«ΑΦΤΕΡΛΩΒ»


 

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 21/5/2017)

Ερωτικά πάθη, αδιέξοδα σχέσεων

Του Στράτου Κερσανίδη

 Με τον έρωτα δεν παίζεις γιατί θα καείς. Αλλά αν δεν παίξεις πως θα τον νιώσεις; Κι αν δεν τον νιώσεις πως θα προχωρήσεις στη ζωή; Γιατί όλα, ή σχεδόν όλα, κινούνται γύρω από την ανθρώπινη αυταπάτη που ονομάζουμε έρωτα. Που παίζεις μαζί του, τον νιώθεις, τσουρουφλίζεσαι, σε σημαδεύει και προχωράς. Με κάποιες δυσκολίες στην αρχή, αλλά προχωράς.

Καμένος από έρωτα είναι ο Νίκος, ο ήρωας της ταινίας «Άφτερλωβ», του Στέργιου Πάσχου. Βέβαια έχει περάσει κάποιος χρόνος και ο ίδιος υποστηρίζει με κάθε ευκαιρία, πως την έχει ξεπεράσει. Τη Σοφία, την πρώην κοπέλα του. Είναι σίγουρος γι’ αυτό και εντελώς έτοιμος να δει τη σχέση τους διαφορετικά. Με ψυχραιμία, χωρίς ερωτικό πάθος αλλά ως μία αγνή φιλία.

Κάποιο καλοκαίρι που βράζει ο τόπος, ο Νίκος δροσίζεται στην πισίνα μιας βίλας στα προάστια της Αθήνας. Η βίλα δεν είναι δική τους αλλά ανήκει σε έναν φίλο του, το Σταύρο και ο Νίκος ανέλαβε να προσέχει τόσο τη βπιλα όσο και το σκύλο του Σταύρου, τη Λέιλα. Ωραία περνάει αλλά αρχίζει και πλήττει οπότε αποφασίζει να προσκαλέσει τη Σοφία να μείνει μερικές μαζί του. Ως φίλη, μη φανταστείτε τίποτε παραπάνω. Άλλωστε την έχει ξεπεράσει!

Την έχει ξεπεράσει αλλά κάποιο σκοτεινό σημείο τον βασανίζει ακόμη. Ποιος ήταν ο λόγος του χωρισμούς Η Σοφία έφυγε και ποτέ δεν του εξήγησε το λόγο. Ο Νίκος θα ήθελε πολύ να το ξέρει, έτσι για να ησυχάσει. Και ενώ όλα πηγαίνουν καλά αρχίζει να τη ρωτά, εκείνη δεν του λέει και λίγο-λίγο η κατάσταση ξεφεύγει. Ο Νίκος κλειδώνει τη Σοφία σε ένα δωμάτιο μέχρις ότου του εξηγήσει γιατί τον παράτησε. Οι εξομολογήσεις αρχίζουν ενώ η ατμόσφαιρα δεν παύει ούτε στιγμή να είναι εκρηκτική αλλά και ερωτική!

Αν αυτό που θέλει να δώσει ο Στέργιος Πάσχος είναι μια ιστορία σχέσης και υποβόσκοντος ερωτικού πάθους, τα πηγαίνει πολύ καλά. Αν θέλει οι διάλογοί του να έχουν ενδιαφέρον, να είναι καθημερινοί αλλά και έξυπνοι, επίσης τα καταφέρνει. Αν θέλει η ταινία του να διαθέτει χιούμορ αλλά και στοιχεία δράματος, τα καταφέρνει και πάλι. Τέλος, αν θέλει να κινηματογραφήσει με επιτυχία μια μεγάλης διάρκειας ερωτική σκηνή, χωρίς να είναι προκλητική αλλά να είναι πολύ, μα πολύ αισθησιακή, ξανά τα καταφέρνει.

Εν ολίγοι λοιπόν, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη, η οποία διαθέτει φρέσκια και δροσερή ματιά, προσωπικά με ενθουσίασε. Βέβαια δεν είναι δυνατόν να μην αναφερθώ στους δύο πρωταγωνιστές, την Ηρώ Μπέζου και το Χάρη Φραγκούλη, οι οποίοι τα πηγαίνουν περίφημα σε δύο πολύ δύσκολους ρόλους.

Τους δύο χαρακτήρες του συναντήσαμε πριν από τέσσερα χρόνια στη μικρού μήκους ταινία του Πάσχου «Ο Έλβις είναι νεκρός».

strakersan@gmail.com

https://kersanidis.wordpress.com

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s