Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΝΟΥΑΡ


ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ “ΣΚΛΗΡΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ ΦΕΡΟ”police-python-6Του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

Ο σκληρός νόμος του Επιθεωρητή Φερό σημαδεύει την εξέλιξη του σύγχρονου γαλλικού νουάρ σε ένα μοντέρνο μετανουάρ, όπου βέβαια η ωριμότητά της εμφάνισής του ορίζεται στα μέσα της δεκαετίας του ’70 αλλά υπήρξαν και κάποιες πρώιμες ταινίες πάνω σε αυτή τη γραμμή. Αυτές είναι Το καρνέ των κατασκόπων (1973) του Κλοντ Πινοτό, Ο σκληρός τιμωρός του υποκόσμου (1975) του Πιέρ Γκρανιέ-Ντεφέρ, το Επτά εγκλήματα κατ’εντολή (1975) του Ζακ Ρουφιό, Ένας δικαστής που τον έλεγαν σερίφη (1977) του Ιβ Μπουασέ, για να φτάσουμε βέβαια στον Ζακ Ντερέ με τα Ο άνθρωπος απ’το Παρίσι (1972) και 3 φορές σκληρός (1980), και στον Ζορζ Λοτνέρ με το Ωραίος, σκληρός και αδίστακτος (1977). Όλη αυτή η παράδοση σιγόκαιγε από την κορυφαία τριλογία του Ζαν Πιερ Μελβίλ που είναι προγονική. Εκείνο που καθορίζεται σε αυτή τη διαδικασία, την οποία ενίσχυσαν πολύ και τα νεορομαντικά νουάρ (Οι 3 τυχοδιώκτες, Η κόλαση είναι κάτω από τα πόδια μας, Η τροτέζα και οι διαρρήκτες κλπ.), είναι μια στροφή στο άγνωστο και το αόριστο, κάτι που καλλιεργεί σήμερα ο Φρεντ Καβαγιέ με τα σύγχρονα γαλλικά νουάρ του. Όταν τη δεκαετία του ’80 εμφανίστηκε ο Ζαν-Ζακ Μπενέξ και εντυπωσίασε (Ντίβα), δεν έγινε ίσως ορατός ο υπερβολικός φορμαλισμός του. Ωστόσο, και εδώ το μεταμοντέρνο στοιχείο είναι σαφές και ξεκάθαρο. Το Pour Elle (2008), μια σύγχρονη ταινία που αγαπήσαμε πολύ, αλλά και το έξοχο Μην το πεις σε κανένα (2006), το απρόβλητο στην Ελλάδα Μην κοιτάξεις πίσω (2009), ήδη μιλούν για ένα μέλλον-μη μέλλον, για μια ευτυχία πάντα ως παρελθόν, για την πιθανότητα το απρόσμενο να είναι πάντα καθημερινό (δες και την Αρπαγή). Αυτή η μεταμοντέρνα γραφή σημαδεύει ένα πεδίο όπου τα πόδια ηρώων και θεατών βρίσκονται μέσα σε κινούμενη άμμο. Όλα ρευστά, όλα τηκομενα, όλα απόντα-παρόντα. Η γαλλική σχολή, λοιπόν, πρωτοπορεί στην κοινωνιολογική και ψυχαναλυτική εξήγηση του κόσμου μας και Ο σκληρός νόμος του Επιθεωρητή Φερό (διαβάστε και το έξοχο κείμενο του Βασίλη Ραφαηλίδη) είναι το σημείο βάσης και εκκίνησης, αυτό που λέμε σήμερα”ο τρόμος είναι δίπλα μας”. Είναι, τελικά, η πρόγνωση της πολιτικής του τρόμου, βασικού μηχανισμού των νέων συνταγών καταστολής και πειθαρχίας στην εντολή “καθήστε ήρεμοι στα σπίτια σας με τη γυναίκα σας”, κάτι που προέβλεψε έξοχα ο Κλοντ Λελούς το 1974 στη Μεγάλη Διάρρηξη.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s