«ΜΙΚΡΟΙ ΚΥΡΙΟΙ»


 

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 14/5/2017)

Ο ‘κακός’ κόσμος των μεγάλων

του Στράτου Κερσανίδη

Η ζωή προχωρά και όλοι οι άνθρωποι, χωρίς να το καταλάβουμε, περνάμε από την ξεγνοιασιά στην ενηλικίωση. Όσο κι αν δε μας αρέσει, όσο κι αν αναπολούμε τα χρόνια της αθωότητας ο χρόνος δε γυρνάει πίσω.

Μια τέτοια ιστορία με φόντο το Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη, αφηγείται ο Άιρα Σακς στην ταινία «Μικροί κύριοι» (Little men). Είναι η ιστορία του Τζέικ, του Τόνι και της φιλίας τους η οποία άρχισε όταν οι γονείς του Τζέικ μετακόμισαν στο σπίτι του παππού του ο οποίος πέθανε. Εκεί γνώρισε τον Τόνι, γιο της Λεονόρ, η οποία έχει ένα μικρό ραφτάδικο στο ισόγειο. Τα δυο παιδιά γίνονται σύντομα φίλοι, μοιράζονται κοινά όνειρα, σχεδιάζουν το μέλλον τους. Όταν όμως οι γονείς του Τζέικ, για να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές τους δυσκολίες αποφασίζουν να τριπλασιάσουν το ενοίκιο που δίνει η Λεονόρ η φιλία τους δοκιμάζεται. Όχι εξαιτίας τους αλλά εξαιτίας της διαμάχης που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στους μεγάλους. Τα δυο παιδιά αποφασίζουν να διαμαρτυρηθούν με το δικό τους τρόπο. Σταματούν να μιλούν στους γονείς τους.

Απλή, τρυφερή και χαμηλών τόνων ταινία. Θέμα της είναι η φιλία αλλά όχι μόνον αυτή. Είναι ο εξωτερικός κόσμος, ο κόσμος των μεγάλων ο οποίος ‘εισβάλει’ στην παιδική καθημερινότητα. Και τι σημαίνει αυτός ο κόσμος-εισβολέας; Ποιο είναι το διαλυτικό του στοιχείο;

Πάντα πίστευα πως όλα τα κακά αυτού του κόσμου ξεκίνησαν όταν ο άνθρωπος ανακάλυψε την ιδιοκτησία. Μετά ήρθε το χρήμα, οι οικονομικές σχέσεις, το κέρδος, ο ανταγωνισμός όλο αυτό που με οικονομικούς όρους ονομάστηκε καπιταλισμός. Κάπως απλοϊκά τα λέω αλλά έτσι συνέβη. Και έτσι τραυματίστηκε η φιλία του Τζέικ και του Τόνι, οι οποίοι βρέθηκαν στη δίνη μιας οικονομικής αντιπαράθεσης. Αλλά και μιας άλλης ηθικής σχέσης ανάμεσα στους ανθρώπους. Η Λεονόρ είχε φιλικές σχέσεις με τον παππού του Τζέικ, ο οποίος την εμπιστευόταν, χαιρόταν που το μαγαζί της έδινε ζωντάνια στη γειτονιά. Οι προσωπικές σχέσεις, λοιπόν, σε αντιπαράθεση με τις απρόσωπες μη-σχέσεις στις σύγχρονες μητροπόλεις του καπιταλισμού.

Ταινία ανθρώπινη, συγκινητική, με πολύ καλές ερμηνείες ιδίως από τους δύο μικρούς πρωταγωνιστές η οποία διαθέτει πολλά αξιόλογα στοιχεία αλλά τη βρήκα κάπως άνευρη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s