Η ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ ΜΙΑΣ ΑΚΑΘΟΡΙΣΤΗΣ ΠΡΟΣΜΟΝΗΣ


therese-raquin-1κριτική του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου  για την ταινία «ΤΕΡΕΖΑ ΡΑΚΕΝ»

Ο ηλικιωμένος άνδρας και σύζυγος μιας γυναίκας (Σιμόν Σινιορέ) που διψάει για έρωτα και ο πανέμορφος μεσογειακός (Ραφ Βαλόνε) που την κατακτάει… Ένα βράδυ, σε ένα ταξίδι, σε ένα τρένο, ο σύζυγος σκοτώνεται… Τώρα οι εραστές πρέπει να προσέχουν!

Ο Καρνέ με προσοχή και λεπτομέρεια αξιοποιεί τον γαλλικό ποιητικό ρεαλισμό και το δραματικό νουάρ, όπου η σύμπτωση και η τύχη θα έχουν το βασικό λόγο και ρόλο. Η εκπληκτική φωτογραφία, με φωτοσκιάσεις και κοντράστ, καθορίζει τον κύκλο των υποψιών και τους ψιθύρους των ενοχών. Αυτό το υπέροχο φιλμ του Καρνέ είναι και το πιο κοντινό στο σινεμά του Κλουζό. Ο μισανθρωπισμός και η απόγνωση, οι «παγωμένοι» ήρωες, ο εκβιασμός και η σχεδόν μεταφυσική εκδίκηση από τη μοίρα. Πολύ κοντά στο Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές (1946), η Τερέζα Ρακέν σμίγει το χυμώδες κορμί της Σινιορέ με τη σφριγηλή σάρκα του Βαλόνε. Ωστόσο, άλλη μία παραβατικότητα δεν θα ευδοκιμήσει, ένας ακόμα έρωτας θα μείνει μετέωρος, μια ακόμα κοινωνία θα υπερασπιστεί τη συντήρησή της

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s