ΦΕΣΤΙΒΑΛΙΚΕΣ ΜΑΤΙΕΣ 2


«ΡΑΟΥΦ» των Μπαρίς Καγιά, Σονέρ Τζανέρrauf-fαπό τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Η ποιητική του πολέμου είναι συγκινητική, αλλά κυρίως σκληρή. Απέραντος λυρισμός σε μια ταινία που θέτει ερωτήματα για τον πόλεμο και αφορμάται από την ανισότητα, την αδικία και την ανελευθερία. Και όσο θα υπάρχουν τα παραπάνω στις θεσμοθετημένες και μη κοινωνίες θα υπάρχει πάντα το casus belli, για τους ευρισκόμενους στην άλλη πλευρά του ποταμού, όπου στοιβάζονται η μη προνομιούχοι, οι καταπιεσμένοι, ή έστω οι διαφορετικοί.

Ο 9άχρονος Ραούφ μαθητεύει σε έναν μαραγκό, αφού δεν τα κατάφερνε με τα γράμματα στο σχολείο. Τουλάχιστον έτσι πιστεύει ο πατέρας του. Κάθε τρεις και λίγο έρχεται το κακό μαντάτο για τον θάνατο κάποιου αντάρτη και ο μαραγκός φτιάχνει συνέχεια φέρετρα. Μέχρι που σώθηκαν και τα ξύλα. «Έχει τελειώσει το πεύκο και θα το φτιάξω από λεύκα» λέει σε κάποιον συγγενή νεκρού, ο μαραγκός. Ο μικρός Ραούφ είναι «ερωτευμένος» με την όμορφη 20άχρονη κόρη του αφεντικού του, η οποία όλο και διαβάζει κάποια γράμματα. Από τον ερωμένο της φαντάζεται ο πιτσιρικάς. Της αρέσει πολύ το ροζ χρώμα, αλλά για τον Ραούφ είναι άγνωστο και ο καημένος προσπαθεί απεγνωσμένα να μάθει πως είναι και με την πρώτη ευκαιρία να της αγοράσει μια ροζ μαντήλα. Βρισκόμαστε σε ένα κουρδικό χωριό και η φυγή στο βουνό και στο αντάρτικο μοιάζει με μονόδρομο. Οι περισσότεροι νέοι φευγάτοι, γέροι και παιδιά έχουν μείνει στο χωριό πια. Ναι, το δίδυμο των Μπαρίς Καγιά, Σονέρ Τζανέρ μας μιλά για τον αγώνα των Κούρδων για ανεξάρτητο κράτος, με έναν ιδιαίτερο τρόπο, έμμεσο, λυρικό, τρυφερό. Ωστόσο, όσο λυρισμό και να βάλλει κανείς ο πόλεμος είναι σκληρό και άγριο πράμα. Από την άλλη και η ελευθερία για κάποιους σημαντικότερη κι από την ίδια τους τη ζωή.

Μια γριά μόνη καθισμένη σε έναν λοφίσκο και στηριγμένη στην μαγκούρα της καρτερεί, για την επιστροφή του Μετίν του γιου της. Ο Ραούφ ψάχνει συνεχώς για το ροζ χρώμα, ενώ συχνά κάνει παρέα στην γιαγιά κάνοντας ερωτήσεις, χωρίς να παίρνει απάντηση. Θα το βρεις στον λόφο Μπακορί του λέει η γριά μια μέρα, σπάζοντας τη σιωπή της, ενώ ο μικρός  της χαρίζει μια μαγκούρα. Ο  Ραούφ πάραυτα θα τρέξει και λαχανιασμένος επιτέλους θα αντικρίσει μια πλαγιά γεμάτη από ροζ λουλούδια. Μα είναι πολύ αργά για να τα χαρίσει στην «αγαπημένη» του Ζάνα.

Λιτότητα, απλότητα, λυρισμός συνθέτουν την καίρια οπτική των Μπαρίς Καγιά, Σονέρ Τζανέρ στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s