«Ο ΠΙΛΟΤΟΣ»


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 9/7/2017)

Ένας κυνηγημένος άνδρας

Του Στράτου Κερσανίδη

Στις 24 Μαρτίου 1976 ο στρατηγός Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, ηγήθηκε στρατιωτικού πραξικοπήματος που ανέτρεψε την Ισαβέλλα Περόν και ανακηρύχθηκε πρόεδρος της Αργεντινής.

Η δικτατορία κράτησε ως το Μάρτιο του 1981 και κατά τη διάρκειά της χιλιάδες άνθρωποι φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, σκοτώθηκαν ή εξαφανίστηκαν. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ο Βιδέλα συνελήφθη, δικάστηκε, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε. Πέθανε το 2013 στη φυλακή.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις τα θύματα της δικτατορίας του «κεντρώου» -όπως κάποιοι τον αποκαλούσαν- Βιδέλα, αγγίζουν τις 30.000 ανθρώπους. Ιδιαίτερα προσφιλής μέθοδος εξαφάνισης των αντιφρονούντων ήταν η ρίψη τους στη θάλασσα από στρατιωτικά ελικόπτερα και αεροπλάνα.

Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Σεμπαστιάν Μπορενζστάιν, «Ο πιλότος» (Koblic), μεταφέρει τους θεατές στα σκληρά χρόνια της δικτατορίας του Βιδέλα και συγκεκριμένα στο 1977. Ο Τόμας Κόμπλικ, παίρνει μέρος, ως πιλότος, στις πτήσεις θανάτου με τις οποίες οι αντικαθεστωτικοί ρίχνονται στη θάλασσα. Ευρισκόμενος σε μεγάλη μάχη με τη συνείδησή του, κατά τη διάρκεια μιας πτήσης αρνείται να υπακούσει στις διαταγές και δεν ανοίγει τις πόρτες. Μετά από αυτό ένας μόνο δρόμος του απομένει: να εξαφανιστεί. Έτσι ο Κόμπλικ θα βρει καταφύγιο σε ένα μικρό χωριό στα νότια της χώρας, εργαζόμενος ως πιλότος σε ψεκαστικό αεροπλάνο ενός φίλου του. Ο τοπικός αστυνομικός Βελάρδε, άνθρωπος του καθεστώτος και διεφθαρμένος, αρχίζει να ερευνά την ταυτότητα του Κόμπλικ. Φίλος του Βελάρδε είναι ο άξεστος ιδιοκτήτης του βενζινάδικου ο οποίος δεν καλοβλέπει τον ξένο. Αντίθετα η Νάνσι, που όλοι νομίζουν πως είναι γυναίκα του, τον βλέπει με συμπάθεια. Σύντομα η αλήθεια αποκαλύπτεται και ο Τόμας Κόμπλικ θα αναγκαστεί να προστατεύσει τον εαυτό του αλλά και τη Νάνσι.

Είχαμε γνωρίσει τον 54χρονο Σεμπαστιάμ Μπορενζστάιν το 2011 με την ταινία «Η αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό». Μια μαύρη κωμωδία με πρωταγωνιστή το θαυμάσιο Ρικάρντο Νταρίν, ο οποίος πρωταγωνιστεί και στον «Πιλότο».

Η ταινία εκείνη ήταν μια πανέξυπνη μαύρη κωμωδία ενώ τώρα ο Μπορενζστάιν δοκιμάζεται σε ένα δραματικό φιλμ με έντονο το νουάρ στοιχείο το οποίο κατά βάση όμως είναι ένα πολιτικό φιλμ.

Δεν ξέρω πόσες ταινίες έχουν γυριστεί στην Αργεντινή με θέμα τη χούντα του Βιδέλα. Πιθανολογώ πως είναι αρκετές. Αλλά φαίνεται πως τα τραύματα είναι βαθιά και δεν έχουν κλείσει ακόμη. Έτσι ο σκηνοθέτης καταπιάνεται με εκείνη τη σκοτεινή περίοδο αποφασίζοντας να τη δει από την πλευρά ενός στρατιωτικού ο οποίος αρνήθηκε να πάρει μέρος στο μαζικό έγκλημα της δικτατορίας. Κι έτσι από θύτης μετετράπη ξαφνικά σε θύμα.

Με τη χρήση φλας μπακ οι θεατές μαθαίνουν ποιος είναι ο μοναχικός άνδρας ο οποίος φθάνει στο χωριό. Ένα απομακρυσμένο χωριό στο οποίο προσπαθεί να κρυφτεί αλλά γίνεται αμέσως αντικείμενο προσοχής. Αντιμετωπίζεται ως ξένος σε μια μικρή κοινότητα με ό,τι μπορεί αυτό να σημαίνει. Κι εκείνος ενώ προσπαθεί να περάσει απαρατήρητος, την ίδια στιγμή νιώθει την ανάγκη της ένταξης.

Πολιτικό φιλμ το οποίο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας στην Αργεντινή. Ενώ όμως η βάση του είναι πολιτική, ο σκηνοθέτης χειρίζεται με δεξιοτεχνία τους κώδικες τους νουάρ, του θρίλερ και του γουέστερν, κάτι που επιβεβαιώνει και το εκρηκτικό του φινάλε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s