ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΕΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ Η ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ

      Σημειώσεις του Αλέξη Ν.Δερμεντζόγλου για το «BellAntonio»

Ο βραβευμένος  «Bell’ Antonio» προβάλλεται σήμερα στις 21:15 στο θερινό ΑΠΟΛΛΩΝ από την κινηματογραφική λέσχη εργαζομένων ΕΡΤ3 και το ΚΕΜΕΣ στο Αφιέρωμα «Παρερμηνείες» και πρόκειται να αποτελέσει μια πρωτοφανέρωτη εμπειρία για τα μέλη της λέσχης και για τους σινεφίλ.Είναι η πρώτη φορά που η λέσχη μας πλησιάζοντας τις 500 ταινίες παρουσιάζει δημιουργία του Ιταλού Μάουρο Μπολονίνι.Υπήρξε σπουδαίος δημιουργός,κάποιες ταινίες του αγαπήθηκαν στην Ελλάδα,αλλά στις κινηματογραφικές επιλογές του σήμερα αποτελεί μια «terra incognita».Είναι τελικά η αδυναμία να αναγνώσουμε την ιστορία με γνώση και έρευνα,χωρίς υστερίες,διαχωρισμούς και βιασύνες.

Κατ’ εμέ,ο Μάουρο Μπολονίνι υπήρξε ο πιο αταξινόμητος Ιταλός δημιουργός.Ακούμπησε:τον νεορρεαλισμό,πέρασε στην τοιχογραφία εποχής,έκανε και ταξικό σινεμά,αλλά γενικά δεν τυποποιήθηκε.Στην Ελλάδα αγαπήθηκε πολύ «Ο δρόμος των κακοφήμων σπιτιών»(1961),ενώ το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στα 1976,τον έφερε στη μνήμη του κόσμου,παρουσιάζοντας την τοιχογραφία εποχής « Οι κληρονόμοι».Προσωπικά αγαπώ από τις ταινίες του,τον ταξικό «Μετέλλο» και το αντιφασιστικό «Μια σφαίρα έγραψε το τέλος του».Κινήθηκε πάντα μεταξύ Φελλίνι και Βισκόντι,αλλά ξέφυγε και απ’ τους δύο.Δεν είναι τυχαίο,πως το 1960 που γυρίζει το «Bell’ Antonio»,ο Φελλίνι γυρίζει τη «Γλυκιά Ζωή»,πάλι με το Μαρτσέλο Μαστρογιάννι.Το «Bell’ Antonio» έχει πολύ δύσκολο σενάριο:εύκολα θα μπορούσε να ολισθήσει κάποιος σκηνοθέτης στην καρικατούρα,στην φάρσα,στην ανεκδοτολογία,ή στον εύκολο διδακτισμό.Για αυτόν τον λόγο,ο Μπολονίνι υιοθετεί μια λειτουργική μικτή αισθητική γραφή.Φιλμάρει με έντονα φωτογραφικά κοντράστ,υποδηλώνοντας συνεχώς την παρουσία του λευκού,παραπέμπουσα σημασία στο κρεβάτι,στο άσπρο σεντόνι που δε ματώνει,στο «λευκό» γάμο.Τα πλάνα Μαρτσέλο Μαστρογιάννι-Κλαούντια Καρντινάλε στο κρεβάτι,είναι κοντινά και γκρό,υποδηλώνοντας ότι παρά το «φαίνεσθαι» υπάρχει απόσταση.Με γενικά πλάνα,κινηματογραφεί τη γειτονιά,τα διαμερίσματα,αφήνοντας τις φωνές και τα σχόλια των γειτόνων να λειτουργούν ως χορός ιλαροτραγωδίας.Για να αποφύγει τη φάρσα,διδάσκει τον έξοχο Πιέρ Μπρασέρ να παίξει γκροτέσκα και υπερρεαλιστικά,παραπέμποντας στη μαύρη σάτιρα και στο στυλ του συναδέλφου του Αλμπέρτο Λατουάντα.Το μοντάζ είναι πολύ απαλό,ακολουθεί την αργή μετάβαση της ιστορίας και η μουσική διακριτική.Η υπηρέτρια λειτουργεί ως ταξικό σύμβολο,ενώ πολυσύνθετος είναι ο ρόλος του εξαδέρφου,που λειτουργεί ως κόμβος και ορμή.Για αυτό ακριβώς το λόγο,όταν φιλμάρει τον Μαστρογιάννι με αυτόν,τα πλάνα είναι σφιχτά,υποδηλώνοντας μια σεξουαλικότητα και είναι κοντινά,γκρό και πλάνα αμερικαίν.Εκείνο που με ενθουσίασε σε αυτό το φίλμ,είναι το ντεκουπάζ και η γεωγραφία του κάδρου.Πρίν ακριβώς από 60 χρόνια,ο ταπεινός Μπολονίνι,απευθυνόμενος στους θερμοκέφαλους της αισθητικής,είπε διά της ταινίας του μια μεγάλη αλήθεια:όταν έχω μια ιστορία τόσο αβανταδόρικη και σκαμπρόζικη,για να μη γελοιοποιηθώ,αφήνω τη γλώσσα και τη γραμματική του σινεμά να την αφηγηθούν.

Σημειώνεται ότι η δυναμική της ζήτησης των θέσεων,είναι υψηλή και μας οδηγεί στο να κάνουμε ισχυρή σύσταση στα μέλη μας και τους σινεφίλ,να προσέλθουν στον ΑΠΟΛΛΩΝ το αργότερο στις 20:30.Λόγω των υγειονομικών μέτρων,θα εισέλθουν κατά απόλυτη σειρά προτεραιότητας,οι 150 πρώτοι θεατές,κι αυτό αφορά ακόμη και στα μέλη μας.Μετά την προβολή,θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα: «από το σκαμπρόζικο στο γκροτέσκο».Υπενθυμίζουμε στα μέλη μας να στείλουν το βαθμό της ταινίας στο κινητό τηλέφωνο του facebook του ΚΕΜΕΣ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s