ΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ

ΜΠΕΡΤΡΑΝΤ ΜΠΛΙΕ:  ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΩΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΠΤΩΜΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ…ΖΩΗ      

    του Αλέξη Ν.Δερμεντζόγλου

                                                                                                                                         Ζούμε σε ένα  κόσμο τεμνομένων μυστικών     

-Στίβεν Σπίλμπεργκ,από το «Μόναχο»

                                               Ως σημείο ορίζεται η τομή δύο ευθειών

-Από τη Γεωμετρία            

Εδώ και καιρό,έχουμε απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση για τους επαγγελματίες κι ερασιτέχνες της γραφής,τους σινεφίλ,και βασικά τα μέλη της λέσχης μας,να μας γράψουν ένα γενικό κείμενο(χωρίς βιογραφικά στοιχεία κι αναλύσεις ταινιών) με την εξομολογητική τους άποψη κι ένα σκηνοθέτη που αγαπούν ιδιαίτερα.Τα κείμενα αποστέλλονται στο dermetzo@otenet.gr.Δεν υπάρχει περιθώριο λέξεων και δεν γίνεται καμία περικοπή ή συντόμευση.Συνεχίζουμε σήμερα με έναν ακόμα Γάλλο σκηνοθέτη,γοητευτικό και «επικίνδυνο»,ελάχιστα γνωστό,δυστυχώς,στην Ελλάδα,τον Γάλλο Μπερτράν Μπλιέ.

Ετοιμάστε τα μαντήλια σας

Η λέσχη μας και το ΚΕΜΕΣ,παρουσίασαν στο αφιέρωμα για το Γαλλικό Μάη την τολμηρή ταινία του, «Ο χορός των διεφθαρμένων».Ο Μπερτράν γνωρίζει μια μεγάλη αλήθεια που αρνείται συνεχώς το αναπαραστατικό σινεμά:Ο κινηματογράφος δεν είναι ούτε ζωή,ούτε πρόταση ζωής,ούτε ψυχαγωγία,αλλά μια συναρμολόγηση των διάσπαρτων πτωμάτων ή των κατακερματισμένων μελών της του ίδιου του καθημερινού βίου.Ο κινηματογράφος που στηρίζει δεν έχει το δικαίωμα να αφηγείται ιστορίες,μια και τα μυστικά που υποτίθεται ότι θέλει να αποκαλύψει μια ταινία,είναι τεμνόμενα.Δύο τεμνόμενα μυστικά ορίζουν ένα σημείο,δηλαδή τη σημειολογία του πεδίου της δράσης-μη δράσης.Δεν υπάρχουν πια ιστορίες να αφηγηθούμε,παρά ασύμμετρες στάσεις,υπερρεαλιστικές καταστάσεις,κατάμαυρα,γκροτέσκα γεγονότα.Οι σκηνοθέτες κατά την άποψή του δεν δικαιούνται να οργανώνουν μυθοπλασίες,αλλά συλλέγοντας διάσπαρτα μέλη και «πτώματα» της ζωής,να λειτουργούν ως σύγχρονοι Φρανκενστάιν.Στη συνέχεια,να μας επιδεικνύουν σε ένα σόου αυτά τα τρομερά πλάσματα που κατασκεύασαν και διέφυγαν μέσα στην κοινωνία.Είναι πλάσματα τρομακτικά,σουρρεαλιστικά,είναι οι ίδιες οι σκεπτομορφές όσων απευχόμαστε,όσων πιο πολύ φοβόμαστε.Θα της έρθει κατακέφαλα λοιπόν,της οικογένειας του μικρού παιδιού,στο «Ετοιμάστε τα μαντήλια σας»,όταν στο σπίτι τους εισέρχεται η αναρχική,σεξουαλική υπεροπλία της νιότης.Το φίλμ απέτυχε παταγωδώς στην Ελλάδα,θεωρήθηκε ακατανόητο,αλλά τα λεγόμενα Αμερικανάκια,κάτι κατάλαβαν παραπάνω και το τίμησαν με Ξενόγλωσσο Όσκαρ.

                                          ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΙΠΟΥΝ

Ως σύγχρονος σουρρεαλιστής φιλόσοφος γνωρίζει πολύ καλά πως δεν υπάρχουν πια ιστορίες να αφηγηθούμε(κάτι στο οποίο είχε καταλήξει κι ο Βέντερς),οι ήρωες μας τελείωσαν,άρα το σινεμά απαιτείται να αποτυπώσει αποστάσεις σωμάτων και φαντασιακών.Εκπληκτική λοιπόν η συμπεριφορά του Αλαίν Ντελόν στο φίλμ που αγαπώ πολύ, «Η ιστορία μας».Ταυτίζομαι μαζί του,και ξυπνώ ξαφνικά στο τρένο,όπως και εκείνος.Δεν υπήρξε καμια ιστορία,δεν υπήρχε κανέναν μάς,παρά μόνο το φαντασιακό.Είχαμε ιστορία ή όχι;Ίσως πέρσι στο Μαρίενμπαντ(εδώ εφάπτεται του Αλέν Ρενέ),ίσως συναντηθήκαμε στα όνειρά μας,ίσως,ίσως,ίσως.

Femmede mon pote

Στο απρόβλητο στην Ελλάδα «Femme de mon pote»,η Ιζαμπέλ Υπέρ,σε ρόλο shifter,ενώνει και χωρίζει τα αντρικά σώματα,τα δια-μελίζει,το σέξ μετατρέπεται σε ένα ψυχαγωγικό σόου.Μεγάλα must οι ταινίες του «Βραδινό ένδυμα» και «Κρύος μπουφές»,ενώ ο «Χορός των διεφθαρμένων» παραμένει ο θρίαμβος της διάλυσης του ίδιου του κινηματογραφικού σώματος.Ο Μπλιέ υπήρξε ένας μεγάλος ανατροπέας του σινεμά,και άφησε τα ίχνη του σε πολλές σύγχρονες γαλλικές ταινίες,(π.χ. στον έξοχο «Υπουργό»).Μου έμαθε μερικά πολύ σημαντικά πράγματα.Αποτελώντας το «flip side» του Ντέιβιντ Λύντς(που επίσης επηρεάστηκε απ’ το έργο του).1)Δεν υπάρχουν μυστικά,απλά εμείς τα κατασκευάζουμε για να μας δώσουν λίγη συντροφιά στη μεγάλη μας συναισθηματική μοναξιά.2)Δεν υπάρχουν κουτσομπολιά γιατί ως τομές καταλήγουν σε ασήμαντες κουκκίδες(σημεία).3)Δεν υπάρχει τίποτα που δε γίνεται,όλα είναι μπορετά,αρκεί μια πραγματική επιθυμία να διασχίσει τη λεωφόρο των πτωμάτων και των κατακερματισμένων μελών της ζωής,και να γεννηθεί κάτι το άλλο,το ανανεωτικό,το σαρωτικό.Ποιό είναι αυτό,άραγε;Ο έρωτας πρίν την αλλοτρίωση;Το μυστικό που θα μας υπνώσει και θα μας κάνει να χάσουμε τους επιτυχείς μέν,αλλά άχαρους αυτοματισμούς.Φαίνεται πως το μεγάλο απόφθεγμα του μεγίστου Μπλιέ είναι:για να κερδίσετε τη νεκρή σας ζωή,το μόνο σύστημα που μπορεί να πετύχει,είναι παίξτε χωρίς σύστημα.Πόσο πολύ μου βελτίωσε τη ζωή αυτός ο καλλιτέχνης διδάσκοντάς μου ότι τα άπαντα των αξιών περιέχονται στις λέξεις ά-δολο, εξομολογητικό, αυθόρμητο,και ιδίως στο αόρατο.Εκεί που τέμνονται τελικά οι επιθυμίες και γεννιέται η μεγάλη απόλαυση της σύντηξης.

Η ιστορία μας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s