ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ …ΓΡΑΜΜΗ


κριτική του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου για το  ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΤΡΕΝΟ

«Ένας τύπος, που ασχολείται  με τα βιβλία, παίρνει το εξπρές (Silver Streak) Λος  Άντζελες – Σικάγο σε ένα μακρύ, άνετο ταξίδι. Κατά  την διάρκεια της διαδρομής βλέπει – ή νομίζει πως βλέπει – να δολοφονείται κάποιος και στη συνέχεια να τον πετούν έξω από το τρένο. Κανένας άλλος επιβάτης δεν ισχυρίζεται  πως είδε την σκηνή του φόνου  και τότε ο ήρωας – ως άτυπος ιδιωτικός ντετέκτιβ – αναλαμβάνει να λύσει  το μυστήριο. Όμως μπλέκεται και κινδυνεύει, αλλά ταυτόχρονα βρίσκει και λίγο ρομάντζο στη ζωή του.

Το ασημένιο τρένο είναι μια από τις τέσσερις πολύ γόνιμες συνεργασίες Τζιν Γουάιλντερ – Ρίτσαρντ Πράιορ. Πρόκειται για μια ντελιριακή κωμωδία δρόμου με σαφώς χιτσκοκικούς προσανατολισμούς. Ο Άρθουρ Χίλερ δεν το κρύβει ότι δουλεύει ταυτόχρονα στα στερεότυπα της ψυχοκωμωδίας, αλλά και του μοντέλου του σασπένς. Δεν προσομοιάζει με το φιλμ Η Κυρία εξαφανίζεται, αλλά και με το Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων. Οι σινεφίλ αναφορές «χαρακώνονται» από τις υπερβατικές καταστάσεις της ψυχοκωμωδίας. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν αλλοιώνεται  και παραμένει ενιαίο, συγκροτημένο, αταλάντευτο. Γελάς, ξαναγελάς, γνωρίζεις πως στο τέλος όλα θα πάνε καλά και αυτή η ασφάλεια σε αγαλλιάζει. Καλώς ή κακώς, το μαζικό σινεμά είναι μόνο για ψυχαγωγία… και στο Ασημένιο τρένο, αυτή προσφέρεται απλόχερα.»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s