“ΑΦΕΡΙΜ!”


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 6/11/2016)

aferim

Κάποτε στη Βλαχία

Μπορεί τα χρόνια να περνούν, οι καιροί να αλλάζουν αλλά κάποια πράγματα μένουν αναλλοίωτα, έστω και με κάποιες διαφοροποιήσεις. Όπως για παράδειγμα οι διάφορες προκαταλήψεις και τα στερεότυπα τα οποία περνούν από γενιά σε γενιά

Μια σειρά από τέτοια θέματα αναδεικνύονται στην ταινία του Ράντου Ζούντε, “Αφερίμ!” (Aferim!), μια ταινία η οποία εντάσσεται σε αυτό που έχουμε ονομάσει νέο κύμα του ρουμάνικου κινηματογράφου. Ο σκηνοθέτης μας μεταφέρει στη Βλαχία, στα 1835 μέσα σε ένα μωσαϊκό εθνοτήτων που ζουν στην περιοχή, δηλαδή Ρουμάνους, Τούρκους, Ρώσους, Έλληνες, Εβραίους, Ούγγρους, Τσιγγάνους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ένας αστυνομικός μαζί με το γιο του, τον οποίο εκπαιδεύει, καταδιώκουν έναν Τσιγγάνο σκλάβο, ο οποίος το έσκασε από το υποστατικός ενός βογιάρου. Αυτός είναι ο βασικός κορμός της υπόθεσης μέσα από την οποία αναφύονται η καθημερινότητα των ανθρώπων, οι κοινωνικές συνθήκες, οι εθνικισμοί, οι προκαταλήψεις. Πρόκειται για ένα βαλκανικό γουέστερν όσο κι αν ο όρος μοιάζει παράταιρος, με το σκηνοθέτη να διατηρεί όλα σχεδόν τα κλισέ αυτού του, κατ΄ εξοχήν, αμερικανικού κινηματογραφικού είδους.  Μέσα από ένα συναρπαστικό γεωγραφικό, χρονολογικό και εθνολογικό παζλ, ο Ράντου Ζούντε συνθέτει τις κοινωνικές σχέσεις, την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων, την καταπίεση των φτωχών από τους πλούσιους οι οποίοι έχουν δικαίωμα ζωής και θανάτου επάνω τους. Και χτυπάει φλέβα καθώς οι υπαινικτικές αναφορές του στο παρόν είναι εμφανείς. Δηλαδή ο ρατσισμός, η διαφθορά, ο ρόλος της εκκλησίας, η οικονομική ολιγαρχία, η περιφρόνηση των όποιων νόμων, θέματα που υπήρχαν στη Ρουμανία το 19ο αιώνα και υφίστανται κατ΄ αναλογίαν και με μικρές παραλλαγές, μέχρι σήμερα, 28 χρόνια μετά από την κατάρρευση του καθεστώτος Τσαουσέσκου και με τη χώρα να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το “Αφερίμ!” (στα τουρκικά σημαίνει “μπράβο”, “εύγε”), είναι ένα αληθινό κινηματογραφικό διαμάντι, ένα μικρό αριστούργημα, με μια πανέμορφη ασπρόμαυρη φωτογραφία που θα σας γοητεύσει.

Η ταινία, την οποία είδαμε στο περσινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης,  κέρδισε στο Βερολίνο την Αργυρή Άρκτο και το βραβείο Σκηνοθεσίας, ενώ ήταν η πρόταση της Ρουμανίας για τα ξενόγλωσσα Όσκαρ το 2016.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s