Ο ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ «ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΚΟΣΜΩΝ» ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 22.00 ΣΤΟ ΒΑΚΟΥΡΑ 1


Συνεχίζεται για 8η ημέρα το πρωτοποριακό κινηματογραφικό αφιέρωμα ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ, μια συνδιοργάνωση του ΚΕΜΕΣ και της Κινηματογραφικής Λέσχης των εργαζομένων της ΕΡΤ-3, που διεξάγεται στο ΒΑΚΟΥΡΑ 1. Σήμερα, λοιπόν, το βράδυ στις 22.00 θα προβληθεί η κλασική ταινία του Μπάιρον Χάσκιν Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΚΟΣΜΩΝ (WAR OF THE WORLDS, 1953), κινηματογραφική διασκευή του κλασικού μυθιστορήματος του Χέρμπερτ Τζ. Ουέλς. Να σημειώσουμε πως αυτό το λογοτέχνημα έγινε πολλές φορές ταινία, εκ των οποίων σημειώνουμε την τελευταία εκδοχή του 2005 με τη σκηνοθετική υπογραφή του Στίβεν Σπίλμπεργκ με τον Τομ Κρουζ. Ωστόσο, οι ειδικοί καταγράφουν πως η αισθητική και τα ειδικά εφέ της ταινίας του 1953 είναι πρωτοποριακά για την εποχή τους, ενώ εμείς σας προτείνουμε να τη δείτε και ως μια εκδοχή του τότε ανταγωνισμού των δυο μεγάλων υπερδυνάμεων.

Θα προηγηθεί εισήγηση.

Eπισυνάπτουμε την κριτική του Παντελή Φραντζή από το Cinemanews.gr:

«Στην κινηματογραφική βερσιόν του Μπάιρον Χάσκιν, Ο πόλεμος των κόσμων ανοίγει χωρίς περιστροφές, με αυθεντικό footage από τον Πρώτο και τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, αφελή ψευδοεπιστημονικά στοιχεία και εξόφθαλμα κακοσχεδιασμένα πλάνα του Κόκκινου Πλανήτη, για να μεταφέρει τον θεατή σε μία υποτιθέμενη συνταρακτική ιστορική στιγμή, στην οποία η ανθρωπότητα βρίσκει θεϊκή τιμωρία στο πρόσωπο πολεμόχαρων Αρειανών. Και αν η εισαγωγή προμηνύει άφθονο διδακτισμό, το φινάλε μετατρέπει την όποια ενόχληση ενός νοήμονα θεατή σε σάστισμα. Λίγο πριν τους τίτλους τέλους και υπό τους ήχους εκκλησιαστικών μελωδιών, ο εκφωνητής διαδίδει το μήνυμα της ελπίδας: THE END. Ή, πάλι, όχι.

Εν πρώτοις, ένα φιλμ που ακολουθεί την πεπατημένη αφηγηματική πρακτική. Εστιάζοντας σε μεγάλο βαθμό στη ζωή μιας επαρχιακής κοινότητας, ο Χάσκιν καταγράφει τις αντιδράσεις μιας σειράς καθημερινών χαρακτήρων απέναντι στην τρομακτική εξωγήινη εισβολή. Ο Χάσκιν φροντίζει έτσι να κάνει την ταινία του προσβάσιμη και εμπορική, δεν περιορίζεται ωστόσο σε αυτό.

Πίσω από τα ζωγραφισμένα τοπία, τα κορδόνια που στερεώνουν τα εξωγήινα σκάφη και την ανοησία της αμερικάνικης κινηματογραφικής μυθολογίας, που θέλει τους ερωτευμένους να επιβιώνουν ακόμα κι όταν ολόκληρη η υφήλιος έχει γίνει στάχτη, ίσως προλάβει κάποιος να συγκρατήσει μερικά λιγότερο γραφικά και περισσότερο αιχμηρά στιγμιότυπα: όταν η ήπια στρατιωτική τεχνολογία αποδεικνύεται άχρηστη, ο Λευκός Οίκος δίνει το σήμα για τη ρήψη πειραματικών ατομικών βομβών πολλαπλάσιας δύναμης από όσες είχαν χρησιμοποιηθεί κατά το παρελθόν. Και ενώ οι αιμοσταγείς Αρειανοί διαπερνούν ανέγγιχτοι τα ατομικά μανιτάρια, οι κάτοικοι της μικρής κοινότητας παραμένουν εξίσου ανέπαφοι, μερικά χιλιόμετρα μακριά, για να δείξουν στο φακό άλλο ένα έντρομο προφίλ.

«Το μεγαλύτερο σφάλμα που έχουμε διαπράξει είναι πως θεωρούμε τον κινηματογράφο πρωτίστως μια μορφή ψυχαγωγίας. Οι ταινίες προορίζονται μονάχα εκ παραδρομής για ψυχαγωγία. Το φιλμ είναι το καλύτερο μέσο για να διαδώσει κανείς ιδέες», υποστήριζε το 1954 ο Όρσον Ουέλς. Ποιες ιδέες, λοιπόν, μπορεί να διακρίνει κανείς σε ένα φιλμ όπως αυτό του Χάσκιν; Ποια ιδέα επιβάλει την κινηματογραφική επινόηση πανίσχυρων, εξωτερικών εχθρών που απειλούν την παραδοσιακή καθημερινότητα μίας ακίνδυνης, γραφικής Αμερικής; Ποια ιδέα κρύβεται πίσω από την σωτήρια απόφαση του Λευκού Οίκου να πρωτοστατήσει και να πατήσει το κουμπί; Και πόσο τυχαίο είναι πως εν έτει 2005 προσμένουμε την παγκόσμια πρεμιέρα ενός ακόμη Πολέμου των Κόσμων;».

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s