γυμνών σωμάτων. Θα μπορούσαμε να πούμε πως η λέξη είναι κατά κάποιον τρόπο, συνώνυμη με τη λέξη ηδονοβλεψία. Το σινεμά είναι μια καθαρά σκοποφιλική διαδικασία, τόσο για το σκηνοθέτη όσο και για το θεατή. Ξεκινώντας από αυτή τη βάση οι δύο σκηνοθέτιδες δημιούργησαν ένα ιδιαίτερα έξυπνο, άκρως εμπνευσμένο και πολύ πού αγωνιώδες θρίλερ. Ήρωάς τους είναι ο Αλέξης, ένας νεαρός ο οποίος παρακολουθεί διαδικτυακά μέσω IP κάμερας, κάποιους ανθρώπους στα σπίτια τους. Μια μέρα όμως γίνεται μάρτυρας του φόνου μια κοπέλας την οποία παρακολουθεί και στην προσπάθειά του να αποκαλύψει την ταυτότητα του δολοφόνου κινδυνεύει να γίνει θύμα του. Συνέχεια

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (2)


(από το http://www.stokokkino.gr)

 Δράση μέσα από τηλεφωνικές γραμμές

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος αλλά και σκηνοθετικής πρότασης είναι η ταινία «Ο ένοχος», του δανού, Γκούσταφ Μέλερ. Πρόκειται για ένα θρίλερ αγωνίας με όλη τη δράση να εκτυλίσσεται μέσα από τηλεφωνικές συνομιλίες και με έναν μόνο πρωταγωνιστή!

Είδαμε ακόμη το «Night out» του Στράτου Τζίτζη, μια ταινία με έντονες, συχνά ντελιριακές εικόνες από το νυχτερινό Βερολίνο, το εξαιρετικό «Ελεύθερο θέμα», μια ταινία της Στέλλας Θεοδωράκη, η οποία όμως απαιτεί την προσήλωση των θεατών και τέλος, το συναρπαστικό κοινωνικό δράμα «Άλις Τ.», του ρουμάνου Ράντου Μουντεάν.

«Ο ένοχος» (The guilty), του Γκούσταφ Μέλερ

Ο Άσγκερ, είναι αστυνομικός στο τηλεφωνικό κέντρο της Άμεσης Δράσης. Βρίσκεται εκεί και όχι στη δράση εξαιτίας ενός παραπτώματος στο οποίο έχει υποπέσει και περιμένει την εκδίκαση της υπόθεσής του. Μια μέρα λοιπό, λίγο πριν από τη λήξη της βάρδιας του δέχεται ένα τηλεφώνημα από ια γυναίκα η οποία έχει απαχθεί. Με μοναδικό του όπλο το τηλέφωνο προσπαθεί να βρει μια άκρη και να σώσει τη γυναίκα. Όσο όμως προχωρά ανακαλύπτει πως όλο και περισσότερα στοιχεία. Ταυτόχρονα έχει να παλέψει και με το χρόνο ο οποίος λειτουργεί εναντίον του. Συνέχεια

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (1)


(από το http://www.stokokkino.gr)

Βουτιά στην Ιστορία

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Από τη μια μεριά είναι η Μακρόνησος κι από την άλλη η εξόντωση χιλιάδων Εβραίων από το ρουμάνικο στρατό του Αντονέσκου στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θέματα που ενοχλούν τόσο στην Ελλάδα όσο και τη Ρουμανία. Οι δύο αυτές ταινίες είναι η «Νύχτα τ’ Αγι’ Αντώνη», του Θανάση Σκρουμπέλου και το «Αδιαφορώ εάν καταγραφούμε στην ιστορία ως βάρβαροι», του Ράντου Ζούντε οι οποίες επιχειρούν μια βουτιά στην Ιστορία των δύο χωρών.

Αυτές είναι δύο, από τις πέντε ταινίες, που περιλαμβάνονται στο πρώτο μας κριτικό σημείωμα από το 59ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Οι υπόλοιπες τρεις είναι το θρίλερ τρόμου «Καταφύγιο ΙΙ: Το μονοπάτι του πάγου», του Χρήστου Νικολέρη, «Το διαβολόψαρο», του Πουτσιπόνγκ Αρουνπένγκ από την Ταϊλάνδη και η «Οικογένεια Μορομέτε 2», του ρουμάνου Στέρε Γκούλεα.

«Νύχτα τ’ Αγι’ Αντώνη», του Θανάση Σκρουμπέλου

Μετά από μια επίσκεψη στη Μακρόνησο, ο Αντώνης, απόστρατος αξιωματικός χάνει το πλοίο και ξεμένει στο νησί. Πλησιάζει το βράδυ και δεν υπάρχει τρόπος να επιστρέψει όταν συναντά έναν παράξενο άνδρα, τον Περική ο οποίος του ζητά να τον ακολουθήσει. Τον οδηγεί σε ένα χώρο σαν μουσείο γεμάτο από τις μνήμες της εξορίας. Εκεί θα συναντήσουν και τη Σάρα, η οποία είναι γυναίκα του Περικλή και ξαφνικά ο Αντώνης θα βρεθεί κατηγορούμενος για τα όσα είχε διαπράξει στοπ παρελθόν, Η Σάρα και ο Περικλής είναι οι κατήγοροι και μέσα από τη διαδικασία αναδεικνύονται κρυμμένα μυστικά από το παρελθόν του Αντώνη άμεσα συνδεδεμένα με τη Μακρόνησο. Συνέχεια

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ


(από το http://www.stokokkino.gr)

 Καλά νέα από τη Δράμα

Του Στράτου Κερσανίδη

Ξεκινάει την Κυριακή και θα διαρκέσει έως το ερχόμενο Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους που είναι το 41ο όσο αφορά στο ελληνικό τμήμα και το 24ο όσον αφορά στο διεθνές.

Στη φετινή διοργάνωση και σε όλα τα προγράμματα θα προβληθούν συνολικά 195 ταινίες από 52 χώρες.

Στο ελληνικό τμήμα, κατατέθηκαν 227 αιτήσεις, αριθμός ρεκόρ αιτήσεων, από τις οποίες επελέγησαν 67 ταινίες για να διεκδικήσουν τα βραβεία. Από αυτές οι 4 είναι ντοκιμαντέρ και οι 2 κινούμενα σχέδια.

Υπάρχουν όμως κι άλλα καλά νέα από τη Δράμα και ένα από αυτά είναι πως ξεκινά από φέτος η συνεργασία με το Ανοιχτό Ελληνικό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ) θεσπίζοντας πρόγραμμα Κινηματογραφικών Σπουδών το οποίο θα αρχίσει να λειτουργεί όταν παραδοθεί ο καινούργιος χώρος στην οδό Περδίκκα. Ως επιβεβαίωση αυτής της συνεργασίας ο πρόεδρος του ΕΑΠ, Βασίλης Καρδάσης, θα είναι φέτος ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής. Να προσθέσουμε ακόμη πως έχεο δρομολογηθεί η ανακατασκευή της μεγάλης καπναποθήκης η οποία θα στεγάσει, επιτέλους, το Φεστιβάλ Δράμας! Συνέχεια

58ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (6)


(από το http://www.stokokkino.gr)

Το νεανικό σινεμά του Σταύρου Τσιώλη

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Μια ακόμη ταινία από το Σταύρο Τσιώλη ο οποίος ευτυχώς δεμ κράτησε το λόγο του και δεν σταμάτησε το σινεμά τυ 2004, όπως μας είχε ‘απειλήσει’! Έτσι, 13 χρόνια μετά την προηγούμενη ταινία του, επανέρχεται και μας γοητεύει με τη νεανική του ματιά.

 

 «Γυναίκες που περάσατε από δω», σκην.: Σταύρος Τσιώλης: Δύο άνδρες, που αναζητούν μεροκάματο, προσλαμβάνονται για να κρατάνε τσίλιες για το λογαριασμό κάποιου ο οποίος χτίζει ένα αυθαίρετο δωμάτιο στο σπίτι του. Κάλυψή τους είναι η πώληση κουλουριών. Διάφοροι άνθρωποι περνούν από εκείνο το σημείο, και οι δυο τσιλιαδόροι τους υποψιάζονται ως υπαλλήλους της πολεοδομίας.

Άνδρες, γυναίκες παιδιά περνούν και χαιρετούν τους δύο άνδρες. Στέκονται, αγοράζουν κουλούρια, μιλούν για βάσανα και όνειρα. Ένα μωσαϊκό ανθρώπων που αποζητούν την επαφή και κάποιον να τους ακούσει. Συνέχεια

58ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


(από το http://www.stokokkino.gr

Η πολιτική στο προσκήνιο

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Ο όρος ‘πολιτικό σινεμά’ μπορεί να έχει αρκετά ευρεία έννοια αλλά είναι κάποιες ταινίες στις οποίες η πολιτική ματιά είναι ιδιαίτερα έντονη. Ο Βασίλης Μαζωμένος με το «Lines» και ο Γιώργος Νικόπουλος με το «The ox», αλλά και ο Κυριάκος Κατζουράκης με το «USSAK», μιλούν ο καθένας με τον τρόπο του για την ταξική κοινωνία, την κρίση, την εκμετάλλευση, την ουτοπία.

«USSAK», σκην.: Κυριάκος Κατζουράκης: Ο χρόνος μας μεταφέρει στο μέλλον το οποίο όμως έχει πολλά στοιχεία με το παρελθόν. Η εξουσία της εκμετάλλευσης και του τρόμου έχει εγκαθιδρυθεί και η πλειοψηφία των ανθρώπων ζει μέσα στη μιζέρια. Μια γυναίκα, η Ιωάννα, η οποία εργάζεται σε ένα κακόφημο μπαρ, απολύεται. Φεύγοντας κλέβει ένα πιστόλι και το ταμείο. Καταφέρνει να ξεφύγει και ζητά καταφύγιο κοντά σε έναν παλιό της φίλο, το Ζάφο. Συνέχεια