Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

(από την ΕΠΟΧΗ, 5/4/2020)

Στιγμές Ιστορίας

Του Στράτου Κερσανίδη

Ο Μανώλης Γλέζος, ο άνθρωπος-σύμβολο της αντιφασιστικής αντίστασης, ο αγωνιστής της Δημοκρατίας και της Αριστεράς θα παραμείνει για πάντα ζωντανός στις μνήμες μας.

Ο κινηματογράφος έχει αποτυπώσει τη μορφή και το λόγο του Μανώλη Γλέζου σε 5 ταινίες-ντοκιμαντέρ. Στις δύο από αυτές αποτελεί πρωταγωνιστικό πρόσωπο καθώς αναφέρονται στον ίδιο, ενώ στις υπόλοιπες τρεις εμφανίζεται καταθέτοντας τις απόψεις του για άλλους ανθρώπους.

Από το ντοκιμαντέρ «Ο τελευταίος παρτιζάνος»

Το 1997 η Σοφία Σφυρόερα, έκανε την ιστορική έρευνα, έγραψε το σενάριο και σκηνοθέτησε την ταινία «Τη νύχτα που κατέβηκε η σβάστικα». Πρόκειται για ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ, το οποίο –όπως μαρτυρά και ο τίτλος- αναφέρεται στην πράξη εκείνη που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη και ήταν το πρώτο, επί της ουσίας, ράπισμα στις δυνάμεις του ναζισμού και του φασισμού που κατέκλυζαν την Ευρώπη. Δηλαδή το παράτολμο εγχείρημα υποστολής της γερμανικής σημαίας από την Ακρόπολη, το βράδυ της 30ης προς την 31η Μαΐου του 1941, από δύο Έλληνες πατριώτες, το Μανώλη Γλέζο και το Λάκη Σάντα. Συνέχεια

Το σινεμά κόλλησε …κορωναϊό!

(δημοσιεύτηκε στο http://www.stokokkino.gr)

 Του Στράτου Κερσανίδη

Ο κορωναϊός,  η εξάπλωση του οποίου έχει αρχίσει να παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις και στην Ελλάδα, έχει πλήξει ήδη πολλούς τομείς της καθημερινότητάς μας.

Έτσι διάφορες εκδηλώσεις πάσης φύσεως έχουν αρχίσει να αναβάλλονται η μία μετά την άλλη ανάμεσα στις οποίες και εκδηλώσεις κινηματογραφικές.

Πρώτο «θύμα» ήταν το 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, η διεξαγωγή του οποίου μετατέθηκε –καλώς εχόντων των πραγμάτων- για τα τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου. Συνέχεια

Β΄ ΕΞΩΣΤΗΣ – ΑΝΤΙΦΕΣΤΙΒΑΛ

(από το HOT DOC, 3/11/2019)

Τα χρόνια της οργής

Του Στράτου Κερσανίδη

Όταν το 1987, ο τίτλος της ταινίας του Φώτου Λαμπρινού «Δοξόμπους» έγινε χλευαστικό σύνθημα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αισθάνθηκα πως είχε κλείσει οριστικά ένα κύκλος, πως οι εποχές του θρυλικού Β΄ Εξώστη και του Αντιφεστιβάλ είχαν περάσει οριστικά στην ιστορία. Γιατί αφενός χλευαζόταν μια πολύ καλή, κατά τη γνώμη μου, ταινία, αλλά και όλη εκείνο το εξεγερσιακό κλίμα της αμφισβήτησης είχε μετατραπεί πλέον σε καρικατούρα από κάποιους οι οποίοι εκουσίως ή ακουσίως ασελγούσαν επάνω του.

«1975: Ο Γιάννης Τσακώτας, στη σκηνή της ΕΜΣ, ανακοινώνει τα βραβεία του Β΄ εξώστη. Πίσω αριστερά ο κριτικός κινηματογράφου Μπάμπης Ακτσόγλου. Δεξιά διακρίνεται ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, καθηγητής Μανόλης Ανδρόνικος»

Βέβαια είχαν περάσει ήδη  10 χρόνια από το το Αντιφεστιβάλ του 1977, επισήμως Ανεξάρτητο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου όπως το είχαν ονομάσει οι διοργανωτές του, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις αρχές του Οκτώβρη στο Ράδιο Σίτι. Κι ακόμη είχαν περάσει 13 χρόνια από την πτώση της Δικτατορίας, η λογοκρισία είχε καταργηθεί και οι ταινίες παίζονταν ελεύθερα. Συνέχεια

Πέθανε ο Σταύρος Τσιώλης

Πέθανε ο Σταύρος Τσιώλης

Η ποίηση του αυτοσαρκασμού

Του Στράτου Κερσανίδη

«Σήμερα Τρίτη 23 Ιουλίου, στις 6.10 το πρωί ο αγαπημένος μας πατέρας φίλος και αδελφός, Σταύρος Τσιώλης.
Ταξίδεψε στους ουρανούς, πέταξε προς έναν άλλο πολύχρωμο γαλαξία, ένα καλύτερο κόσμο όπου οι ψυχές χαίρονται το λίκνισμα των αστεριών και δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να προσεύχονται για όλους και όλα τα μικρά σπάνια και ταπεινά πράγματα που αγάπησαν σ’ αυτή τη ζωή…

Μόνο λύπη γι όλα αυτά που μας χώρισαν και άγια τύχη γι όλα αυτά που ένωσαν».

Με αυτό το συγκινητικό μήνυμα, το οποίο αναρτήθηκε την περασμένη Τρίτη το πρωί, η οικογένεια του σκηνοθέτη Σταύρου Τσιώλη ανακοίνωσε το θάνατό του σε ηλικία 82 ετών.

Ο Τσιώλης ήταν ένας από τους σημαντικότερους αλλά και τους πιο αγαπητούς σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου.

Με το ιδιότυπο, φευγάτο, ανάλαφρο και τρυφερό στιλ του, καθιέρωσε ένα είδος κινηματογράφου στο οποίο η ανθρώπινη κατάσταση και το χιούμορ συναντούν την ποίηση. Μια ποίηση στην οποία διακρίνεται ένας αυτοσαρκασμός, στοιχεί που χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό τις ταινίες του. Συνέχεια

13 CULT ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΙΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Κείμενο: Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου

13 cult ταινίες με κορυφαίες κυρίες του σκότους (Ζαν Μορό, Σιμόν Σινιορέ, Βέρα Κλουζό, Μαριάν Φέιθφουλ, Μπεατρίς Νταλ, Ελίζαμπεθ Τέιλορ, Σουζάνα Γιορκ, Κατρίν Ντενέβ, Σούζαν Σαράντον, Μπριζίτ Μπαρντό, Ντόρις Ντέι, Φέι Ντάναγουεϊ, Μέριλιν Μονρόε, Λορίν Μπακόλ και Κιμ Νόβακ)…

αλλά και με θυρωρούς της νύχτας (Λίνο Βεντούρα, Μορίς Ρονέ, Σαρλ Βανέλ, Πολ Μερίς, Αλέν Ντελόν, Ζαν Ιγκ Ανγκλάντ, Μάικλ Κέιν, Ντέιβιντ Μπάουι, Ρομπέρ Οσέν, Ρεξ Χάρισον, Γουόρεν Μπίτι, Τζόζεφ Κότεν, Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Φρεντ ΜακΜάρεϊ)…

υπό τις οδηγίες των Λουί Μαλ, Ανρί Ζορζ Κλουζό, Τζακ Κάρντιφ, Ζαν Ζακ Μπενέξ, Μπράιαν Χάτον, Τόνι Σκοτ, Ροζέ Βαντίμ, Ρόμαν Πολάνσκι, Ντέιβιντ Μίλερ, Άρθουρ Πεν, Χένρι Χάθαγουεϊ, Χάουαρντ Χοκς και Ρίτσαρντ Κουάιν…

«Αίμα και πάθος»

Σε μια διαδρομή ομιχλώδη και με υψηλή ποιητική αισθητική. Σιωπή, υποταγή, έκρηξη, πάθη, μυστικά, υπόγειες διαδρομές. Συνέχεια

ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟΥ ΤΗΕ DARK FILMS

Μετά από γενική απαίτηση και των μελών της Λέσχης, επανακυκλοφόρησε σε δεύτερη έκδοση το συλλογικό βιβλίο The Dark Films, που η πρώτη του έκδοση έγινε το 2004 από τις εκδόσεις Ερωδιός. Στο πολυσέλιδο βιβλίο ανθολογούνται τα καλύτερα φιλμ νουάρ, αστυνομικές ταινίες, θρίλερ, δημιουργίες τρόμου, και είναι ο καλύτερος οδηγός για τους σινεφίλ. Κατά αλφαβητική σειρά τα κείμενα συνέγραψαν οι Αλέξης Δερμεντζόγλου (μέλος της ΠΕΚΚ), Ελένη Ηλιοπούλου, Αννέτα Καραγιαννίδου, Αλέξανδρος Μιλκίδης, Μάριος Παπαγεωργίου, Κωνσταντίνος Σαμαράς (μέλος της ΠΕΚΚ). Πολλά δικά του κείμενα παραχώρησε ο Δημήτρης Κολιοδήμος (μέλος της ΠΕΚΚ), ενώ στη σύνταξη συμμετείχαν οι Λίνα Προδρομίδου και Νατάσα Χαλιβάτου. Για κάθε ταινία έχουμε τα ζενερίκ της, σύντομη υπόθεση, κριτική και μια βαθμολογία με αστεράκια. Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στον κινηματογράφο ΒΑΚΟΥΡΑ 1 την Τρίτη του Πάσχα 10 Απριλίου στις 21:00 και τη Δευτέρα 16 Απριλίου στον ίδιο χώρο στις 20:50. Το βιβλίο The Dark Films τιμάται 13 ευρώ στα βιβλιοπωλεία, ενώ για τα μέλη και τους θεατές της Λέσχης ειδικά στις δυο παρουσιάσεις θα παραχωρείται με 50% έκπτωση, δηλ. 7 ευρώ.

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: Βιβλία για το σινεμά

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 25/6/2017)

Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την ίδρυση της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, ένα σύντομο ιστορικό της οποίας, γραμμένο από το Νίνο Φενέκ Μικελίδη δημοσιεύεται στο βιβλίο “Δέκα + Δέκα καλύτερες ταινίες. Ελληνικό-Ευρωπαϊκό Σινεμά”, ένας συλλογικός τόμος ο οποίος κυκλοφόρησε με αφορμή τη ψηφοφορία των μελών της ΠΕΚΚ για τις 10 καλύτερες ελληνικές και 10 καλύτερες ευρωπαϊκές ταινίες των τελευταίων 40 ετών. Συνέχεια

ΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ στο γαλλικό φιλμ νουάρ

 

(από το http://www.stokokkino.gr και προδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 21/5/2017)

Γράφοντας για το γαλλικό φιλμ νουάρ

του Στράτου Κερσανίδη

Το αμερικανικό γκαγκστερικό φιλμ των δεκαετιών 1940-1950, ονομάστηκε με το γαλλικό όρο «φιλμ νουάρ» (film noir), δηλαδή «μαύρη ταινία», το 1946 από το Γάλλο κριτικό κινηματογράφου, Νινό Φρανκ. Σύντομα όμως, αρχές της δεκαετίας του 1950, πέρασε τον Ατλαντικό και ταινίες παρόμοιου ύφους και αισθητικής άρχισαν να γυρίζονται και στην Ευρώπη. Ιδιαίτερα στη Γαλλία όπου όμως ενσωμάτωσε την ιδιοσυγκρασία, την αισθητική και τις αναζητήσεις των γάλλων κινηματογραφιστών. Γι αυτό όταν μιλάμε για φιλμ νουάρ, συνηθίζουμε να ξεχωρίζουμε το αμερικανικό από το γαλλικό. Συνέχεια

Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος ηθοποιός Στάθης Ψάλτης

 

Πέθανε ο αγαπημένος ηθοποιός Στάθης Ψάλτης έπειτα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο. Ο 66χρονος ηθοποιός βρισκόταν τα τελευταία εικοσιτετράωρα στην μονάδα εντατικής θεραπείας και δεν είχε επαφή με το περιβάλλον, σύμφωνα με πληροφορίες των γιατρών που τον παρακολουθούσαν. Ο καλλιτέχνης έπασχε από καρκίνο με τον αδερφό του Γιάννη Ρώτα να δηλώνει πως τελευταία τον ταλαιπωρούσε αναπνευστική μόλυνση. Συνέχεια

Ο Πολ Βερχόφεν και οι γυναίκες-αράχνες

Από την εταίρα (Ρόνι Μπίρμαν) ως εκείνην (Ιζαμπέλ Ιπέρ)

Γράφει ο Κώστας Γ. Καρδερίνης

Με τον όρο «γυναίκα-αράχνη» εννοούμε αυτήν που πλέκει αργά και μεθοδικά τον ιστό της γύρω από τα ανυποψίαστα θύματά της. Φαίνεται ότι αυτός ο τύπος γυναίκας ιντριγκάρει τον σκηνοθέτη Πολ Βερχούβεν (αυτή λένε ότι είναι η σωστή προφορά) και τον εμπνέει σε όλη την πορεία του.

bussines

Business is business

Στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία, Business is Business (1971), έχουμε ήδη όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του έργου του. Τολμηρό θέμα (το ημερολόγιο μιας πόρνης), ξέχειλη αμφισεξουαλικότητα, τολμηρή διαπραγμάτευση, τολμηρή αφήγηση, με την κοινωνία ως πιατέλα με λογιώ-λογιώ μεζέδες και… την πρώτη γυναίκα-αράχνη. Είναι η ξανθιά Γκριτ (Ronnie Bierman) η οποία οικειοποιείται όλα τα βίτσια των πελατών της και τα φαντασιώνεται στο μάξιμουμ ζώντας διπλή, τριπλή, πολλαπλές ζωές. Συνέχεια