ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΤ-3 ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΜΕΣ

«Ο ΟΜΟΡΦΟΣ ΑΝΤΟΝΙΟ» του Μάουρο Μπολονίνι

από τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Ο Βιταλιάνι Μπρανκάτι έγραψε την ομώνυμη νουβέλα το 1950, στον απόηχο του Β΄ΠΠ και μετά την φασιστική εμπειρία  του Μουσολίνι. Σε ένα κοινωνικό πλαίσιο που, σίγουρα δε συνάδει με αυτό της δεκαετίας του 1960, όπου γράφτηκε το σενάριο από τους Πιερ-Πάολο Παζολίνι και. Τζίνο Βιτσεντίνι.  Ωστόσο στα χρόνια της σεξουαλικής απελευθέρωσης που ακολούθησαν, αλλά και την αλλαγή του ανδρικού πρότυπου σε μια κατεύθυνση λιγότερο μάτσο, είναι ένα θαυμάσιο ιδεολογικό κοντράστ.

Ο  Αντόνιο, ένας νεαρός και όμορφος άνδρας, μετά από μια εμπειρία στις προκλήσεις της  Ρώμης, επιστρέφει στη γενέτειρά του Κατάνια. Ήδη τον περιβάλλει η φήμη του γυναικοκατακτητή.  Παρότι  στην αρχή αντιστέκεται στην παραίνεση των γονιών για γάμο με μια κοπέλα  ευκατάστατης οικογένειας της πόλης,  ενδίδει πάραυτα όταν αντικρίζει μια φωτογραφία της. Ένα χρόνο μετά τον γάμο με την όμορφη Μπάρμπαρα Πούλισι, θα διαπιστωθεί πως, η κοπέλα παραμένει παρθένα.

Ο Μάουρο Μπολονίνι πραγματεύεται το θέμα της σεξουαλικής ανικανότητας στο φόντο μιας συντηρητικής κοινωνικής πραγματικότητας, αλλά κυρίως υπό την οπτική της εγνωσμένης επικρατούσας φαλλοκρατικής αντίληψης. Μια αντίληψη που επιβεβαιώνει το ανδρικό φύλο ως οντότητα και δεν επιδέχεται καμία συζήτηση για τα πιθανά αίτια της ανδρικής σεξουαλικής ανικανότητας, αφού θεωρείται θέμα ταμπού.

Παρά τη σοβαρότητα του θέματος, ο Μπολονίνι το χειρίζεται με χιουμοριστική διάθεση και συχνά με γκροτέσκα ματιά. Όταν όλοι μιλούν για την ομορφιά του  Αντόνιο και την έλξη των γυναικών απ’  αυτόν, εκείνος αδυνατεί να ικανοποιήσει στοιχειωδώς τη γυναίκα με την οποία είναι σφόδρα ερωτευμένος.  Πέρα όμως από το γεγονός καθαυτό, ο ιταλός σκηνοθέτης καταγράφει τις αντιλήψεις και τις συμπεριφορές της κοινωνίας μιας πόλης της Κατάνια η οποία, αν μη τι άλλο είναι αντιπροσωπευτική της κοινωνικής πραγματικότητας της Ιταλίας της εποχής εκείνης. Και αν κάποιοι επιμένουν στην άποψη διαφορών Νότου-Βορρά στην Ιταλία, εντούτοις η όποια απόκλιση, ανάμεσα στα δύο γεωγραφικά διαμερίσματα δεν φαίνεται να είναι σημαντική ση συγκεκριμένη χρονική στιγμή και πάνω στο ίδιο θέμα. Αναδεικνύεται επίσης η συναισθηματική παράμετρος στις ανθρώπινες σχέσεις και κυρίως αυτές ενός ζευγαριού, κόντρα στην εικόνα της φαλλοκρατικής αντίληψης. Το χιούμορ που αποφέρουν οι συμπεριφορές και οι αντιλήψεις είναι αβίαστο, ενώ έχουμε και στιγμές γκροτέσκου  στα όρια της φάρσας. Ο Πιερ Μπρασέρ ερμηνεύει εξαιρετικά τον πατέρα και την αντιπροσωπευτική εκδοχή της επικρατούσας μάτσο αντίληψης σε αντίστιξη με τον υπέροχο και εκ των πραγμάτων συγκρατημένο και μελαγχολικό Μαρτσέλο Μαστρογιάννι. Στα θετικά και η παρουσία της όμορφης Κλαούντια Καρντινάλε. Καλοί στις ερμηνέιες και οι Τίνα Μορέλι, Τόμας Μίλιαν. Στη φωτογραφία ο Αρμάντο Νανούτσι.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s