Ν0ΣΤΑΛΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3


«Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ» του Σίντνεϊ Λιούμετ

από τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Ο Ντιούκ Άντερσον μετά από δέκα χρόνια εγκλεισμού για διαρρήξεις αποφυλακίζεται. Επειδή η μαφία του χρωστάει για τη στάση του σε προηγούμενη συνεργασία, απαιτεί απ’  αυτήν τη χρηματοδότηση και την κάλυψη ενός μεγαλεπήβολου σχεδίου διάρρηξης μιας ολόκληρης πολυκατοικίας με πλούσιους ενοίκους. Το στόρι που βασίζεται στη νουβέλα του Λώρενς Σάντερς δε θα έλεγε κανείς πως κομίζει κάτι το ιδιαίτερο στο συγκεκριμένο είδος ταινιών. Πλην όμως έχει μιαν ειδοποιό διαφορά, σαφώς πολιτικών διαστάσεων και τούτη είναι η παρακολούθηση πολιτών με ηλεκτρονικά μέσα της εποχής. Η ταινία προβλήθηκε το 1971.

Ο Σίντνεϊ Λιούμετ σκηνοθετεί με μαεστρία όλη την επιχείρηση της μεγάλης ληστείας, χρησιμοποιώντας στην αφηγηματική του φόρμα το γνωστό βέβαια φλας φόργουρντ, αλλά με απόλυτη χρονική ακρίβεια στο μοντάζ, δημιουργώντας ένα εξαιρετικό σασπένς. Εκείνο βέβαια που χρήζει μνείας είναι το κομμάτι των παρακολουθήσεων. Το  FBI, η CIA και γενικά κάθε φορέας κρατικών  μυστικών υπηρεσιών, αναζητούσε εναγώνια τρόπους παρακολούθησης των πολιτών, όχι μόνον για λόγους τήρησης της νομιμότητας και πάταξης της εγκληματικότητας, αλλά κυρίως για πολιτικούς λόγους. Η εξουσία πάντα αναζητούσε τρόπους διατήρησής της και τούτη περνούσε και περνά από τον έλεγχο και τη χειραγώγηση του πολίτη. Βέβαια η συνεχής παρακολούθηση που γίνεται στις κινήσεις του Ντιούκ Άντερσον δεν έχει στην ουσία καμία σχέση με τον ίδιο, αλλά με αυτούς που σχετίζεται και κυρίως με την πολιτική αντίληψη της πολιτικής εξουσίας που προανέφερα. Η λεπτομερής καταγραφή των κινήσεων με ήχο και εικόνα ξεπερνά την εποχή της, δίνοντας στην ταινία έναν προφητικό χαρακτήρα για την ύπαρξη του σημερινού «μεγάλου αδελφού». Ωστόσο αξίζει να αναφέρω τη ραγδαία εξέλιξη των πραγμάτων στον τομέα αυτό, με τη δημιουργία των κοινωνικών δικτύων στην εποχή του Διαδικτύου. Τα Facebook  και Twitter δώσανε σε μια νύχτα την ευκαιρία και δυνατότητα στις μυστικές υπηρεσίες, να έχουν όγκο στοιχείων χωρίς να κουνήσουν το δαχτυλάκι τους, με τους πολίτες που αυτοφακελώνονται και να προβάλλουν στο διαδίκτυο ακόμη και αυστηρά προσωπικές στιγμές τους. Και όπως λέει και η καθηγήτρια κοινωνικής ψυχολογίας Σοσάνα Ζούμποφ ζούμε πια τον «καπιταλισμό της επιτήρησης» με τα έξυπνα τηλέφωνα να έχουν σημαντικό ρόλο πια.

Συμπερασματικά, ο Λιούμετ προλέγει με την ταινία του, αλλά η πραγματικότητα πλέον ξεπερνά κάθε φαντασία. Το τραγικό της ιστορίας είναι πως, μια εξαιρετικά οργανωμένη ληστεία από τον Άντερσον, άτομο με χαρακτήρα και ήθος για τις νόρμες τέτοιων περιπτώσεων, θα έχει απέναντί της το απρόβλεπτο τυχαίο ως προς αυτόν, αλλά καθόλου τυχαίο για τους άλλους.

Με την εξαιρετική συνδρομή των Σιν Κόνερι, Μάρτιν Μπάλσαμ, Άλαν Κινγκ,  Κρίστοφερ Γουόκεν, Βαλ Άβερι, Ντάιαν Κάνον, Γκάρετ Μόρις, Ντικ Άντονι Γουίλιαμς, Ραλφ Μήκερ.

Στη φωτογραφία ο Άρθουρ Τζ. Όρνιτζ και στην μουσική ο Κουίνσι Τζόουνς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s