ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ “Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ”


ΤΟ ΕΝΟΧΟ ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

(αναδημοσίευση από την «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»,2/7/2017)

Ο αόρατος επισκέπτης

Του Aλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

dermetzo@otenet.gr

Το εξαιρετικό ισπανικό θρίλερ του Οριόλ Πάουλο Ο αόρατος επισκέπτης, που θα παρακολουθήσουμε μέσα στον Ιούλιο στη χώρα μας, μας προσανατολίζει στις τάσεις του νέου ισπανικού σινεμά. Αν θυμηθούμε ότι ο στρατηγός Φράνκο πέθανε ήρεμος στο κρεβάτι του το 1975, αξίζει τον κόπο να παρακολουθήσουμε την πορεία μια γενιάς Ισπανών δημιουργών που γεννήθηκαν τότε ή περίπου τότε. Αυτοί δεν φταίνε σε τίποτε, ζούν το τώρα τους στην αναπτυσσόμενη σύγχρονη Ισπανία αλλά έχουν να διαχειριστούν και το ένοχο, σκοτεινό παρελθόν της πατρίδας τους. Αυτοί θέλουν, και το πυτυχαίνουν, να ψάξουν ζοφερά μυστικά του παρελθόντος και να τα ενσωματώσουν στη σύγχρονη πραγματικότητα. Όσοι, όμως, γνωρίζουν στοιχειωδώς τις διαδικασίες του ιστορικού γίγνεσθαι, ξερουν καλά πως πάντα το παλιό, το άσχημο, το ανήθικο θα επηρεάζει και το σήμερα.

Ο ΠΑΟΥΛΟ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Όπως παρατηρήσαμε στο εξαιρετικό ισπανικό θρίλερ Το μικρό νησί, οι ρίζες των παραβατικών πράξεων οδηγούν στο φρανκικό παρελθόν. Ο Οριόλ Πάουλο γεννήθηκε στη Βαρκελώνη στα 1975. Γύρισε μέχρι στιγμής τρεις ταινίες των οποίων έγραψε τα σενάρια, ενώ έγραψε δύο εξαιρετικά σενάρια για άλλους. Ξεκίνησε το σινεμά στα 1998 με το MακΓκάφιν αλλά γίνεται γνωστός και αγαπιέται και στην Ελλάδα με Το σώμα (2012). Όπως είναι γνωστό, σε αυτό το θρίλερ που συνδυάζει σινεμά giallo και φιλμ νουάρ, ένας νεαρός επιστήμονας, του οποίου η γυναίκα πέθανε, τίθεται υπό παρακολούθηση. Έχει αναπτύξει ήδη μια παθιασμένη ερωτική σχέση με μια νέα και όμορφη φοιτήτρια. Μέσα από συναρπαστικές εξελίξεις, δοσμένες με ζοφερά χρώματα και φωτισμούς, μαθαίνουμε σταδιακά πως αυτά που συμβαίνει τώρα έχουν άμεση σχέση με την απόκρυψη και συγκάλυψη ενός ένοχου μυστικού. Στο τέλος, όλοι οι ήρωες συντρίβονται γιατί μετά από μια αλυσίδα απωλειών, δε μπορεί να υπάρχει δικαίωση. Το παρελθόν θα είναι πάντα εδώ.

Το σώμα

ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΙΣΠΑΝΟΣ

Κάτι παρόμοιο μας λέει ένας άλλος Ισπανός σκηνοθέτης, ο Ντανιέλ Ντε Λα Τόρε, στο Με απόκρυψη. Ένα μεγαλοστέλεχος τράπεζας δέχεται συνεχώς τηλεφωνήματα με απόκρυψη και πληροφορείται ότι το αυτοκίνητό του είναι παγιδευμένο με βομβα. Και εδώ η λύση βρίσκεται στο παρελθόν. Πίσω, τώρα, στον Οριόλ Πάουλο, να θυμησω ότι η νέα του ταινία Ο αόρατος επισκέπτης έκανε πολλά εισιτήρια στην Ισπανία αλλά πάνω απ’όλα είναι αξιόλογη, παρά το ιδιαίτερα σύνθετο σενάριο, τις συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν, τον συνεχή λόγο off και πολλά γυρίσματα σε εσωτερικούς χώρους. Όταν ο βασικός ήρωας, που είναι ο πιο πετυχημένος νέος Ισπανός επιχειρηματίας, βρίσκεται τραυματισμένος σε ένα ξενοδοχείο έχοντας αγκαλιά το κορμί της νεκρή παντρεμένης φίλης του, τότε πρέπει να εξηγήσει στην αστυνομία τι συνέβη.

Με απόκρυψη

ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΝΟΧΗ

Ισχυρίζεται ότι είναι αθώος, οι συνεργάτες του προσλαμβάνουν μια ώριμη πετυχημένη δικηγόρο για την υπεράσπισή του αλλά ποιά είναι, άραγε, η αλήθεια; Κι εδώ τη λύση και τα στοιχεία θα τα βρούμε σε ένα ένοχο παρελθόν. Η κληρονομιά του Φράνκο αφήνει στους νέους τη διαχείριση του καπιταλισμού, την ευμάρεια και την προσωπική ευδαιμονία και ηδονή. Ούτε ο θεσμός του γάμου έχει αξία, ούτε η πίστη, ούτη η ηθική αλλά ούτε και ο θάνατος ενός νέου ανθρώπου προκειμένου να απολαύσει τη ζωή, τον έρωτα και το χρήμα ο παντρεμένος επιχειρηματίας και η φίλη του. Αυτό θα τους οδηγήσει σε πράξεις που υπερβαίνουν τα όρια.

ΟΙ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ

Το εξαιρετικό σενάριο του ίδιου του σκηνοθέτη κοντράρει συνεχώς και αντιπαραθέτει τα γεγονότα. Υπάρχει ένα συνεχές παιχνίδι του είναι και του δεν είναι. Η μια αφήγηση ανατρέπει την άλλη. Ο ένας ισχυρισμός-μνήμη διαλύει τον άλλον. Ουσιαστικά, το δικαστήριο μετατρέπεται σε ένα μικρό δωμάτιο διαρκούς συζήτησης. Στο τέλος, το παρελθόν δίνει τη θέση του στο παρόν και το έγκλημα στην τιμωρία. Άλλη μια ευτυχής βιτρίνα της Ισπανίας κατεδαφίζεται. Ο Πάουλο δικαιώνει, τελικά, τους ταπεινούς, του φτωχούς, τους φιλόξενους, τους αξιοπρεπείς, αυτούς που σέβονται τις παραδόσεις και όχι τους υπερφυσικούς γιάπις και διαχειριστές των ελεύθερων αγορών.

Τα μάτια της Τζούλια

Η ΚΛΑΣΗ ΕΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ

Ο Πάουλο έδειξε τη μεγάλη κλάση του και σε σενάρια που έγραψε για άλλους σκηνοθέτες. Στα 2010, ο Γκιγιέμ Μοράλες γύρισε το εξαιρετικό θρίλερ Τα μάτια της Τζούλια, σε σενάριο του Πάουλο, με αισθητική που πλησιάζει πολύ τα ιταλικά giallo. Η Τζούλια που αρχίζει και τυφλώνεται, η ύπαρξη της δίδυμης αδερφής και το παρελθόν που εμφανίζεται πάντα επικίνδυνο περιπλέκουν τις καταστάσεις. Το 2016, η πρώην ηθοποιός και νυν σκηνοθέτιδα Μαρ Ταργαρόνα, στα 63 της χρόνια θέλησε τη βοήθεια ενός νέου, και έτσι επέλεξε στο σενάριο τον Οριόλ Πάουλο και πρέεκυψε η πολύ καλή ταινία Απαγωγή, που δεν είδαμε ακόμα στην Ελλάδα. Είναι η ιστορία του μικρού Βικτόρ που απάγεται, τον βρίσκουν κουφό και μουγκό και η αστυνομία επιχειρεί να λύσει το μυστήριο. Για άλλη μια φορά, ο Πάουλο θα μας εκπλήξει με τις λύσεις και τις ανατροπές του. Αναμφισβήτητα, το μέλλον τού ανήκει και ελπίζουμε να δούμε ακόμα καλύτερες επιδόσεις από αυτόν, τόσο σε σενάρια όσο και σε σκηνοθετική αντίληψη.

Απαγωγή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s