ΤΟ ΘΡΥΛΙΚΟ ΝΟΥΑΡ «ΔΩΣ’ΜΟΥ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ»


ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3 Η Κινηματογραφική Λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ-3 και το ΚΕMΕΣ προβάλλουν στα πλαίσια του αφιερώματός τους Μεταμοντέρνο αμερικανικό νουάρ τη Δευτέρα 10 Ιουλίου στις 21:30 στο θερινό σινεμά ΑΠΟΛΛΩΝ (Σαρανταπόρου 4 – Βασιλέως Γεωργίου, τηλ. 2310828642) το θρυλικό φιλμ νουάρ του Όττο Πρέμινγκερ Τηλεφωνήσατε ασφάλεια αμέσου δράσεως (ΗΠΑ, 1952, ασπρόμαυρη, 91’). Παίζουν: Ρόμπερτ Μίτσαμ, Τζιν Σίμονς, Μόνα Φρίμαν, Χέρμπερτ Μάρσαλ, Μπάρμπαρα Ο’Νιλ. Από τις 21:00 ως τις 21:20 θα προηγηθεί 20λεπτος μουσικός πρόλογος με τη φυσαρμόνικα του Αλέξανδρου Τριανταφύλλου.

Θα προλογίσει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, του οποίου έντυπη ανάλυση θα διανεμηθεί στους θεατές, ενώ στο τέλος της προβολής θα ακολουθήσει μακρά συζήτηση με το κοινό.Το προς συζήτηση θέμα στο σεμινάριο για τον κινηματογράφο θα είναι: Ο λαβυρινθώδης και αντιφατικός κόσμος του Όττο Πρέμινγκερ.

Μια νεαρή πλούσια γυναίκα γοητεύει έναν στιβαρό οδηγό ασθενοφόρου. Παρόλο που εκείνος υποψιάζεται κάτι επικίνδυνο, δεν μπορεί να απομακρυνθεί από εκείνη.

Η ανάλυση που θα διανεμηθεί είναι η ακόλουθη:

«Είναι η ιστορία του οδηγού νοσοκομειακού Φρανκ και της γοητευτικής Νταϊάν, που η μητριά της (κυρία Τρέιμαν) πεθαίνει μυστηριωδώς από εισπνοή φωταερίου. Η κοπέλα αποπλανεί με τη γοητεία της τον στιβαρό νέο άνδρα, αλλά εκείνος οσμίζεται σοβαρό κίνδυνο. Αντιφατικές καταστάσεις, έλξεις, υποψίες και στοιχεία συσσωρεύονται ως το ανατρεπτικό τέλος.

Εξαίσιο, μονάκριβο, ένα είδος μαργαριταρένιου κολιέ δώρο από τον μέγιστο Ότο Πρέμινγκερ, που με την ευρωπαϊκή παιδεία του κεντάει πάνω στο αμερικάνικο μοντέλο του φιλμ νουάρ όχι μόνο μια εξπρεσιονιστική δαντέλα, αλλά χαράζει και τα σημάδια ενός υπόγειου, κρυφού, ανείπωτου ρήγματος. Όταν το τελευταίο διαρρηχθεί πλήρως, θα καταπιεί ως δίνη το τελευταίο ίχνος μιας κατεστημένης οικογενειακής ηθικής και ως εκ τούτου του συστήματος που την περιτυλίγει.

Κοντά στην κυνική φιγούρα του Μίτσαμ φαίνεται πως δένει η αγγελική οπτασία της πανέμορφης Βρετανίδας Σίμονς. Όμως μια αρρώστια, ένας ύπουλος καρκίνος σιγοτρώει τα σωθικά ενός συστημικού μορφώματος. Μια αυτοκαταστροφή, μια βαριά ψυχοπάθεια αιωρείται και αφήνει τα εντυπώματά της παντού. Η εξωτερικά πανέμορφη, πλούσια, βολεμένη και καπριτσιόζα κοινωνία καταρρέει και ο Πρέμινγκερ με χιτσκοκικό σασπένς και σκληρότητα φυσιοδίφη την παρακολουθεί.

Η φωτογραφία και τα καδραρίσματα του μεγάλου στυλίστα Χάρι Στράντλινγκ όχι μόνον κάνουν θαύματα, αλλά μέσω της υψηλής αισθητικά χρήσης της σκιάς και του φωτός αναδεικνύονται κενά, ρήγματα, φωλιές, ορμές θανάτου. Η μουσική του άλλου μετρ Ντιμίτρι Τιόμκιν ανασύρει το ηθικό και ιδεολογικό βάρος του κλασικού γοτθικού μελοδράματος.

Οι ηθοποιοί δένουν αρμονικά και εκθέτουν τα σώματά τους σε όμορφα ντεκόρ. Κι εκεί όμως θα τους ανακαλύψει η αμείλικτη κάμερα του Πρέμινγκερ. Αποτυπώνει τα σώματά τους με πλαν αμερικέν, μεσαία πλάνα και καδραρίσματα αντιπαράθεσης και πάθους. Η κάμερα κινείται αργά και σταθερά, ενώ η αφήγηση εναλλάσσει σιωπές με πυκνό διάλογο. Στις ραφές του μοντάζ (ρακόρ) δεν ενοποιείται απλά η αφήγηση, αλλά αιωρείται και η νύξη, η έλλειψη, το αόρατο, το ανείπωτο, το μη εξηγήσιμο.

Με εναλλακτικό ελληνικό τίτλο Τέσσερα πτώματα χωρίς ένοχο, το απαισιόδοξο οπτικό ποίημα του Πρέμινγκερ εγκαταλείπεται στο θαυμασμό (μας) ως το πιο μεταμοντέρνο σχόλιο για την πλήρη απώλεια και τη διαδικασία του ολισθήματος προς αυτήν.»

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s