ΜΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ “ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΜΟΥ”


(Αναδημοσίευση από την «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ,11/12/2016)

ΔΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΙΧΝΗΛΑΣΙΑΣ

 Στο όνομα της κόρης μου

Του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

dermetzo@otenet.gr

Η γαλλική ταινία Στο όνομα της κόρης μου του Βίνσεντ Κάρεν με τον Ντανιέλ Οτέιγ στον βασικό ρόλο θίγει ένα πολύ σοβαρό θέμα: ο φόνος ενός παιδιού δεν διαλευκαίνεται. Τότε ο πατέρας του ,ο Αντρέ Μπαμπέρσκι,αρχίζει μια αγωνιώδη προσπάθεια Ελπίδες δε φαίνονται να υπάρχουν αλλά μετά από 27 χρόνια έντονης προσπάθειας ο πατέρας θα δικαιωθεί πλήρως, ο δολοφόνος και απαγωγέας θα βρεθεί χάρη στις προσπάθειες του και θα ακολουθήσει η ώρα της δικαιοσύνης. Τα πραγματικά γεγονότα κάνουν ιδιαίτερα δραματική την ιστορία, πέραν του αστυνομικού ενδιαφέροντος. Το σινεμά τακτικά έχει σκύψει με ενδιαφέρον πάνω σε τέτοια θέματα, τα έχει ψάξει προσεκτικά επειδή παρουσιάζουν αγωνιακή διάσταση αλλά διαθέτουν και έναν έντονα κοινωνικό χαρακτήρα. Σπουδαίοι σκηνοθέτες γύρισαν ανάλογα φιλμ βασισμένοι είτε σε πραγματικά γεγονότα είτε σε μυθοπλασίες. Όπως είναι κατανοητό, και μόνο η ύπαρξη ενός μικρού παιδιού δημιουργεί αυξημένη ένταση από μέρους των θεατών λόγω ακριβώς  της ειδικής ηλικιακής   συναισθηματικής φόρτισης.

ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ

Ένας κορυφαίος Αμερικανός σκηνοθέτης, ο Κλιντ Ίστγουντ, εντυπωσιασμένος και ευαισθητοποιημένος στο θέμα του παιδιού, μας προσέφερε δυο εξαιρετικές ταινίες εκ των οποίων η μια βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο Μεσοπόλεμο. Αναφέρομαι στην Ανταλλαγή (2008), με την Αντζελίνα Τζολί εξαιρετική στο βασικό ρόλο. Μια μητέρα χάνει το αγοράκι της. Απευθύνεται στην αστυνομία, της φέρνουν κάποιο άλλο αγόρι προσπαθώντας να την πείσουν ότι είναι το παιδί της. Αυτή δεν το δέχεται, κοντράρεται με όλους και όλα, αντιμετωπίζει την διεφθαρμένη αστυνομία και στο τέλος, σε μια συγκλονιστική δίκη, οι ένοχοι  τιμωρούνται, η μητέρα θα δικαιώνεται αλλά δε θα βρει ποτέ το παιδί της.

Η ανταλαγή

Η ανταλλαγή

ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΜΥΣΤΙΚΑ

Στο Σκοτεινό Ποτάμι (2003), που το σενάριό του προέρχεται απο το μυθιστόρημα του Ντένις Λιχέιν, ο θάνατος ενός κοριτσιού, πέρα από τη μυθοπλασία, οδηγεί στην ανακάλυψη σκοτεινών και βρώμικων μυστικών της παρέας και της οικογένειας. Οι εξελίξεις είναι ιδιαίτερα δραματικές και φτάνουν σε ένα τέλος επίσης δολοφονικό και τελείως άδικο με την πραγματική αλήθεια. Ο Ίστγουντ στοχεύει ουσιαστικά όχι τόσο σε μια ταινία δράσης αλλά στην κοινωνική διάσταση της αποφλοίωσης ενός συστήματος πολλαπλά διεφθαρμένου και διαβρωμένου.

Σκοτεινό ποτάμι

Σκοτεινό ποτάμι

Μια πολύ γνωστή ταινία είναι τα Παραδεισένια Οστά (2009) του Πίτερ Τζάκσον, από τη νουβέλα της Άλις Σέπολντ. Εδώ η ιστορία ενός κοριτσιού 14 χρόνων που δολοφονείται και εξαφανίζεται. Που την έχουν κρύψει άραγε; Με μια εξαιρετική αφηγηματική δομή ο Τζάκσον πριν μας φέρει στην αποκάλυψη θα μας θέσει προ ενός διλήμματος: Η κοπέλα από τον παράδεισο πρέπει να επιλέξει αν θα τιμωρηθεί ο δολοφόνος ή αν πρέπει να βοηθήσει την οικογένειά της και να επουλώσει το «τραύμα» της απώλειάς της. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα που αναπτύσσεται πολυφωνικά και φτάνει σε μια δραματική κορύφωση πάνω σε ένα ιδιαίτερα σοβαρό θέμα.

ΚΑΙ ΠΑΛΙ Ο ΝΤΕΝΙΣ

Και πάλι ο καλός συγγραφέας Ντένις Λιχέιν από όπου προήλθε το Σκοτεινό Ποτάμι θα δώσει την ευκαιρία να γυριστεί μια πάρα πολύ ωραία ταινία, το Χωρίς Ίχνη (2007). Η εξαφάνιση ενός μικρού παιδιού θα δώσει αφορμή σε μια σειρά ερευνών. Oι ιχνηλασίες θα οδηγήσουν σε πολλές εικασίες αλλά η λύση είναι ιδιαίτερα ανατρεπτική, μελαγχολική, με βαθιά ψυχολογική ανάλυση.

Χωρίς ίχνη

Χωρίς ίχνη

ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Η Βαθιά Άκρη του Ωκεανού (1999) του Ούλου Γκρόσμπαρντ αφηγείται μια παράξενη ιστορία όταν σε μια οικογένεια ο μικρότερος γιος απάγεται και τον βρισκουν 9 χρόνια αργότερα. Το τι συμβαίνει είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο.Είναι όμως ενδιαφέρον να τελειώσουμε με μια ταινία που βασίζεται κι αυτή σε πραγματικά γεγονότα, το An American Crime (2007) του Τόμι Ο’Χέιβερ με την Έλεν Πέιτζ. Το φιλμ βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και αφηγείται την πραγματική ιστορία της Γερτρούδης Μπανιζέφσκι, που ζούσε στην Ιντιάνα τη δεκαετία του ’60. Το περιστατικό συνέβη συγκεκριμένα στα 1965 στην Ινδιανάπολη. Αυτή φυλάκισε ένα νεαρό κορίτσι στο σπίτι της, το έδεσε και το βασάνιζε.Η μικρή πέθανε, η δίκη υπήρξε πολύκροτη και απέδειξε τελικά πως η ψυχοπαθολογία είναι βασικό στοιχείο των εσωτερικών της αμερικανικής οικογένειας. Η Κάθριν Κινίαρ υπήρξε εκπληκτική στο ρόλο της Γερτρούδης.΄Ένα εκπληκτικό φίλμ γυρίστηκε από τον Σόν Πέν και είναι η Υπόσχεση με τον Τζάκ Νίκολσον να αναζητεί τον δολοφόνο ενός νεαρού κοριτσιού και να ολισθαίνει διαρκώς σε μια παραισθητική παθοψυχολογία.

Η υπόσχεση

Η υπόσχεση

Κατά τα άλλα, ο κινηματογράφος είναι γεμάτος από απαγωγές παιδιών γιατί αυτό είναι ένα θέμα που “πουλάει” και περιέχει και συναισθηματική ένταση. Φυσικά, και στην Ελλάδα είχαμε αρκετές ταινίες με το θέμα των απαγωγών παιδιών, όπως το εξαιρετικό από κάθε πλευρά φιλμ νουάρ του Σταύρου Τσιώλη Πανικός (1969). Ένα παιδί απάγεται και δημιουργεί μια φιλική σχέση με έναν από τους απαγωγείς του. Οι γονείς του ανησυχούν, πολύπλοκες σχέσεις αναπτύσσονται και το τέλος θα είναι δραματικό. Θα σωθεί μεν ο μικρός αλλά ο φίλος πουέκαμε θα σκοτωθεί. Και κλείνω με την ταινία του Κώστα Καραγιάννη Απαγωγή (1964) με τον Στέφανο Στρατηγό ως απαγωγέα ενός μωρού. Ωστόσο, όλα θα τελειώσουν με τον καλύτερο τρόπο και το μωρό θα βρεθεί σε πλήρη ασφάλεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s