ΜΙΝΙ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ ΑΠΟ ΜΑΞΙ ΓΕΛΟΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

         20 ταινίες από τον Αλέξη Δερμεντζόγλου

Η τραγωδία ενός γελοίου ανθρώπου

Το αριστούργημα του Μαόυρο Μπολονίνι «Bell’ Antonio»,(πρώτη ταινία του νέου αφιερώματος «Παρερμηνείες»,από την κινηματογραφική λέσχη εργαζομένων ΕΡΤ3 και το ΚΕΜΕΣ,προβολή Δευτέρα 13 Ιουλίου,ώρα 21:15 στο θερινό ΑΠΟΛΛΩΝ).Είναι σαφώς από κάποια οπτική και μια ιλαροτραγωδία.Μας αφορά άμεσα και διαχρονικά,γιατί εκτιμώ πως σχεδόν όλοι μας κινούμαστε στο γκρί φάσμα των μίνι καθημερινών τραγωδιών μας,αλλά και των ιλαρών στιγμών,που όμως είναι συντιθέμενης και προστιθέμενης αξίας,αγγίζοντας το καθημερινό μας κωμικοτραγικό.Συνήθως κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε τι μας συμβαίνει,σιωπούμε,αφηνόμαστε στη ροή των γεγονότων,συμβιβαζόμαστε,υποκρινόμαστε,γελώντας και κλαίγοντας τα βράδια για τον τρόπο ζωής μας.Ακολουθεί μια λίστα δικής μου επιλογής με 20 κορυφαίες ιλαροτραγωδίες όλων των εποχών.

1.Η τραγωδία ενός γελοίου ανθρώπου του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι

2.Ένας υπέροχος κερατάς του Αντόνιο Πιετράντζελι

3.Διαζύγιο αλά Ιταλικά του Πιέτρο Τζέρμι

4.Το παλτό του Αλμπέρτο Λατουάντα

5.Ήθελε δεκαοχτάρα,καλά να πάθει του Ντίνο Ρίζι

6.Ο κλέψας του κλέψαντος του Μάριο Μονιτσέλι

7.Οι εντιμότατοι φίλοι μου του Μάριο Μονιτσέλι

8.Ο μαφιόζος του Αλμπέρτο Λατουάντα

9.Ο φανφαρόνος του Ντίνο Ρίζι

10.Παλιοζωή,παλιόκσομε του Ντίνο Ρίζι

11.Η σκιά ενός ανθρώπου του Άντονι Άσκουιθ

12.Λολίτα του Στάνλεϊ Κιούμπρικ

13.Δελησταύρου και υιός του Αλέκου Σακελλάριου

13.Τα τέρατα του Ντίνο Ρίζι

14.Φίλησέ με,κουτέ του Μπίλυ Γουάιλντερ

15.Δύο για το δρόμο του Στάνλεϊ Ντόνεν

16.Πρόγευμα στο Τίφανις του Μπλέικ Έντουαρντς

17.Η κυρία και ο Ναύτης της Λίνα Βερτμύλλερ

18.Καλύτερα δε γίνεται του Τζέιμς Μπρούκς

19.Ατιμασμένη και εγκαταλελειμμένη του Πιέτρο Τζέρμι

20.Άρωμα γυναίκας του Ντίνο Ρίζι

Όπως παρατηρείτε,13 από τα 20 φίλμ,δηλαδή το συντριπτικό ποσοστό των 65%,είναι Ιταλικά,και πλησιάζουν πολύ τις ελληνικές συμπεριφορές επαληθεύοντας πιθανά το «una faccia,una razza».Ο Μπερτολούτσι πάντως,τα είπε όλα δια του τίτλου της ταινίας του(απ’ όπου και η φωτογραφία του κειμένου). «Η τραγωδία ενός γελοίου ανθρώπου» δηλαδή η γελοιότητα της κατάστασης του ενώ είσαι τραγικός ,να κάνεις πλάκα και ταυτόχρονα να σιωπάς,απολαμβάνοντας τη γελοιότητά σου.Σίγουρα την ίδια άποψη θα είχαν οι Μάρκο Φερρέρι( «Το μεγάλο φαγοπότι») και Λιουίς Μπουνιουέλ («Η διακριτική γοητεία της μπουρζουαζίας»).

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s