ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΤ-3 ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΜΕΣ

«ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑ» του Φρανσουά Τριφφώ

από τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Ο Φρανσουά Τριφφώ γύρισε μια ταινία φόρου τιμής για το σινεμά, αναδεικνύοντας την μαγεία του μέσα από την μυθοποίηση. Μέσα σε τούτο το φαινομενικά αντιφατικό σχήμα, στο κέντρο της αφήγησης έχουμε το γύρισμα μιας ταινίας, αλλά παράλληλα τρέχει και η πραγματική ζωή του συνόλου του κινηματογραφικού συνεργείου. Και παρότι έχω μια αποστροφή για την ιδέα ταινία μέσα στην ταινία, το θεωρώ πενία έμπνευσης και ιδεών,οφείλω να ομολογήσω πως ο Τριφφώ στην «Αμερικάνικη Νύχτα» έχει κάθε άλλου παρά, έλλειψη ιδεών. Δένει με εξαιρετική μαεστρία την μυθοπλασία αυτή καθαυτή ως αφηγηματικό εργαλείο, με αυτήν που θέλει να αποτυπώσει ρεαλιστικά την πραγματικότητα. Έτσι μέσα από την μυθοπλαστική ιστορία την οποία παρακολουθούμε, γινόμαστε και κοινωνοί του πως κατασκευάζεται μια ταινία. Στην ουσία έχουμε δύο παράλληλες ιστορίες, αυτήν του στόρι της ταινίας που γυρίζεται και αυτήν των συμμετεχόντων στο γύρισμα της ταινίας. Στον καμβά έχουμε αρκετούς χαρακτήρες με την όποια βαρύτητα και ενδιαφέρον παρουσιάζουν αυτοί.  Από την μία τον σκηνοθέτη με τα όσα προβλήματα έχει να αντιμετωπίσει στην υλοποίηση μιας ταινίας και όλους τους εμπλεκόμενους, παραγωγούς, ηθοποιούς, τεχνικούς και από την άλλη αφηγούμενη ιστορία. Στην αφηγούμενη ιστορία της ταινίας που γυρίζεται, η αμερικάνα νύφη ερωτεύεται τον γάλλο πεθερό της, με όλα τα συμπαρομαρτούντα μιας τέτοιας άβολης κατάστασης και την προφανώς τραγική κατάληξη. Την ίδια στιγμή οι πρωταγωνιστές σε τούτη την ιστορία  έχουνε να αντιμετωπίσουν τα προσωπικά προβλήματα  και τους δαίμονες, που οι καλλιτέχνες μάλλον έχουν περισσότερο, από τους άλλους. Παρακολουθούμε τις παραξενιές των σταρ, τις δυσκολίες σκηνοθέτη και παραγωγού να τους κουλαντρίσουν, τα τεχνικά προβλήματα στα γυρίσματα, τα απρόοπτα της ίδιας της ζωής. Και τα απρόοπτα της ζωής μπορεί να είναι, τόσο αναμενόμενα, όπως ο θάνατος της μητέρας ενός τεχνικού, όσο και μη αναμενόμενα, όπως ο θάνατος ενός πρωταγωνιστή, αλλά και έρωτες, εντάσεις, προσωπικές ανασφάλειες, υπαρξιακές αγωνίες και αδιέξοδα. Όλα τα παραπάνω τα συναρμολογεί εξαιρετικά ο μαέστρος της νουβέλ βαγκ και πρόωρα χαμένος Φρανσουά Τριφφώ. Το γύρισμα μιας ταινίας είναι όπως και η ζωή, με τα απρόοπτα, τα δυσάρεστα και τα ευχάριστα, με προβλήματα και λύσεις που επείγουν και άλλα που είναι σύμφυτα με την ανθρώπινη ύπαρξη.  Η γνώση της κατασκευής μιας ταινίας είναι σε ένα βαθμό απομυθοποίηση του σινεμά, αλλά και εμπειρία του πόσο δύσκολο είναι να φτιάχνεις σινεμά, αφού αυτό απαιτεί τη συνεργασία πολλών ατόμων. Ταυτόχρονα είναι ένα όμορφο πανηγύρι που, η λήξη του είναι ανάμεικτη με ανακούφιση, ικανοποίηση και μελαγχολία. Και μέσα στην ποικιλία προβλημάτων, συναισθημάτων και τη διαχείρισή τους δεν παραλείπονται οι σινεφίλ αναφορές, όπως  ο «Πολίτης Κέην» του Όρσον Γουέλς ή η αναφορά στον συγγραφέα και ποιητή Ιβάν Τοργκνιέγεφ.

Η ταινία κέρδισε το όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας  το 1974, ενώ είχε και τρεις υποψηφιότητες για σκηνοθεσία, σεναρίου και δεύτερου ρόλου για την Βαλενίνα Κορτέζε. Στην ερμηνευτική συνδρομή οι πολύ καλοί: Ζακλίν Μπισσέ, Ζαν Πιερ-Λεό, Φρανσουά Τριφφώ,  Ζαν-Πιερ Ομόν, Αλεξάντερ Στιούαρτ, Ντάνι, Τζην Τσάμπιον. Στην φωτογραφία ο Πιερ-Γουίλιαμ Γκλεν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s