19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης


opening-ceremony

Καλό Φεστιβάλ ! της Ελένης Λουαράση

Άνοιξη 2017, μια ιδιαίτερη μέρα σήμερα για το σινεφίλ κοινό της Θεσσαλονίκης, της Ελλάδας, των φίλων και δημιουργών εκτός των συνόρων, καθώς έφτασε η ορισμένη ημερομηνία για την μεγαλύτερη εκδήλωση του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ύστερα από εκείνο του Κινηματογράφου –  τον σπόρο που ανήσυχοι άνθρωποι με πίστη, αισιοδοξία και τόλμη φύτεψαν το 1999, τον θεσμό που βρήκε εύκολα πρόσβαση στις καρδιές μας, τον «οργανισμό» που διεκδίκησε άξια την αυτονομία του μέσα από τις εικόνες του κόσμου, τους ανθρώπινους προβληματισμούς και τις ανησυχίες, το θαύμα της ζωής, το νόημα της αγάπης, το αίνιγμα της ανθρωπότητας, το μυστήριο του σύμπαντος, τη δύναμη της φύσης, τη μαγεία της τεκμηρίωσης, την τόλμη των καλλιτεχνών και τη στήριξη των ρομαντικών ανθρώπων – το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Βράδυ Παρασκευής, ζεστό και φωτεινό συνάμα όμορφο και φιλικό, συνδιάζει άψογα όλες τις συνθήκες στην ιστορική αίθουσα του Ολύμπιον όπου όλα μοιάζουν έτοιμα για την έναρξη του Φεστιβάλ. Ακολουθεί η προσέλευση του κόσμου και η γνωστή αναμονή για όσα θα ακολουθήσουν, διότι το μόνο γεγονός για όλους μας είναι η προβολή της ταινίας τεκμηρίωσης που η διεύθυνση έχει επιλέξει για να σημάνει το ξεκίνημα ενός δεκαημέρου που πλαισιώνει 213 περίπου ταινίες με έντονη την παρουσία ελληνικών δημιουργιών που μετρούν τις 64.

%ce%b5%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%be%ce%b7

Ορέστης Ανδρεαδάκης, καλλιτεχνικός διευθυντής του ΦΚΘ

Εντυπωσιακά σύντομα έγινε ο χαιρετισμός των υπεύθυνων του Φεστιβάλ με τον καλλιτεχνικό διευθυντή, Ορέστη Ανδρεαδάκη – ο οποίος ανέβηκε στην σκηνή αμέσως μετά τη σύντομη οπτικοακουστική καλλιτεχνική πρόταση, έναν συνδυασμό του παλιού με το νέο, Θεσσαλονικιώτικο Beatbox με εικόνες της πόλης από το παρελθόν που σεβόμαστε και συνεχίζουμε να κρατάμε ζωντανές – να καλεί κοντά του τη γενική διευθύντρια, Ελίζ Ζαλαντό για να μας καλωσορίσουν στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ. Όπως και στην πρώτη τους εμφάνιση στο 57ο ΦΚΘ – όταν επίσημα και υπεύθυνα ανέλαβαν έναν θεσμό κόσμημα για την πόλη, ιστορικό για την τέχνη και απαραίτητο για τον πολιτισμό της – λιτά και όμορφα μίλησαν για την σπουδαιότητα του θεσμού, την ανάγκη για πολιτισμό, τη σημαντικότητα που προσφέρει όπως αναφέρθηκε ο κ. Ανδρεαδάκης : πολιτισμό, μνήμη, δικαίωμα. Τη διατήρηση ενός ζωντανού προγράμματος καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς με την Ταινιοθήκη, τα αφιερώματα και άλλες εκδηλώσεις, συμπληρώνει η Ελίζ και τέλος ένα κάλεσμα για να μοιραζόμαστε τη μαγεία του Κινηματογράφου όπου συνυπάρχουν όλα τα είδη, αλληλοσυμπληρώνουν οι οικοδεσπότες.

precious-friends

αγαπημένοι (συνε)φίλοι

Με μεγάλη περηφάνεια, η κα. Ζαλαντό μας ενημέρωσε για ένα νέο τμήμα που προστείθεται φέτος, το Επίσημο Διαγωνιστικό πρόγραμμα με 12 ταινίες, από τις οποίες οι 3 είναι ελληνικές, που διαγωνίζονται για τον «Χρυσό Αλέξανδρο» – με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, χορηγία του Δήμου Θεσσαλονίκης, όπως είχε υποσχεθεί τον Νοέμβριο, στην ίδια αίθουσα στα πλαίσια της τελετής λήξης του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο Δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης – και το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής, με χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, χορηγία της ΕΡΤ.

rollingstones-tollingstone

The Rolling Stones ole ole ole! : A trip across Latin America

Χωρίς κάποια περαιτέρω καθυστέρηση περάσαμε στην προβολή του μουσικού Ντοκιμαντέρ που ήταν μια καλή αφορμή να συναντηθούν οι «old school» παρέες για να απολαύσουν το ταξίδι των Rolling Stones στην Λατινική Αμερική. Μια δημιουργία του Πολ Ντάγκντεϊλ, για την μουσική και τη δύναμη που έχει να γεφυρώνει διαφορετικούς κόσμους, ιδεολογίες, να αντιστέκεται της καταπίεσης και να υμνεί την ελευθερία της ανθρώπινης ύπαρξης. Μια όμορφη ταινία για τις περιπέτειες της θρυλικής  μουσικής μπάντας στις χώρες που τα καθεστώτα οδήγησαν στην προσωπική εξαθλίωση, όμως δεν έσβησαν την φλόγα της αντίστασης, – αναφέρει ένας μεξικανός καλλιτέχνης στην ταινία : δεν μπορείς να σταματήσεις την μουσική, είναι σαν να σταματάς τη ζωή – μια ανθρώπινη ταινία ταυτόχρονα πολιτική, όπου βλέπουμε για άλλη μια φορά τη σύγκρουση της δυτικής ιδεολογίας με αυτή μιας μορφής κοινωνίας που θαρρείς εάν χρησιμοποιούσαμε χρονική κλίμακα θα αναφερόμασταν στην μοναρχία, με όλα όσα τη χαρακτηρίζουν τέτοια. Η δύναμη της τέχνης είναι όμοια με αυτή του λόγου γι’ αυτό πρέπει να έχει ευθύνη, μόνο τότε μπορεί να δικαιώσει έναν καλλιτέχνη, όταν ο τελευταίος βλέπει τη συνεισφορά του να γίνεται πηγή ανάσας και στοιχείο ελπίδας για όσους και όσες αγγίξει.

Ύστερα από την προβολή, μας περίμενε στους χώρους του Ολύμπιον η συνεφίλ μπύρα, που τόσα χρόνια είναι κοντά στην δημιουργία και την προβολή αυτής, επιβραβεύοντάς μας με τη δροσιά της.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s