19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης


nysterino5

Άκου ανθρωπάκο…, της Ελένης Λουαράση

Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ φιλοξενεί ένα ιδιαίτερο είδος της 7ης τέχνης, τις ταινίες τεκμηρίωσης και αυτό το γεγονός απαιτεί πραγματικά πολύ δουλειά για να μπορέσει να συγκεντρώσει περισσότερες εικόνες, προβληματισμούς, αποκαλύψεις, τραγωδίες, έρωτες, πορτρέτα, γεγονότα, κουλτούρες, όνειρα, μουσικές, προσωπικότητες που άφησαν το στίγμα τους στον πολιτισμό, τις επιστήμες, τις τέχνες, περισσότερες αλήθειες για τον άνθρωπο και τη συμπεριφορά αυτού του πολύπλοκου είδους σε τούτο τον πλανήτη. Η τεκμηρίωση είναι μια γοητευτική διαδικασία, απαραίτητη για την επικοινωνία των περιπετειών αυτών των δημιουργικών ανθρώπων μέσω των ταινιών που παρακολουθούμε. Το γεγονός ότι οι ταινίες αυτές παρουσιάζουν πραγματικότητες στο τώρα, στο παρελθόν και στο μέλλον, δυναμώνει ακόμη περισσότερο την σχέση του θεατή με την δημιουργία. Η ιδιαιτερότητα του είδους αγγίζει την ανθρώπινη πλευρά όλων, βέβαια πολλές φορές είναι δυσάρεστο να είμαστε παρατηρητές της εγκληματικότητας που γίνεται εις βάρους της ανθρωπότητας και πολλές φορές πρέπει να κρατήσουμε ήρεμη την οργή που φουντώνει παρακολουθώντας εικόνες ντροπής στο όνομα της πίστης, της ύπαρξης, της συνείδησης, της ελευθερίας, της αγάπης, όμως υπάρχουν και εκείνες οι φορές που η ψυχή βρίσκει γαλήνη στην εικόνα του πράσινου, στη ζωή του γαλάζιου, στο μυστήριο του απέραντου, στην γοητεία της άλλης πλευράς του ανθρώπινου είδους, στους ήχους, στο μυαλό ωραίων ανθρώπων, στις σπουδαίες στιγμές τις ιστορίας. Ο σκοπός είναι ο προσωπικός απολογισμός και γιατί όχι, η αλήθεια είναι η απλή επιλογή για ένα μικρό παιδί ενώ για έναν ενήλικα, τις περισσότερες φορές είναι η τελευταία επιλογή, αφού έχει εξαντλήσει όλες εκείνες που  αποβαίνουν μοιραίες για την ψυχική του υγεία, προσπαθεί τουλάχιστον να προλάβει την σωματική του εξαθλίωση, εάν βέβαια την προλάβει.


Το αφιέρωμα του Φεστιβάλ στους Yervant Gianikian και Angela Ricci Lucchi … μέρος της ενότητας >> Film Forward … είναι μια εξαιρετική επιλογή και για μας τους θεατές, είτε κινηματογραφικά με την υπέροχη αισθητική σύνδεση του πλούσιου αρχειακού υλικού, τους ελάχιστους διαλόγους που διαθέτουν ουσιαστικές έννοιες τοποθετημένες με ακρίβεια ώστε να επικοινωνήσουν την μεγαλύτερη αλήθεια ενδεχομένως, με μια δόση καυστικού χιούμορ, με την σιωπή ως φόρο τιμής στους αδικοχαμένους και δυνατότητα για αφουγκρασμό – είτε θεματολογικά για την ιστορία που επαναλαμβάνεται ως τραγωδία ξανά και ξανά. Οι δυο σπουδαίοι και πρωτοπόροι ιταλοί κινηματογραφιστές είναι γνωστοί για τη μέθοδο της «αναλυτικής κάμερας» η οποία επεξεργάζεται εκ νέου το αρχειακό υλικό, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο μια νέα οπτική αφήγησης, τόσο έντονη και τόσο αποκαλυπτική που δίνει νοήματα νέα στην προσέγγιση των φαινομένων που πληγώνουν το ανθρώπινο γένος…καταλήγοντας σε μια τραγική πραγματικότητα…από αυτό το ίδιο.
Ο φασισμός, η βαρβαρότητα, ο πόλεμος, η μετανάστευση, η λήθη, η μνήμη, είναι η αιτία των δημιουργών. Οι τρομακτικά φυσιολογικοί άνθρωποι που χρειάζονται στολές και δεν νοιάζονται για τη συνέπεια της δουλειάς τους, οι μορφές διακυβέρνησης που πράττουν εγκλήματα όπως ο πόλεμος, οι περιπλανώμενοι από «το χρονικό μιας καταστροφής» :
– Χορεύουμε και παίζουμε στη Μεσόγειο, στην άκρη της Ευρώπης που απορρίπτει αυτούς που φεύγουν και ξεφεύγουν τον πόλεμο και την πείνα. (Βάρβαρη Χώρα)

17198998_1377539985599702_1227388321_n

Καλή συνέχεια και καλή θέαση

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s