ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3


«ΜΠΟΥΛΙΤ» του Πίτερ Γέιτς

από τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Αστυνομική με αρκετό μυστήριο, είναι η ταινία αυτή του Πήτερ Γέιτς που, εκτός από το μυστήριο και τη συνοδευόμενη δράση, έχει την αψεγάδιαστη cool ερμηνεία του Στηβ ΜακΚουίν. Βέβαια υπάρχει και το απαιτούμενο πολιτικό φόντο, με την εγνωσμένη διαπλοκή της εξουσίας με την μαφία. Παρότι βέβαια, ο εκπρόσωπος της πολιτικής σκηνής στο στόρι, προσπαθεί να αποδείξει το αντίθετο, τουλάχιστον για τον εαυτό του. Ωστόσο τούτο είναι προσχηματικό ή κατά την νεοελληνική αργκό είναι για ξεκάρφωμα. Από κει και πέρα ο αφηγηματικός ρυθμός έχει μια γλυκιά νωχελικότητα που, σε βυθίζει σε ένα ταξίδι απόλαυσης, χάρη της γοητευτικής ερμηνείας του πρόωρα χαμένου Στηβ, αλλά και στο μεθοδικά φτιαγμένο παζλ ξεδιαλύματος του μυστηρίου.

Ο υπαστυνόμος Μπούλιτ εντέλλεται για την φύλαξη ενός μάρτυρα κατηγορίας της μαφίας, μετά από απαίτηση του γερουσιαστή Τσάλμερς. Το οποίο και μεθερμηνεύεται ως θάρρος και «πολιτική βούληση» καταπολέμησης της μαφίας ή τουλάχιστον δήλωση «καθαρά χέρια». Είναι όμως από την πρώτη στιγμή ηλίου φαεινότερο πως, πρόκειται για κίνηση εντυπώσεων προς τους ψηφοφόρους και όχι ουσίας. Εξάλλου η έπαρση του Τσάλμερς δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας των προθέσεών του. Ο Φρνακ Μπούλιτ, παρά τον υψηλής ποιότητας επαγγελματισμό του, θα βρεθεί εκτεθειμένος, απέναντι στους προϊσταμένους του και φυσικά τον Τσάλμερς, κάτι που δείχνει να επιδιώκει ο γερουσιαστής. Απομένει να ξετυλίξει το κουβάρι της διαπλοκής, για να λύσει το μυστήριο, αλλά συνεχώς συναντά εμπόδια που δυσκολεύουν τη δουλειά του. Αυτά ως προς το κεντρικό κομμάτι του στόρι. Την ίδια στιγμή στο αφηγηματικό κάδρο έχουμε και την Κάθυ, την αγαπημένη του Μπούλιτ. Η Κάθυ γίνεται ο κριτής των πράξεων του Μπούλιτ,  από ιδεολογική σκοπιά, φέροντάς τον σε αντιπαράθεση με αυτό που κάνει ως αστυνομικός. Κοντολογίς, αναδεικνύει τις αντιφάσεις ανάμεσα στις απαιτήσεις ενός σκληρού επαγγέλματος και ιδεολογικά ευάλωτου από την μια και από την άλλη τις απαιτήσεις που έχει μια ηθική στάση ζωής, μέσα σε ένα κατεξοχήν βρώμικο και συχνά ανήθικο πλαίσιο δράσης. Η Κάθυ είναι η ενοχλούσα συνείδηση του Φρανκ. Πως τοποθετεί κανείς τον εαυτό του μέσα σε έναν κόσμο βρώμικο και ανήθικο; Πόσες αντοχές έχει να αντιστέκεται στις απαιτήσεις τις εξουσίας; Που βρίσκεται το όριο ανοχής του να χρησιμοποιείται από την όποια πολιτική εξουσία και όχι μόνον; Ενδιαφέροντα ζητήματα που πυροδοτούνται από τη σχετικά σύντομη παρουσία της γυναικείας υπόστασης, ενώ τα φώτα της αφηγηματική διαδρομής δείχνουν να επικεντρώνονται στη λύση ενός αστυνομικού μυστηρίου. Διαλέγετε και παίρνετε, τόσα ή περισσότερα. Πάντως η ερμηνεία του ΜακΚουίν αναδεικνύει σε κάθε περίπτωση τον σκεπτικισμό του χαρακτήρα και ένα είδος κορεσμού, από τα τερτίπια της εξουσίας.  Εκτός από τον εξαιρετικό Στηβ ΜακΚουίν, η όμορφη παρουσία της Ζακλί Μπισσέ, αλλά και ο πολύ καλός Ρόμπερτ Βον, ενώ καλοί είναι και οι Ντον Γκόρντον, Ρόμπερτ Ντυβάλ, Σίμον Όκλαντ. Στη φωτογραφία ο Γουλιλιαμ Α. Φρέικερ, εξαιρετικές οι σκηνές καταδίωξης με το αυτοκίνητο στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο και οδηγό τον ίδιο τον ΜακΚουίν. Στην μουσική ο αργεντίνος Λάλο Σιφρίν. Βασισμένη στη νουβέλα του Ρόμπερτ Λι Φις.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s