ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3


«ΧΑΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ»  του Μπίλι Γουάιλντεραπό τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Δύο είναι τα βασικά θέματα που πραγματεύεται η βραβευμένη με 4 όσκαρς ταινία του σπουδαίου Μπίλι Γουάιλντερ, βασισμένη στην ομότιτλη νουβέλα του Τσαρλς Ρ. Τζάκσον. Η κρίση έμπνευσης ή δημιουργίας του καλλιτέχνη, στην προκειμένη περίπτωση έχουμε ένα συγγραφέα ο οποίος, -παλεύει με τη συγγραφική δυστοκία- και η εξάρτηση του ατόμου από παραισθησιογόνες ουσίες, στην περίπτωση μας το αλκοόλ. Με αφορμή τον αλκοολισμό του Ντον Μπέρναμ, στην ουσία γίνεται και έμμεσο πολιτικό σχόλιο για την περίοδο της ποτοαπαγόρευσης στον απόηχο του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, αλλά και της μετέπειτα μεγάλης οικονομικής ύφεσης στην δύση της δεκαετίας του 1930. Δεν είναι λίγοι αυτοί, που υποστηρίζουν πως, στη ραγδαία αύξηση κατανάλωσης αλκοόλ στη συγκεκριμένη περίοδο οφειλόταν στο συγκεκριμένο κυβερνητικό μέτρο. Παρότι η ιστορία εστιάζει στην εξάρτηση από το αλκοόλ, εντούτοις μπορεί κανείς, είτε να διακρίνει το υπονοούμενο για κάθε μορφής εξάρτηση, ή να προβάλλει το γεγονός στις μετέπειτα εποχές μέχρι και το σήμερα και αυτόματα να έχει τη σύγχρονη αλήθεια για κάθε μορφής εξαρτησιογόνο ουσία, βλέπε ναρκωτικά. Από την άλλη η κρίση του καλλιτέχνη, η απουσία έμπνευσης, η δυσχέρεια να κουλαντρίσει τις όποιες ιδέες σε ένα βιβλίο είναι ένα μείζον και στην ουσία υπαρξιακό πρόβλημα για τον όποιον δημιουργό. Ο Ντον Μπέρναμ, όντας αλκοολικός και σε περίοδο εμπλοκής της καλλιτεχνικής του έμπνευσης, βρίσκεται υπό την επιτήρηση του αδελφού του και της αγαπημένης του. Και ενώ ετοιμάζεται για ένα σαββατοκυριακάτικο  ταξίδι αναψυχής στην εξοχή, με την παραίνεση και τη συντροφιά του αδελφού του, με στόχο την ηρεμία και ενδεχομένως την πυροδότηση της καλλιτεχνικής έμπνευσης, αυτός καταφέρνει να αποδράσει και να εγκλωβιστεί τις ατραπούς του αλκοόλ. Μια εβδομάδα καθαρός από αλκοόλ, του ήτανε πολύ. Η αλήθεια είναι πως ο Γουάιλντερ εκείνη την εποχή έσπαγε ταμπού, μιλώντας για τον αλκοολικό, ως ασθενή πλέον και όχι σαν μια περιθωριακή φιγούρα και δη στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Μια φιγούρα εκτός κοινωνικού πλαισίου που, αφορά λίγους και ως τέτοια αντιμετωπίζεται μέχρι και σήμερα. Η ιστορία του Τσαρλς Ρ. Τζάκσον είναι σχεδόν αυτοβιογραφική και μάλιστα προφητική και την ίδια του την εξέλιξη ως συγγραφέα και ανθρώπου. Αξίζει να σημειωθεί, πως, φημολογείται απόπειρα μεγάλης εταιρίας αλκοολούχων ποτών να χρηματίσει την paramount ώστε να μην προβληθεί η ταινία στις αίθουσες. Μιλάνε για 5 εκατομμύρια δολάρια, ενώ ο Μπίλι Γουάιλντερ με περισσό χιούμορ διασκέδασε τις εντυπώσεις λέγοντας, πως απευθύνθηκαν σε λάθος διεύθυνση, υπονοώντας τον εαυτό του ως κατάλληλο αποδέκτη. Αλλά ως προς την ιστορία αυτή καθαυτή, μια νουάρ ιστορία απουσιάζει η μοιραία γυναίκα. Τουναντίον υπάρχει η αξιομνημόνευτη εμμονική αγάπη με αυτάρνηση της Χέλεν της φίλης του αναξιοπαθούντα συγγραφέα Ντον Μπέρναμ. Ένδειξη για την ανάγκη υποστήριξης τέτοιων ατόμων. Μάλιστα το τέλος της ταινίας προβάλλει μια νότα αισιοδοξίας η οποία απορρέει, αφενός μεν από την ανάγκη του πραγματικού συγγραφέα για αυτοϊαση, αλλά και αυτήν του μυθοπλαστικού με όρους ψυχολογίας.

Στην ερμηνευτική συνδρομή ο βραβευμένος με όσκαρ Ρέη Μάιλαντ, Τζαίην Γουάιμαν, Φίλιπ Τέρυ, Χάουαρντ Ντα Σίλβα. Εξαιρετική η φωτογραφία Τζων Φ. Σάιτζ, ειδικά στους χαμηλούς φωτισμούς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s