« Η ΚΟΡΗ»


(από την ΕΠΟΧΗ, 9/4/2017)

Καταστροφικές αποκαλύψεις

Του Στράτου Κερσανίδη

Μερικά μυστικά, όσο παραμένουν τέτοια, είναι σα να μην υπάρχουν. Κι όταν πρόκειται για μυστικά που η αποκάλυψή τους μπορεί να ανατρέψει δραματικά τις ζωές των ανθρώπων, τότε καλύτερα να παραμένουν στην ασφάλεια που προσφέρει η άγνοια. Η γνώση, αφενός είναι δύναμη, αφετέρου αποτελεί την απαρχή της ανθρώπινης τραγωδίας.

Οι παραπάνω σκέψεις αποτελούν τον άξονα της ταινίας «Η κόρη» (The daughter) του Σάιμον Στόουν, εμπνευσμένη από το πασίγνωστο θεατρικό έργο του Ερρίκου Ίψεν, «Η αγριόπαπια».

Σε μια απομακρυσμένη κωμόπολη στην Αυστραλία, που η τοπική οικονομία βασίζεται στην υλοτομία, επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια, ο Κρίστιαν. Αφορμή για την επιστροφή είναι γάμος του πατέρα του, Χένρι, με μια πολύ νεότερή του γυναίκα. Ο Κρίστιαν θα συναντήσει τον παιδικό του φίλο, Όλιβερ και θα γνωρίσει τη γυναίκα του, Σαρλότ και κόρη του, Χέντβιγκ. Μαζί τους ζει και ο Γουόλτερ, πατέρας του Όλιβερ.

Καθώς προχωρά η αφήγηση μαθαίνουμε πως η μητέρα του Κρίστιαν έχει αυτοκτονήσει, πως ο πατέρας του την απατούσε, πως ο Γουόλτερ φυλακίστηκε κάποτε για να καλύψει τον Χένρι, πως η Σαρλότ είχε εργαστεί παλιά στο εργοστάσιο του Χένρι το οποίο πρόσφατα έκλεισε ενώ η Χέντβιγκ είναι θλιμμένη επειδή ο φίλος της μετακόμισε κάπου μακριά μαζί με την οικογένειά του.

Οι ισορροπίες είναι λεπτές και καθώς το παρελθόν αποκαλύπτεται το οικοδόμημα αρχίζει να κλονίζεται. Οι ευτυχισμένες οικογενειακές σχέσεις αποσταθεροποιούνται, ένα μυστικό φέρνει ανατροπές. Κι όμως, θα μπορούσαν όλα να παραμείνουν στο σκοτάδι και η ζωή να συνεχιστεί κάτω από την προστασία που προσφέρει η άγνοια. Τίθεται, λοιπόν, αμείλικτο το ερώτημα: είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τα πάντα; Τι προτιμάμε, την ευτυχία και τη γαλήνη της άγνοιας ή την αγωνία, τη δυστυχία και την τραγωδία της γνώσης; Είναι πάντοτε απαραίτητη η αλήθεια ή μήπως τα κατά συνθήκη ψεύδη είναι μια αναγκαιότητα; Είναι ή δεν είναι ψέμα η απόκρυψη της αλήθειας;

Πόσο όμορφα και πόσο εύστοχα θέτει ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος, Σάιμον Στόουν, όλα αυτά τα ερωτήματα χρησιμοποιώντας το κινηματογραφικό μέσο! Φροντίζει για τη μεστότητα των χαρακτήρων του, θεωρώντας –και πολύ σωστά- πως αυτοί είναι οι πυλώνες της δραματουργίας. Και ύστερα πλέκει την ιστορία, δημιουργεί τα γεγονότα του παρόντος, φέρνει στην επιφάνεια εκείνα του παρελθόντος, επέρχεται η σύγκρουση και η ταινία αποκτά μορφή και περιεχόμενο.

Συγκλονιστικές ερμηνείες με την Οντέσα Γιάνγκ (Χέντβιγκ) να κερδίζει το βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου και τη Μιρράντα Ότο (Σαρλότ) το βραβείο Β΄ γυναικείου ρόλου από την Ακαδημία Κινηματογράφου της Αυστραλίας. Το εξαιρετικό καστ συμπληρώνουν ο Τζέφρι Ρας, ο Σαμ Νιλ, ο Ίγιουεν Λέσλι και ο Πολ Σνάιντερ. Η Ακαδημία έδωσε στην ταινία και το βραβείο διασκευασμένου σεναρίου.

Ένα κινηματογραφικό διαμάντι από εκείνα που κάνουν αναπάντεχα την εμφάνισή τους προς το τέλος της σεζόν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s