«ΓΙΑΤΡΟΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ»


 

medecin

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 25/2/2017)

Ένας δικός μας άνθρωπος

του Στράτου Κερσανίδη

«Πρέπει να αποτρέψουμε την ιατρική ερημοποίηση της επαρχίας και να βεβαιωθούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι συνεχίζουν να υπάρχουν», λέει ο σκηνοθέτης Τομά Λιλτί, της «Γιατρός στο χωριό» (Medecin de campagne). Με αυτά τα λόγια δίνει το στίγμα, του τι σημαίνει για τους ανθρώπους του χωριού ο γιατρός, ο οποίος συνήθως θεωρείται ‘ένας δικός τους άνθρωπος’.

Έτσι βλέπουν το γιατρό Ζαν-Πιέρ οι κάτοικοι του απομακρυσμένου χωριού όπου αυτός εργάζεται ως γιατρός. Τους επισκέπτεται στο σπίτι, τους δέχεται στο ιατρείο, τους εξετάζει, τους συμβουλεύει, είναι κοντά τους όταν τον χρειάζονται.

Όμως ακόμη και ο γιατρός μπορεί να αρρωστήσει και να χρειαστεί την ανάγκη ιατρικής φροντίδας. Έτσι ο Ζαν-Πιέρ μαθαίνει από έναν συνάδελφό του πως πάσχει από μια δύσκολη αρρώστια και πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία. Πρώτα όμως απ’ όλα πρέπει να σταματήσει να εργάζεται και να ζητήσει κάποιον αντικαταστάτη. Έτσι θα καταφθάσει μια νέα συνάδελφός του, η Ναταλί. Ο Ζαν-Πιέρ, χωρίς να της αποκαλύψει το λόγο που ζήτησε αντικατάσταση, αρχίζει να ‘ξεναγεί’ τη Ναταλί στα μυστικά της δουλειάς ενός γιατρού στο χωριό.

Ταινία χαρακτήρων η οποία προσεγγίζει με ευαισθησία μερικά σημαντικά ζητήματα που απασχολούν όλους τους ανθρώπους. Κυρίαρχο βέβαια είναι εκείνο του θανάτου και όλα όσα σημαίνει αυτό. Ο Ζαν –Πιέρ ανακαλύπτει πως πρέπει να ασχοληθεί με τη δική του ζωή. Πώς μπορεί όμως να αφήσει αυτό το οποίο αγαπά, πως μπορεί να αφήσει τους ανθρώπους π[ου βασίζονται επάνω του; Και η Ναταλί πώς θα μπορέσει να προσαρμοστεί αλλά, κυρίως, να πείσει το γιατρό πως μπορεί να είναι άξια αντικαταστάτριά του;

Όπως είναι φανερό αυτοί οι δύο χαρακτήρες είναι εκείνοι που κυριαρχούν στην ταινία. Ο σκηνοθέτης με αυτούς ασχολείται, με τις σκέψεις και τις αγωνίες τους αλλά και με τη μεταξύ τους λεπτής ισορροπίας σχέση. Και ενώ τα πράγματα προχωρούν και οι καταστάσεις αλλάζουν, ο καθένας από τους χαρακτήρες ανακαλύπτει τις δικές του δυνάμεις και αντοχές αλλά και τις ανάγκες και επιθυμίες του άλλου.

Τρυφερή ταινία, με ένα σενάριο το οποίο δεν κρύβει ιδιαίτερες εκπλήξεις. Οι ερμηνείες είναι στρωτές, χωρίς εξάρσεις και το στοιχείο το οποίο κυριαρχεί είναι η ευαίσθητη ματιά του σκηνοθέτη επάνω στα συναισθήματα και τις σκέψεις του ανθρώπου που βρίσκεται αντιμέτωπος με μια δύσκολη αρρώστια, τις προσωπικές επιλογές, τι σχέσεις και τις απροσδόκητες εκπλήξεις της ζωής.

Ο Τομά Λιτλί, πριν γίνει σκηνοθέτης ήταν γιατρός. Είχε μάλιστα εργαστεί σε αγροτικές περιοχές. Έτσι αποφάσισε να γυρίσει αυτήν την ταινία στην οποία περιλαμβάνει και προσωπικές εμπειρίες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s