ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3


«ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ» του Ζακ Τουρνέρ

%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%89%ce%bb%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b4%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%86%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%b9από τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Ο Τζεφ έχει αλλάξει όνομα και τόπο κατοικίας και βιοπορίζεται με ένα βενζινάδικο, προσπαθώντας να αποκοπεί από το παρελθόν του. Έχει σχέση με μια κοπέλα και βρίσκεται σε διαδικασία γάμου. Όμως το παρελθόν μας συνοδεύει και δη, όταν υπάρχει εμπλοκή με τον κόσμο της παρανομίας. Μια μέρα λοιπόν θα έρθει κάποιος από το παρελθόν με μια πρόσκληση στο «χέρι». Την πρόσκληση αυτή ο Τζεφ,  δεν έχει παρά να την δει ως ευκαιρία να κλείσει  τους παλιούς λογαριασμούς του. Ο Γουίτ είναι ο οικοδεσπότης, για τον οποίο εργάστηκε στο παρελθόν ο  Τζεφ ως ντετέκτιβ. Πλην όμως, η αλήθεια είναι πως, δεν ήταν συνεπής στις υποχρεώσεις του.  Και τούτο, γιατί άλλο παρά εξαιτίας μιας γυναίκας, ή του έρωτα αν θέλετε από μια «γυναικεία» οπτική.

Κυρίες και κύριοι, έχουμε στην οθόνη μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και πολύπλοκες ταινίες φιλμ νουάρ, αμερικάνικη μεν, από γάλλο δε, τον Ζακ Τουρνέρ. Μα θα μου πείτε και ο Φριτς Λανγκ  ή ο Μπίλι Γουάιλντερ, αυστριακοί ήτανε. Αλλά τι μιλάμε τώρα, οι ΗΠΑ ήταν και εξακολουθεί να είναι  ένα χωνευτήρι πολιτισμικό. Ας είναι. Ο Τουρνέρ λοιπόν, μας αφηγείται με φλάς μπακ μια νουάρ ιστορία, με κακούς χαρακτήρες, με καλούς χαρακτήρες, με μιαν αυθεντική φαμ φατάλ να εξαντλεί κάθε όριο ιδιοτέλειας με οποιοδήποτε τίμημα, μέσα σε μιαν ατμόσφαιρα μουντή με την αχλύ του μυστηρίου να την σκεπάζει και φυσικά με την αναπόδραστη μοίρα να κάνει τα κουμάντα της. Με όντως ενδιαφέρουσα πλοκή, με ανατροπές, με αρχετυπικούς χαρακτήρες και ερμηνείες εξαιρετικές. Η υψηλής αισθητικής ασπρόμαυρη φωτογραφία, του ιταλικής καταγωγής Νικόλα Μουσουράκα δεν καταγράφει απλώς τη νουάρ μελαγχολική έως σκοτεινή ατμόσφαιρα, αλλά αποπνέει λεπτομερέστατα το κλίμα της αφηγούμενης ιστορίας, άλλοτε αναδεικνύοντας τον ερμηνευτικό οίστρο των ηθοποιών και άλλοτε ως αυτόνομη ολοκληρωμένη αισθητική παράμετρος.   Η πληθωρική παρουσία του Ρόμπερτ Μίτσαμ είναι καταλυτική για τον χαρακτήρα, όχι μόνο που υποδύεται, αλλά για τον συνολικό χαρακτήρα της ταινίας. Είναι όμορφος, δυνατός, έξυπνος και διορατικός. Ωστόσο τίθεται αμείλικτα το ερώτημα, είναι όλα αυτά τα προσόντα αρκετά για το «ευ ζην»; Η ζωή φτιάχνει τις δικές της κουτουράδες, στήνει τις δικές της παγίδες, σε ανυποψίαστους και υποψιασμένους. Κανείς δεν μπόρεσε να αποφύγει τούτες τις παγίδες, κανείς δεν απέδρασε από τις επιταγές της. Πρώτη παγίδα, ο έρωτας. Ο Γουίτ ψάχνει μια γυναίκα, που του έκλεψε 40 χιλιάδες δολάρια, αφού τον πυροβόλησε. Είναι άραγε τα λεφτά; Είναι το πάθος της εκδίκησης; Είναι η εξάρτηση του χαμένου στο ερωτικό παιχνίδι; «Όταν τη δεις θα καταλάβεις»  λέει στον Τζεφ, τον οποίο  αγκαζάρει για να την βρει. Και πράγματι, ο Τζεφ θα καταλάβει…. περισσότερα απ’  όσα φανταζόταν, με την πρώτη θέαση της Κάθι! Η ευελιξία της Κάθι απίστευτη, η ιδιοτέλειά της μοναδική, η σαγήνη της αναντίρρητη, τα «παραμύθια» της υπνώνουν και τον πιο σκληρό μάτσο άνδρα.

Δεν είναι μόνο ο σκληρός Τζεφ, ο γκάνγκστερ Γουίτ, ή και οι παρατρεχάμενοί του, ως οικειοθελή «θύματά» της, είναι η πειστικότητά της σε όποιον βρίσκεται απέναντί της. Όλοι οι χαρακτήρες της νουβέλας του Ντάνιελ Μέινγουορινγκ είναι πέρα από τα εγνωσμένα όρια, ο κακός Γουίτ, ο έξυπνος Τζεφ, η ιδιοτελής και μοιραία Κάθι , η δευτεροκλασάτη στην ιδιοτέλεια Μέτα,  ακόμη και η καλή Αν, η αγαπημένη του Τζεφ αγαπά με αυταπάρνηση. Ενδεικτική η τελευταία σκηνή της ταινίας. Μέχρι και ο κωφάλαλος έχει ιδιαιτερότητα στον χαρακτήρα, έξυπνος, ακέραιος, έμπιστος, προνοητικός.

Όλοι τους, χαρακτήρες από τους οποίους έχεις κάτι να θυμάσαι. Και το κεντρικό ερώτημα. Μπορεί κανείς να αποδράσει από το παρελθόν του; Οξύμωρο και παράδοξο ερώτημα. Αφού είναι παρελθόν, αναπόφευκτα η απόδραση θεωρείται περιττή. Προς τι εξάλλου ο πόνος και η ταλαιπωρία, για κάτι δεδομένο και περασμένο; Έλα όμως, που τελικά είμαστε αυτό που κουβαλάμε. Και είναι αρκετοί αυτοί που, κουβαλάνε μνήμες από το παρελθόν, ως νοσταλγία, ως ερινύα, ως μπούσουλα και πλοηγό στο παρόν. Η αποδέσμευση από το παρελθόν είναι κομμάτι δύσκολο. Η συμφιλίωση είναι μια κάποια λύση κι αυτή. Στο ρόλο της μοιραίας γυναίκας η πολύ καλή Τζέιν Γκρήρ, στον ρόλο του γκάγκστερ ο σπουδαίος Κερκ Ντάγκλας, ενώ καλοί είναι και οι: Ρόντα Φλέμινγκ, Ρίτσαρντ Γουέμπ, Στηβ Μπρόντι, Βιρτζίνια Χιούστον, Πωλ Βάλεντάϊν, Ντίκι Μουρ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s