ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΤΟ “ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 2022 Μ.Χ” ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΑΚΟΥΡΑ


Σήμερα Κυριακή 2 Απριλίου στο ΒΑΚΟΥΡΑ 1 στις 22.00 συνεχίζεται το πρωτοποριακό αφιέρωμα με την προβολή της 4ης κατά σειράς ταινίας Νέα Υόρκη, 2022 μ.Χ. (Soylent Green) του κορυφαίου Αμερικανού επαγγελματία Ρίτσαρντ Φλάισερ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ταινία κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Επιστημονικής Φαντασίας και επίσης κέρδισε το Πρώτο Βραβείο στο πιο καταξιωμένο Φεστιβάλ Φανταστικού Κινηματογράφου, αυτό του Αβοριάζ. Η ταινία γυρίζεται στα 1973, όταν έχει ξεσπάσει η δεύτερη μεγάλη κρίση του καπιταλισμού, η λεγόμενη πετρελαϊκή. Παράλληλα, υπάρχει μια αγωνία σχετικά με το αν τα τρόφιμα θα επαρκέσουν για τον πληθυσμό. Η ταινία είναι, λοιπόν, άκρως επίκαιρη γιατί αναφέρεται στα τεράστια διατροφικά σκάνδαλα που μας ταλανίζει ακόμα και σήμερα. Όταν, λοιπόν, στα σαλάμια μας ανακαλύπτουμε κρέας αλόγου, τι άραγε θα ανακαλυφθεί στο φιλμ του Φλάισερ;

Ακολουθεί η κριτική του Θοδωρή Σαρλά από το Cine.gr:

«Γυρισμένο το 1973 από τον έμπειρο Ρίτσαρντ Φλάισερ, το Soylent Green είναι ίσως η πιο ανατριχιαστική εικόνα της Αποκάλυψης. Όπως μας πληροφορούν οι τίτλοι αρχής, βρισκόμαστε στην Νέα Υόρκη του 2022, με την πόλη να έχει φτάσει τα 40 εκατομμύρια πληθυσμό (εκ των οποίων τα 20 άνεργοι).

Ο υπερπληθυσμός έχει εξαντλήσει τους φυσικούς πόρους της γης και η τροφή είναι σπανιότατη. Η βάση της διατροφής των μαζών είναι τα προιόντα της εταιρίας Soylent: Soylent Red και Soylent Yellow, αλλά και το καινούριο δημοφιλέστατο Soylent Green, το οποίο όμως βρίσκεται σε μικρές ποσότητες στην αγορά. Όταν ένα από τα διευθυντικά στελέχη της εταιρίας βρεθεί δολοφονημένο, ο ντετέκτιβ Ρόμπερτ Θορν (Tσάρλτον Έστον) καλείται να λύσει το μυστήριο, σε μια έρευνα που θα τον οδηγήσει να μάθει πολύ περισσότερα από όσα πρέπει.

Χωρίς υπερβολική δράση, η ταινία προτιμά να επικεντρωθεί στην εφιαλτική εικόνα του μελλοντικού κόσμου. Εκεί όπου οι μάζες συνωστίζονται με το δελτίο τους για τα υποκατάστατα τροφής της Soylent, που μέχρι και οι σκάλες των κτιρίων έχουν γίνει καταφύγιο για τους άστεγους. Ακόμα και σε αυτή την κατεστραμμένη κοινωνία, όμως, υπάρχουν οι ανώτερες τάξεις: άνθρωποι όπως το θύμα, που έχουν άνετα σπίτια, τρεχούμενο νερό, αυθεντικές τροφές και γυναίκες σχεδόν διακοσμητικά αντικείμενα. Ο Έστον ενσαρκώνει τον κυνηγό της αλήθειας και προστάτη των ανήμπορων από τις απάτες των μεγάλων εταιρειών, ενώ παράλληλα σαν Ρομπέν των δασών βουτάει και ότι μπορεί από τη σκηνή του εγκλήματος. Παρόλα αυτά, αν πρέπει να ξεχωρίσουμε κάποιον, αυτός είναι ο ηλικιωμένος συγκάτοικος του Θορν, Σολ (Έντουαρτ Τζ. Ρόμπινσον). O Σολ είναι ένας από τους ανθρώπους που θυμούνται τον κόσμο πριν γίνει κόλαση, η ζωντανή μνήμη της φύσης που έχει εξαφανιστεί.

Αν και η ταινία γερνάει άσχημα, χωρίς ποτέ φυσικά να είχε θεωρηθεί αριστούργημα, οι πιστοί στην καλτ δύναμη της δεν λείπουν. Xωρίς αμφιβολία, για την δεκαετία του 1970 το τελικό twist πρέπει να ήταν καταπληκτικό.»

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s