ΑΝΤΙΟ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΠΑΣΚΟΥΑΛΕ: ΕΜΕΙΣ ΠΑΝΤΩΣ ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ


pasquale-squitieri-vergini-1Του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

dermetzo@otenet.gr

Γνώρισα τον Πασκουάλε Σκουιτιέρι με τη σύζυγό του Κλαούντια Καρντινάλε όταν ήμουν ο μόνος που υπερασπίστηκε την ταινία του Κλαρέτα (1984). Τόσο οι Ιταλοί συνάδελφοι όσο και οι άλλοι από τον υπόλοιπο κόσμο έγραψαν πως η ταινία του είναι φιλοφασιστική. Κι αυτό επειδή δε μπόρεσαν να καταλάβουν πως άλλο η επίσημη ιστορία, άλλο η ιδεολογία και άλλο ο έρωτας.Σε μακρά συζήτηση που είχαμε μαζί, ήταν εμφανώς πικραμένος γιατί, όπως μου είπε, τουλάχιστον οι συμπατριώτες του γνώριζαν ότι ανήκε στο Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Του εξήγησα αναλυτικά τι αγάπησα στην ταινία του που αναφέρεται στην ερωτική σχέση της Κλαρέτα Πετάτσι με τον Μπενίτο Μουσολίνι: “αναγνώρισα τους ντελικάτους χειρισμούς σου, τη βισκοντική ανάπλαση της εποχής, την τραγική αντίφαση να είσαι ερωτευμένη με έναν δικτάτορα και την ικανότητα αφήγησης των απόνερων της επίσημη ιστορίας”. Ο ίδιος μου απάντησε “μα εγώ ήθελα να γυρίσω μόνο μια ερωτική ιστορία, αποκομμένη από το φασισμό”. Αυτός ο ψηλόλιγνος, ελαφρά φαλακρός άντρας δε βρίσκεται από σήμερα κοντά μας. Φαντάζομαι πως όσοι δηλώνουν με ναρκισισμό ότι γνωρίζουν από σινεμά δεν ξέρουν καν την ύπαρξή του. Κι όμως, ο Πασκουάλε, βαθύτατα προοδευτικός, ανθρωπιστής κομμουνιστής, αντιμετώπισε με θάρρος και δύναμη σε διάφορα κινηματογραφικά είδη το παρακράτος, τις ιδεολογικές συνιστώσες της αντίδρασης, τις κοινωνικές δομές που οπισθοχωρούν την κοινωνία χρόνια πίσω. Έτσι, σκηνοθέτησε γουέστερν σπαγγέτι, κοινωνικές περιπέτειες, θρίλερ, πολιτικά νουάρ, περιπέτειες εποχής. Επέλεξε την αισθητική των μεγάλων πλανων, με πυκνούς διαλόγους, αραιωμένη δράση, εξαιρετική ατμόσφαιρα εποχής και βαθύ κοινωνισμό.

Κλαρέτα

Κλαρέτα

Οι κυριότερες ταινίες του είναι: Τζάνγκο εναντίον Σαρτάνα (1970), Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο (1971), Αίμα στην κόψη του ξυραφιού (1974), Ο νόμος είμαι εγώ (1977), Κορλεόνε (1978). Γεννήθηκε στα 1938 στη Νάπολη και κέρδισε μόνο ένα βραβείο στο Φεστιβάλ Βενετίας. Αντίο, Πασκουάλε. Έφυγες μέσα στη σύγχρονη γελειότητα, όπου η ιστορική μνήμη θεωρείται πλέον αμαρτία και η ανακάλυψη προσόντων σαν τα δικά σου αυθαιρεσία

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s