58ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (6)


(από το http://www.stokokkino.gr)

Το νεανικό σινεμά του Σταύρου Τσιώλη

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Μια ακόμη ταινία από το Σταύρο Τσιώλη ο οποίος ευτυχώς δεμ κράτησε το λόγο του και δεν σταμάτησε το σινεμά τυ 2004, όπως μας είχε ‘απειλήσει’! Έτσι, 13 χρόνια μετά την προηγούμενη ταινία του, επανέρχεται και μας γοητεύει με τη νεανική του ματιά.

 

 «Γυναίκες που περάσατε από δω», σκην.: Σταύρος Τσιώλης: Δύο άνδρες, που αναζητούν μεροκάματο, προσλαμβάνονται για να κρατάνε τσίλιες για το λογαριασμό κάποιου ο οποίος χτίζει ένα αυθαίρετο δωμάτιο στο σπίτι του. Κάλυψή τους είναι η πώληση κουλουριών. Διάφοροι άνθρωποι περνούν από εκείνο το σημείο, και οι δυο τσιλιαδόροι τους υποψιάζονται ως υπαλλήλους της πολεοδομίας.

Άνδρες, γυναίκες παιδιά περνούν και χαιρετούν τους δύο άνδρες. Στέκονται, αγοράζουν κουλούρια, μιλούν για βάσανα και όνειρα. Ένα μωσαϊκό ανθρώπων που αποζητούν την επαφή και κάποιον να τους ακούσει. Συνέχεια

Advertisements

58ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


(από το http://www.stokokkino.gr

Η πολιτική στο προσκήνιο

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Ο όρος ‘πολιτικό σινεμά’ μπορεί να έχει αρκετά ευρεία έννοια αλλά είναι κάποιες ταινίες στις οποίες η πολιτική ματιά είναι ιδιαίτερα έντονη. Ο Βασίλης Μαζωμένος με το «Lines» και ο Γιώργος Νικόπουλος με το «The ox», αλλά και ο Κυριάκος Κατζουράκης με το «USSAK», μιλούν ο καθένας με τον τρόπο του για την ταξική κοινωνία, την κρίση, την εκμετάλλευση, την ουτοπία.

«USSAK», σκην.: Κυριάκος Κατζουράκης: Ο χρόνος μας μεταφέρει στο μέλλον το οποίο όμως έχει πολλά στοιχεία με το παρελθόν. Η εξουσία της εκμετάλλευσης και του τρόμου έχει εγκαθιδρυθεί και η πλειοψηφία των ανθρώπων ζει μέσα στη μιζέρια. Μια γυναίκα, η Ιωάννα, η οποία εργάζεται σε ένα κακόφημο μπαρ, απολύεται. Φεύγοντας κλέβει ένα πιστόλι και το ταμείο. Καταφέρνει να ξεφύγει και ζητά καταφύγιο κοντά σε έναν παλιό της φίλο, το Ζάφο. Συνέχεια

58ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (3)


 (από το http://www.stokokkino.gr)

Το σινεμά ως συλλογική δράση

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Υπάρχει μια ταινία η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ στην οποία δε θα βρείτε κανένα όνομα. Ούτε σκηνοθέτη, ούτε σεναριογράφου, ούτε ηθοποιών, ούτε…, ούτε… Είναι η ταινία «Στην R΄» και δημιουργός της είναι η ομάδα «Στην R΄». Δυο λόγια για την εν λόγω ταινία μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω. Όπωβς και για άλλες ταινίες που είδαμε τις μέρες αυτές στο πλαίσιο του 58ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

«Στην R΄», σκην.: Κινηματογραφική ομάδα ‘Στην R΄’: Ένας νεαρός ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής και ράπερ γνωρίζει μια κοπέλα σε μια συναυλία. Την ξανασυναντά τυχαία σε διακοπές και ένας δυνατός έρωτας ξεκινά ανάμεσά τους. Όμως σύντομα θα ανακαλύψουν πως έχουν διαφορετική προσέγγιση σε πολλά πράγματα. Συνέχεια

58ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (2)


(από το http://www.styokokkino.gr)

Μέλλον και παρελθόν

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Πλήθος εικόνων πλημμυρίζουν τα μάτια τις μέρες αυτές καθώς το φεστιβάλ βρίσκεται στην κορύφωσή του. Οι σκηνοθέτες αφηγούνται ιστορίες οι οποίες προκαλούν λιγότερο ή περισσότερο ενδιαφέρον αλλά καμία δεν περνά απαρατήρητη, Κάποιες όμως έχουν κάτι παραπάνω να που, όπως είναι ο «Σοπόρος», η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του τούρκου Σεμίχ Καπλάνογλου και το «1945», του ούγγρου, Φέρεντς Τέρεκ. Δύο ταινίες με την πρώτη να αναφέρεται στο ζοφερό μέλλον και η άλλη στο ένοχο αρελθόπ. Όμως υπάρχουν κι άλλες οι οποίες ξεχώρισαν.

«Σπόρος» (Grain), σκην.: Σεμίχ Καπλάνγλου: Βρισκόμαστε στο, όχι και τόσο, μακρινό μέλλον,. Ο πλανήτης είναι αντιμέτωπος με την οικολογική καταστροφή ενώ οι γενετικά μεταλλαγμένοι σπόροι έχουν κυριαρχήσει και οι παλιοί έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Συνέχεια

58ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (1)


 (από το http://www.stokokkino.gr)

Πρώτο δείγμα, θετικό!

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Ικανοποιητική είναι η πρώτη γεύση ταινιών από το Διεθνές Διαγωνιστικό και το Ελληνικό Τμήμα. Βέβαια κι έτσι υπάρχουν κάποιες ταινίες οι οποίες ξεχώρισαν, τόσο στο ελληνικό όσο και στο διεθνές τμήμα. Παρακάτω μπορείτε να πάρετε μια πρώτη γεύση των όσων είδαμε τις πρώτες μέρες στο 58 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

«Ιστορίες χωρίς χρόνο», σκην.: Βασίλης Ραϊσης: Τελικά τι είναι ο χρόνος; Κάτι υπαρκτό ή μήπως ένα ανθρώπινο εφεύρημα το οποίο δεν έχει καμία σημασία μέσα στην απεραντοσύνη του χώρου; Και η αγάπη; Είναι κάτι που δεν υπόκειται σε αυτές τις συμβάσεις; Αυτήν είναι η ιστορία της Ελένης και του Νίκου. Δυο ανθρώπων που η αγάπη τους διατρέχει το χρόνο αλλά πάντοτε κάτι τους εμποδίζει να γίνουν ζευγάρι. Παρακολουθούμε έξι φάσεις της ζωής τους, από τα μαθητικά χρόνια μέχρι την τρίτη ηλικία, τις συναντήσεις, τις χαμένες ευκαιρίες, τις διαψεύσεις και τις εκκρεμότητες. Μια συγκινητική ιστορία αγάπης για την ανθρώπινη διάσταση του χρόνου και τις αλλαγές που επιφέρει στους ανθρώπους. Συνέχεια

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΔΗΜΟΥ ΒΥΡΩΝΑ


ΜΟΛΥΒΕΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ – Εικόνες της παιδικής ηλικίας

Του Στράτου Κερσανίδη

 Με το αριστούργημα του Σεμίχ Καπλάνογλου «Μέλι», που απέσπασε το Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας, ξεκινά τις φετινές της προβολές η Κινηματογραφική Λέσχη του δήμου Βύρωνα, την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου.

Με το γενικό τίτλο «Μολυβένια χρόνια – Εικόνες της παιδικής ηλικίας» οι ταινίες που θα προβληθούν έχουν ως κοινό τόπο την παιδική ματιά, το πώς τα παιδιά βλέπουν και βιώνουν διάφορες καταστάσεις οι οποίες ξεφεύγουν από αυτό που ονομάζουμε ‘κανονικότητα’.  Συνέχεια

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ


(από το http://www.stokokkino.gr)

40 κι ούτε μια ρυτίδα, μια άσπρη τρίχα

του Στράτου Κερσανίδη

Τούρτα τεσσαρακοστών γενεθλίων κόβει φέτος στη Δράμα το φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους. Έχοντας καταφέρει να νικήσει το χρόνο, συνεχίζεται με την ίδια νεανική ορμή και φρεσκάδα, όμως, με εμπειρία και γνώση η οποία συσσωρεύτηκε από το 1978 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα.

Χωρίς ρυτίδες και άσπρες τρίχες, λοιπόν, παρά τα σαράντα του χρόνια, το φεστιβάλ υποδέχεται και φέτος τους φίλους του, από τις 18 έως τις 23 Σεπτεμβρίου με ένα πλούσιο πρόγραμμα και πολλές παράλληλες εκδηλώσεις.

Από την ερχόμενη Δευτέρα και για ένα 6μερο θα προβληθούν συνολικά 161 ταινίες από 54 χώρες ενώ αξίζει να σημειωθεί πως φέτος σημειώθηκε ρεκόρ αιτήσεων συμμετοχής. Συνέχεια

16ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑ


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 11/6/2017)

Σε πλατείες, ποτάμια, κάστρα και εκκλησίες!

Του Στράτου Κερσανίδη

 Η παρουσία και η βράβευση του Αλέν Ντελόν, η οποία επρόκειτο να γίνει την Παρασκευή το βράδυ –το κείμενο γράφεται την Πέμπτη το απόγευμα- είναι το μεγάλο γεγονός στο φετινό 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τρανσυλβανία, που γίνεται στο Κλουζ-Ναπόκα. Όμως το ενδιαφέρον του δεν εξαντλείται στο μεγάλο γάλλο σταρ, αφού μια σειρά από σημαντικά ονόματα βρέθηκαν τις μέρες αυτές στη ρουμανική πόλη και τίμησαν με την παρουσία τους έναν θεσμό ο οποίος σφύζει από ζωή, κέφι, δημιουργικότητα, πρωτοτυπία και κυρίως, φιλική ατμόσφαιρα. Συνέχεια

17ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑ


 

Ο Αλέν Ντελόν στην ταινία «Για το τομάρι ενός μπάτσου»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 28/5/2017)

Ο Αλεν Ντελόν τιμώμενο πρόσωπο στο Κλουζ-Ναπόκα

του Στράτου Κερσανίδη

Ο θρύλος του ευρωπαϊκού και του παγκόσμιου κινηματογράφου, Αλέν Ντελόν, θα τιμηθεί σε μερικές μέρες για το σύνολο της καριέρας του στο 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τρανσυλβανία που θα πραγματοποιηθεί από τις 2 έως τις 11 Ιουνίου στο Κλουζ-Ναπόκα στη Ρουμανία.

Ο επαναστάτης του γαλλικού σινεμά, η εμβληματική μορφή της μεγάλης οθόνης, ο ηθοποιός ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με τη χρυσή εποχή του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που συνοδεύουν τον 81χρονο σταρ στα δελτία Τύπου του φεστιβάλ. Στις 9 Ιουνίου θα προβληθεί προς τιμή του η ταινία “Για το τομάρι ενός μπάτσου”, που σκηνοθέτησε ο ίδιος το 1981 και κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η προβολή θα γίνει σε ανοιχτό χώρο, σε μία από τις κεντρικές πλατείες της πόλης. Συνέχεια

36ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ


(προδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ της Κυριακής 23/4/2017)

Μπροστά σε ένα νέο τοπίο

Του Στράτου Κερσανίδη

Μετά από το δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής, με το γνωστό εκλογικό αποτέλεσμα, η Τουρκία φαίνεται πως αλλάζει και οι επιπτώσεις στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας θα γίνουν εμφανείς τους επόμενους μήνες. Μπροστά σε ένα νέο τοπίο βρίσκεται, λοιπόν, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κωνσταντινούπολης και κανείς μας δε γνωρίζει κατά πόσο αυτό θα επηρεαστεί από τη νέα κατάσταση.

Πάντως το φετινό 36ο Φεστιβάλ διέθετε όλη εκείνη τη ζωντάνια, την τόλμη και το δημοκρατικό πνεύμα το οποίο είχε κατακτήσει η διοργάνωση τα προηγούμενα χρόνια και που ευχόμαστε να διατηρηθεί και στο μέλλον.

Το παλιό και το νέο

Η ταινία «Κίτρινος πυρετός» (Sari Sicak), του Φικρέτ Ρεϊχάν, κέρδισε τη Χρυσή Τουλίπα στο Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα και για καλή μου τύχη ήταν ανάμεσα σε εκείνες που κατάφερα να δω.

Η ταινία πραγματεύεται τη μάχη ανάμεσα στο παλιό και το νέο, όπου το νέο δεν ταυτίζεται απαραίτητα πάντα με το καλό. Έτσι βλέπουμε το νεαρό Ιμπραήμ να προσπαθεί να επιβιώσει κάνοντας διάφορες δουλειές για να βοηθήσει την οικογένειά του. Ο πατέρας του, ο Νετζίπ Αγά είναι αγρότης και αγωνίζεται να κρατήσει τη γη που καλλιεργεί και το σπίτι του, απέναντι στην επερχόμενη εκβιομηχάνιση της περιοχής αλλά και τον εκμοντερνισμό της παραγωγής. Δέσμιος ενός συστήματος διανομής και πώλησης των προϊόντων, ο Νετζίπ Αγά αντιμετωπίζει το φάσμα της καταστροφής. Όμως ο Ιμπραήμ έχει όνειρα, θέλει να βγάλει επαγγελματικό δίπλωμα οδήγησης και να εργαστεί σε μια εταιρία με νταλίκες. Θέλοντας να πραγματοποιήσει το όνειρό του αλλά και να βοηθήσει τον πατέρα του θα παραβιάσει τους κανόνες και θα έρθει σε σύγκρουση με τα συμφέροντα.

Κίτρινος Πυρετός

Πολύ δυνατό φιλμ το οποίο προσεγγίζει ρεαλιστικά τις φεουδαρχικού τύπου συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι αγρότες στην Τουρκία. Ο σκηνοθέτης με λιτότητα, σαφήνεια και διεισδυτικότητα σκιαγραφεί τους ήρωές του, τοποθετώντας τους μέσα σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικό περιβάλλον. Η κοινωνική του τοποθέτηση σαφής ενώ τα εκφραστικά του μέσα φλερτάρουν με το νεορεαλισμό έχοντας όμως έντονο το τοπικό πολιτισμικό στοιχείο. Συνέχεια