RUN SILENT,RUN DEEP(1)

Σχετικά με τη «Χάνα»:κριτικό σχόλιο του Αλέξη Δερμεντζόγλου

«Η Χάνα και οι αδερφές της» (προβολή από τη λέσχη και το ΚΕΜΕΣ,Δευτέρα 29 Ιουνίου.Προσοχή,στις 21:15 στον θερινό Απόλλων),εκφράζει απόλυτα και πετυχημένα την πάγια προβληματική του Γούντι Άλλεν:Οι σχέσεις,η νεύρωση,η νοσοφοβία,το απρόοπτο,η μονοτονία,το «λέρωμα»,η διάρρηξη κι η επανασυγκόλληση.Αυτά τα θέματα αναδεικνύονται εξαιρετικά και διαυγή στη «Χάνα» που δικαιολογημένα κατατάσσεται στις καλύτερες δημιουργίες του.Εκείνο το διαφορετικό λοιπόν που μένει να γράψει κανείς είναι η σκηνοθετική προσέγγιση και πώς γίνεται αυτή βασικά με όρους σινεφιλίας.

Ο Γούντι Άλλεν δεν το έκρυψε ποτέ ότι είναι μέγας θαυμαστής των Ευρωπαίων Μπέργκμαν,Φελλίνι,Λάνγκ,Ρενουάρ,αλλά και του συμπατριώτη του Τζόν Κασσαβέτης.Η «Χάνα»,είναι μια μακρινή προέκταση των σκοτεινών μπεργκμανικών «Εσωτερικών σχέσεων»,με προσθήκη στοιχείων από τη ζωή στο Μανχάτταν,τις δουλειές,τις καθημερινές λύπες και χαρές.Η κινηματογράφηση στο φίλμ γίνεται με τους εξής όρους:έχουμε μία «αραιωμένη» σε σχέση με το Μπέργκμαν σκηνοθετική γραμμή.Ο ‘Ινγκμαρ  διαθέτει συμπαγή και ερμητική γραφή,ο Άλλεν την τεμαχίζει σε μία θραυσματική αποσπασματικότητα,ένα κολλώδες σύπμαν συνεχών κυκλικών,εσωτερικών κινήσεων της κάμερας,βασικό προτέρημα του Ζάν Ρενουάρ.Ο Φελλίνι συμπυκνώνει τα γεγονότα με έναν συνεχή,ποιητικό συμβολισμό,ενώ ο Γούντι Άλλεν τα αποσυμπυκνώνει και τα αποσυμβολοποιεί,προσφέροντας στην θέση των συμβόλων τα ντεκόρ και τους χώρους ως μικροσκηνές καθημερινών τραγωδιών.Ο Φρίτζ Λάνγκ αφηγείται παρόμοιες ιστορίες εξπρεσιονιστικά,ενώ ο Γούντι Άλλεν διά της εξαιρετικής χρήσης,ιδίως του καφέ χρώματος δίνει μια ιδιαίτερη διάταξη των σημαινόντων που είναι ταυτόχρονα και σημαινόμενα.Ο Τζόν Κασσαβέτης,επιμένει στο direct cinema,ενώ ο Γούντι Άλλεν στο «ύπουλο» σινεμά,αυτό το μη διδακτικό,που σέρνεται σιωπηλά ως φίδι,αυτό που τρέχει και σημαδεύει όχι στα «θολά»,αλλά στα βαθιά νερά.Σε αυτή τη σπουδαία του ταινία,ο Γούντι Άλλεν πανέξυπνα κάνει μια φαινομενική αργή «μετάβαση»,αλλά για τα έμπειρα μάτια,τρέχει σιωπηλά,τρέχει υπόγεια.

(1)Το «Run silent,run deep» είναι ο πραγματικός τίτλος της περίφημης ταινίας του Ρόμπερτ Γουάιζ που γυρίστηκε το 1958.Στην Ελλάδα,της δώσαν τον άθλιο τίτλο «Τα γεράκια των θαλασσών».

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s