ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΑ «ΜΑΚΡΙΝΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΚΤΟΥ»


ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3 ta-makrina-asteria-ths-arktou-1

Η Κινηματογραφική Λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ-3 και το ΚΕΜΕΣ παρουσιάζουν στα πλαίσια του αφιερώματός τους Το ζεύγος και η βία τη Δευτέρα 24 Οκτωβρίου στις 21:00 στην αίθουσα ΒΑΚΟΥΡΑ 1 (Ιωάννου Μιχαήλ 8, τηλ. 2310233665) το βραβευμένο δράμα του Λουκίνο Βισκόντι Τα μακρινά αστέρια της άρκτου (Ιταλία, 1965, ασπρόμαυρη, 105′). Παίζουν: Κλαούντια Καρντινάλε, Ζαν Σορέλ, Μάικλ Κρεγκ, Ρέντσο Ρίκι.

Θα προλογίσει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, του οποίου έντυπη ανάλυση θα διανεμηθεί στους θεατές, ενώ στο τέλος της προβολής θα ακολουθήσει μακρά συζήτηση με το κοινό.

Το προς συζήτηση θέμα στο λαϊκό πανεπιστήμιο για τον κινηματογράφο θα είναι: Η ματιά του Βισκόντι πέρα από τα κινηματογραφικά είδη και η πολιτική-ιστορική προοπτική της Ιταλίας.ta-makrina-asteria-ths-arktou-2Η νεαρή Σάντρα επιστρέφει στην ιταλική γενέτειρά της μαζί με τον Αμερικάνο συζυγό της. Εκεί συναντά τον αδερφό της μετά από πολλά χρόνια, ενώ ο σύζυγος υποψιάζεται ότι υπάρχει κάποιο μυστικό ανάμεσά τους.

Η ανάλυση που θα διανεμηθεί είναι η ακόλουθη:

«Η Σάντρα (Κλαούντια Καρντινάλε) πηγαίνει, μαζί με το σύζυγο (Μάικλ Κρέιγκ), στο χωριό της για να ταχτοποιήσει οικογενειακές υποθέσεις. Να παραστεί στην ανέγερση ενός μνημείου στη μνήμη του αντιφασιστικού αγώνα του διανοούμενου πατέρα της και να δει τη μητέρα της που πάσχει από βαριά ψυχοπάθεια. Εκεί τα ζεύγος θα συναντηθεί με τον όμορφο αδερφό της (Ζαν Σορέλ).

Εκπληκτικό, μάλλον άγνωστο, φιλμ του Βισκόντι, το οποίο – κατά δήλωσή της – αγαπά ιδιαίτερα η Καρντινάλε: Σύνθετη τοιχογραφία με στοιχεία νουάρ, αναδρομή στο παρελθόν και αναφορές σε κρυμμένα μυστικά. Με μια έξοχη δαιδαλώδη αφήγηση, σχηματίζεται ένα ψηφιδωτό παζλ πολιτικό, κοινωνικό, οικογενειακό.

Ο Βισκόντι εφορμά με το στυλ του ολοκληρωτικού σινεμά, ανακαλύπτει σπέρματα φασισμού, οικογενειακής παθογένειας, πολιτικής και συναισθηματικής μετάλλαξης. Είναι μια συγκλονιστική ταινία πολλαπλών σεναριακών ανατροπών, αρχετυπικό έργο που αντιγράφηκε πολλές φορές. Καρντινάλε-Σορέλ ως αδέρφια με περίεργη σχέση, ο χώρος γεμάτος φαντάσματα, η Ιταλία του ’65: Ένα ποίημα που βραβεύτηκε στη Βενετία και παραμένει μοντέρνο, επίκαιρο, διαχρονικό, διαπεραστικό, με υποδειγματική αφήγηση και αισθητική που σε θαμπώνουν, με τα ντεκόρ και τους φωτισμούς να εξομολογούνται. Όσο για το τέλος; Είναι ένα ανείπωτο ειρωνικό σοκ!»

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s