ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3


«ΜΙΜΗΣ Ο ΣΙΔΕΡΑΣ» της Λίνα Βέρτμιλερ

από τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Ο Μίμης, ένας εργάτης σε ορυχείο της Σικελίας, ψηφίζει στις εκλογές, έναν υποψήφιο του ΚΚ της Ιταλίας και όχι τον προτεινόμενο από την τοπική μαφία. Συνέπεια, να χάσει τη δουλειά του και να υποχρεωθεί σε μετανάστευση στον βιομηχανικό Βορρά και συγκεκριμένα στο Τορίνο. Αν και παντρεμένος θα συνάψει ερωτική σχέση με μια κοπέλα, επίσης μέλος του ΚΚ και θα σποκτήσει ένα παιδί. Από δω θα υποχρεωθεί σε μετάθεση σε αντίστοιχο εργοστάσιο στη Σικελία και θα βρεθεί εκ νέου κοντά στη γενέτειρά του. Όμως το πρόβλημα να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο σχέσεις και δη με μορφή παράλληλων οικογενειών, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Μια ενδιαφέρουσα πολιτική σάτιρα της εποχής, στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 1970, όπου βλέπουμε ανάγλυφα την κοινωνικοπολιτική κατάσταση στην Ιταλία. Μέσα από την προσωπική ζωή ενός εργάτη, γινόμαστε κοινωνοί των κοινωνικών δεδομένων της Νότιας Ιταλίας, των ηθών της, της πολιτικής κατάστασης εστιασμένης  στην αριστερά, αλλά και τον ρόλο του παρακράτους της μαφίας με τη δυναμική και την γενικότερη επιρροή του στη πολιτική, αλλά κυρίως στους πολίτες και τη ζωή τους. Η ιστορία της Βέρτμιλερ εμφορείται από σατιρική διάθεση, σε πρόσωπα, πράγματα αλλά και οπτικές ιδεολογικές και πολιτικές. Παρατηρούμε την κυριαρχία της μάτσο αντίληψης, ακόμη και στον χώρο της αριστεράς. Ο άνδρας έτσι κι αλλιώς είναι ο κυρίαρχος με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Ωστόσο είναι ευάλωτος απέναντι στον έρωτα και τις προσωπικές του ανασφάλειες. Η γυναίκα είτε με την εκδοχή μιας προοδευτικής κομμουνίστριας, είτε με αυτήν της πληγωμένης συναισθηματικά, θα βρεθεί στο προσκήνιο και θα διεκδικήσει ρόλο και θέση στην νεοδημιουργηθείσα πραγματικότητα. Η έννοια της μονομερούς απιστίας μοιάζει να είναι συστατικός όρος, ενός ανδροκρατούμενου  κόσμου. Ο Μίμης από  μια στιγμή αμφισβήτησης του ανδρισμού του, θα μετατραπεί σε είδωλο θαυμασμού. «Γυναίκα, ερωμένη και παιδί μαζί της, αρχιεργάτης και με αυτοκίνητο, μπράβο στον Μίμη» μονολογεί ένας συνάδελφός του. Η πολιτική του ΚΚΙ, με εκφραστή το συνδικάτο, μοιάζει ανεπαρκής απέναντι στην μαφία και τηνεπιρροή της. Η διαπλοκή μαφίας και εξουσίας καλά κρατεί. Και εδώ η Βέρτμιλερ κάνει μιαν ενδιαφέρουσα επιλογή. Ο εκφραστής της εξουσίας, είτε είναι ο ντόπιος μαφιόζος, είτε είναι ο προϊστάμενος στο εργοστάσιο στο Τορίνο, είτε φορέας της κρατικής εξουσίας, είναι πάντα το ίδιο πρόσωπο. Η σημειολογία προφανής. Η εξουσία έχει το ίδιο προσωπείο, ανεξάρτητα προέλευσης. Εξαιρετική και η έμπνευση της εκδίκησης του κερατά, με το ίδιο νόμισμα. Ήτοι να συνευρεθεί με τη σύζυγο του εραστή της γυναίκας τους και να την καταστήσει έγκυο.Η ταινία ζει από τις ερμηνείες των ηθοποιών, με προεξάρχοντες το δίδυμο Τζιανκάρλο Τζανίνι, Μαριάντζελα Μελάτο, ενώ καλός είναι ο Λουίτζι Ντιμπέρτι στους πολλούς ρόλους του εκφραστή της εξουσίας, αλλά και η Αγκοστίνα Μπέλι στον ρόλο της συζύγου. Οι μούτες του Τζιανκάρλο Τζανίνι μοναδικές και αξέχαστες, καταγράφονται εξαιρετικά με τα κοντινά του Ντάριο Ντι Πάλμα, όπως και οι χαριτωμενιές της φωτεινής Μαριάντζελα Μελάτο. Στην ιστορία του σινεμά έχει μείνει το κοντινό πλάνο του ευμεγέθη, ρυτιδιασμένου κώλου. Ευχάριστη και η μουσική του Πιέρο Πικιόνι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s