OUT OF THE PAST

(ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,26/7/2020)

Του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

UN SI JOLIE PETITE PLAGE  (απρόβλητη στην Ελλάδα)

Ασπρόμαυρη,1949,Γαλλία-Ολλανδία,διάρκεια 91’.Σκηνοθεσία:Υβ Αλλεγκρέ.Σενάριο:Ζάκ Σιγκουρνί.Παίζουν:Ζεράρ Φιλίπ,Ζαν Σερβέ,Μαντλέν Ρόμπινσον.

Η εξήγηση του πραγματικού τίτλου που σημαίνει «μία πολύ όμορφη μικρή παραλία»,παραπέμπει απευθείας στην ποίηση κι αυτό δεν είναι καθόλου παράξενο,μια και η ταινία ανθολογείται στον γαλλικό ποιητικό ρεαλισμό.Ένας νέος,λεπτός και εύθραυστος,μυστηριώδης άντρας πηγαίνει σε ένα απομωνομένο ξενοδοχείο σε μια περιοχή της Γαλλίας που βρέχει συνεχώς.Δηλώνει ότι πάσχει από φυματίωση,αλλά δεν μιλάει σε κανέναν από τους ενοίκους του ξενοδοχείου-εστιατορίου,και συμπεριφέρεται πολύ μυστηριωδώς.Ένας άλλος εξίσου μυστηριώδης άντρας,πολύ μεγαλύτερός του,θα εμφανιστεί κι αυτός στον ίδιο χώρο.Τυπικό,συλλεκτικό «κομμάτι» ενός αβανγκαρντίστικου σινεμά,από το οποίο δανείστηκε πολλά η νουβέλ-βάγκ,η γραφή είναι ποιητική,εξόχως αφαιρετική,τεχνητά ασαφής με πολλές «ελλείψεις» και ουσιαστικά δείχνει ως να στηρίζεται πάνω στα περιγράμματα μιας δοκιμιακής ιστορίας.Ο Ζάκ Πρεβέρ,ο Ζάν Γκαμπέν,ο Μαρσέλ Καρνέ,ο Ζάν Ρενουάρ, συναντιούνται όλοι μαζί,για να νοηματοδοτήσουν αυτή την εκπληκτική,ασαφή φιγούρα του Ζεράρ Φιλίπ,ενός άλλου «βρωμισμένου» και «εκπεσόντος» αγγέλου.Ο εξαιρετικός Γάλλος σκηνοθέτης των μαύρων φίλμ Ύβ Αλλεγκρέ,αποσυμπυκνώνει τελείως τα κλασικά στοιχεία νουάρ,τα αποσυμπιέζει και τα μετατρέπει σε ποιητική κοινωνική συμβολική.Για μένα,ουσιαστικά συσκηνοθετεί με το μέγα Ανρί Αλεκάν,τον οποίο θα αδικούσα αν χαρακτήριζα απλά διακεκριμένο διευθυντή φωτογραφίας,γιατί ουσιαστικά εδώ λειτουργεί ως ένας εξαιρετικός ζωγράφος.Την αισθητική του θα την αποκαλούσα αφαιρετικό συμβολικό ρεαλισμό.Υπάρχει όμως και κάτι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο,το οποίο ξεφεύγει τελείως από το φίλμ και πρέπει να αποτελέσει προϊόν βαθιάς ιστορικής έρευνας.Στην αρχή της ταινίας,μαζί με τα ζενερίκ,μαθαίνουμε ότι οι προθέσεις των παραγωγών της δεν ήταν να θίξουν τους κοινωνικούς σπόνσορες που προσφέρουν βοήθεια στην κοινωνική πρόνοια προκειμένου να βρίσκονται τρόφιμα για τα παιδιά.Το φίλμ μπορεί να διανεμήθη το 1949,αλλά γυρίστηκε ένα χρόνο νωρίτερα,και τότε στη Γαλλία υπήρχαν τρομερές ελλείψεις ειδών πρώτης ανάγκης,αλλά και τροφίμων που έπλητταν τις ασθενείς κοινωνικές ομάδες,και ιδίως τα παιδιά.Τα τελευταία μοιραία ακολουθούσαν είτε τον δρόμο της βαρύτατης σκληρής εργασίας,είτε της παραβατικότητας.Για να επιστρέψω στο φίλμ,διαθέτει πολύ αργή μετάβαση κι είναι ένα βαθύτατο χρονικό αποξένωσης,πολύ κοντά στα θέματα που επεξεργάστηκε αργότερα ο Αντονιόνι.

Υ.Γ.Είχε ετοιμαστεί και εναλλακτικό τέλος για την ταινία,για να γίνει πολιτικά ορθή.

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s