Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος ηθοποιός Στάθης Ψάλτης


 

Πέθανε ο αγαπημένος ηθοποιός Στάθης Ψάλτης έπειτα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο. Ο 66χρονος ηθοποιός βρισκόταν τα τελευταία εικοσιτετράωρα στην μονάδα εντατικής θεραπείας και δεν είχε επαφή με το περιβάλλον, σύμφωνα με πληροφορίες των γιατρών που τον παρακολουθούσαν. Ο καλλιτέχνης έπασχε από καρκίνο με τον αδερφό του Γιάννη Ρώτα να δηλώνει πως τελευταία τον ταλαιπωρούσε αναπνευστική μόλυνση. Συνέχεια

Ο Πολ Βερχόφεν και οι γυναίκες-αράχνες


Από την εταίρα (Ρόνι Μπίρμαν) ως εκείνην (Ιζαμπέλ Ιπέρ)

Γράφει ο Κώστας Γ. Καρδερίνης

Με τον όρο «γυναίκα-αράχνη» εννοούμε αυτήν που πλέκει αργά και μεθοδικά τον ιστό της γύρω από τα ανυποψίαστα θύματά της. Φαίνεται ότι αυτός ο τύπος γυναίκας ιντριγκάρει τον σκηνοθέτη Πολ Βερχούβεν (αυτή λένε ότι είναι η σωστή προφορά) και τον εμπνέει σε όλη την πορεία του.

bussines

Business is business

Στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία, Business is Business (1971), έχουμε ήδη όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του έργου του. Τολμηρό θέμα (το ημερολόγιο μιας πόρνης), ξέχειλη αμφισεξουαλικότητα, τολμηρή διαπραγμάτευση, τολμηρή αφήγηση, με την κοινωνία ως πιατέλα με λογιώ-λογιώ μεζέδες και… την πρώτη γυναίκα-αράχνη. Είναι η ξανθιά Γκριτ (Ronnie Bierman) η οποία οικειοποιείται όλα τα βίτσια των πελατών της και τα φαντασιώνεται στο μάξιμουμ ζώντας διπλή, τριπλή, πολλαπλές ζωές. Συνέχεια


waida

ΠΕΘΑΝΕ Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΑΝΤΡΕΪ ΒΑΪΝΤΑ

Πέθανε σε ηλικία 90 ετών ο βραβευμένος με Όσκαρ Πολωνός σκηνοθέτης, Αντρέι Βάιντα. Την είδηση του θανάτου του μετέδωσε το BBC, επικαλούμενο την Ένωση Σκηνοθετών της Πολωνίας.

Ο Αντρέι Βάιντα σκηνοθέτησε περισσότερες από 40 ταινίες σε μία καριέρα 60 ετών. Η σκηνοθετική διαδρομή του ήταν διαχρονική από το «Κανάλ» (Kanal) του 1956 και τον «Άνθρωπο από Μάρμαρο» του 1977, μέχρι τα πιο πρόσφατα έργα του: «Κατίν» (2007) και «Βαλέσα – Η Δύναμη της Ελπίδας» (2013).

Το 2000 του απονεμήθηκε τιμητικό Όσκαρ για τη συμβολή του στον χώρο της 7ης τέχνης.

Πρόσφατα χρειάστηκε να νοσηλευτεί, ενώ ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι πέθανε από πνευμονική ανεπάρκεια.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΤΗΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 4/9/2016)

Ένας τακτικός αναγνώστης

του Στράτου Κερσανίδη

Ανήμερα το δεκαπενταύγουστο πέθανε ο Σωτήρης Δημητρίου. Περίπου τρία χρόνια μετά από το θάνατο της αγαπημένης του Αλίντας.

Η ζωή του ακολούθησε την ιστορική περιπέτεια της δικιάς μας Ελλάδας. Έτσι, ο γεννημένος το 1925 Σωτήρης, προτού κλείσει τα 20 του χρόνια, μπήκε στην Αντίσταση μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ και φυλακίστηκε το 1944. Κι όταν ήρθε η απελευθέρωση το ελληνικό κράτος φρόντισε να τον μεταφέρει στη Μακρόνησο. Σπούδασε στο ΕΜΠ και άρχισε να εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός. Το 1955 παντρεύτηκε με την Αλίντα και μαζί ταξίδεψαν στην Αφρική, όπου τον καλούσαν οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις ως μηχανικού. Εκεί ήρθε σε επαφή με την Ανθρωπολογία και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, γράφτηκε στη Φιλοσοφική την οποία όμως δεν τελείωσε. Ρίχτηκε με πάθος στη μελέτη της ανθρωπολογίας και το αποτέλεσμα ήταν να γίνει ένας από τους πιο σημαντικούς κοινωνικούς ανθρωπολόγους στη χώρα και να θεωρείται πρωτοπόρος στην Κοινωνική Ανθρωπολογία. Από το 1971 ως το 1974, προήδρευσε της ομάδας του Σύγχρονου Κινηματογράφου προσθέτοντας ακόμη έναν τομέα στην έρευνα και το γνωστικό του πεδίο. Συνέχεια

Η Άλλη Όψη του εκλιπόντα Μήνα Χατζησάββα


minas1

Εμβληματικοί υπήρξαν οι ρόλοι του στο σινεμά και την τηλεόραση. Ως συγγραφέας Δημήτρης Χατζής στην ταινία του Μανθούλη, Η ιστορία της Λίλλυ, ως γιατρός-συγγραφέας στη σάτιρα του Γκορίτσα, Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα, ως επικούρειος φιλόσοφος αστυνόμος στην Άμυνα Ζώνης, ως θυμόσοφος προαγωγός στον Άδικο Κόσμο. Και παλιότερα στις ταινίες των Κόρρα-Βούπουρα, Βαφέα, Γραμματικού (τελευταία Ο Βασιλιάς) και άλλων. Συνέχεια

ΜΙΡΤΣΕΑ ΝΤΑΝΙΕΛΟΥΚ


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 8/11/2015)

mircea

Ο πρόδρομος του νέου ρουμάνικου κινηματογράφου

Του Στράτου Κερσανίδη

Ο όρος «νέο κύμα» έχει καθιερωθεί όταν αναφερόμαστε στο νέο ρουμάνικο κινηματογράφο ο οποίος εδώ και περίπου μία δεκαετία έχει κερδίσει μια σημαντική θέση στο διεθνή κινηματογραφικό χάρτη. Συνέχεια

34ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ


(από το http://www.alterthess.gr)

Η λογοκρισία καλά κρατεί στην Τουρκία

istfest1

Του Στράτου Κερσανίδη

Το περασμένο Σάββατο, 18 Απριλίου, κινηματογραφιστές, διανοούμενοι, άνθρωποι της τέχνης, δημοσιογράφοι και δημοκρατικοί πολίτες ένωσαν τις φωνές τους σε μια αρκετά μαζική πορεία, μπροστά στα γραφεία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κωνσταντινούπολης και τις αίθουσες που γίνονται οι προβολές.
Αφορμή ήταν η απαγόρευση του ντοκιμαντέρ «Βοράς» (Bakur), των Τσαγιάν Ντεμιρέλ και Ερτουγρούλ Μαβίογλου, το οποίο έπεσε θύμα λογοκρισίας. Συνέχεια

«ΣΤΙΣ ΟΜΙΧΛΕΣ ΤΟΥ ΝΟΥΑΡ»


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 31/8/2014)

Κινηματογραφική προσέγγιση της κρίσης

του Στράτου Κερσανίδη

noirΚυκλοφόρησε στις αρχές του καλοκαιριού, από τις εκδόσεις Ερωδιός, το νέο βιβλίο του κριτικού κινηματογράφου και δημοσιογράφου, Αλέξη Δερμεντζόγλου, «Στις ομίχλες του νουάρ – Η κινηματογραφική προσέγγιση της κρίσης». Συνέχεια

Οι ομίχλες του Νουάρ


ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΟΙ «ΟΜΙΧΛΕΣ ΤΟΥ ΝΟΥΑΡ: Η ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ»

noir

Με επιμέλεια έκδοσης του κριτικού κινηματογράφου Δημοσθένη Ξιφιλίνου και εκτεταμένο πρόλογο του επίσης κριτικού κινηματογράφου Δημήτρη Κολιοδήμου, οι εκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ (κεντρική διάθεση: βιβλιοπωλείο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ, Ερμού 63) κυκλοφόρησαν το νέο βιβλίο του Κέντρου Μελετών και Ερευνών για το Σινεμά (ΚΕ.Μ.Ε.Σ.), με την υπογραφή του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου. Είναι το «Στις ομίχλες του νουάρ: Η κινηματογραφική προσέγγιση της κρίσης». Συνέχεια

Ο Σατγιαζιτ Ρέι και «Η Μοχαχική σύζυγος»


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 5/7/2014)

Αφορμής δοθείσης, πάμε Μπόλιγουντ!

ray

Του Στράτου Κερσανίδη

Η μεγαλύτερη κινηματογραφική βιομηχανία στον κόσμο είναι η ινδική. Το σινεμά της πολυπληθούς ασιατικής χώρας, που φέτος έκλεισε τα 101 του χρόνια (πρώτη ταινία που προβλήθηκε δημόσια το 1913 ήταν ο «Βασιλιάς Χαρισάντρα», του Ντουντιράζ Γκοβίντ Φάλκε), διαθέτει μία παραγωγή η οποία φτάνει περίπου τις 1500 ταινίες ετησίως οι οποίες αντιστοιχούν σε έσοδα που κάνουν το Χόλιγουντ να μοιάζει με φτωχό συγγενή. Συνέχεια