10 ΤΑΙΝΙΕΣ ΓΙΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ


Αναδημοσίευση  από την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,2/10/2016

ΚΑΤΑΡΤΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΙΣΤΕΣ

Επικίνδυνα χρόνια

Επικίνδυνα χρόνια

Του Αλέξη Ν Δερμεντζόγλου

dermetzo@otene.gr

Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (Π.Ε.Κ.Κ.),με ευκαιρία τα 40 χρόνια από την ίδρυσή της, ζήτησε από τα μέλη της τρείς λίστες .Μια με τις 10 καλύτερες ελληνικές ταινίες  αυτών των 40 χρόνων, μια άλλη με τις 10 καλύτερες ευρωπαϊκές και μια τρίτη με τις 10 καλύτερες ξένες. Παράλληλα το ίδιο κάνουν περιοδικά έντυπα και άλλοι φορείς.

Η πύλη της Δύσης

Η πύλη της Δύσης

Σαράντα χρόνια σινεμά, σημαίνουν περίπου 1400(!) ταινίες. Ως εκ τούτου  οι 30 είναι ένα μικροελάχιστο  ποσοστό δύσκολο να εντοπιστεί. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να υπάρξουν πολλές διαφορετικές τριαντάδες. Σε ότι αφορά στον γράφοντα, η ανακοίνωση των λιστών του δεν έχει σημασία, όσο η προσπάθεια (άσχετα αν υπάρχουν οι επιλογές του) σκηνοθετών με ταινίες που χάραξαν τον δρόμο για το μοντέρνο, το διαφορετικό, το νέο.

Με την χώρα μας, Ελλάδα,  τα πράγματα είναι σχετικά απλά Δεν μπορούν να λείπουν Αγγελόπουλος, Βούλγαρης,Φέρρης,Νικολαϊδης,Οικονομίδης,Λάνθιμος.Ν ομίζω  πως μεταξύ αυτών και κάποιων άλλων θα γίνει η επιλογή.

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ «ΧΑΡΤΙΑ»

Ποιες θα είναι οι ταινίες, είναι κάτι το σχετικό. Φυσικά και ο Σωτήρης Γκορίτσας έχει την τύχη για επιλογή,όπως και ο Περικλής  Χούρσογλου.

΄Οσον αφορά στους ξένους δημιουργούς, Ευρωπαίους ή Αμερικάνους, φυσικά αρχίζω από τα μεγάλα ευρωπαϊκά « χαρτιά». Αντρζεϊ  Ταρκόφσκι,Ρίντλευ Σκώτ,Μπερτολούτσι,Φελίνι, Βάιντα,Χάνεκε, Αντονιόνι,Μπονιουέλ,Φερέρι,Βέντερς,Χέρτζογκ,Αλμοντοβάρ, Σάμ Μέντες,Γκοντάρ, Τρυφώ ,Σαμπρόλ.Σέρτζιο Λεόνε. ΄Οσο για τους Αμερικανούς  ,οι Κόπολλα,Πέκινπα,Πόλλακ,Κιούμπρικ,Σκορσέζε,Πακούλα, Ίστγουντ ,μπορούν να συνυπάρξουν με Τέρυ Γκίλιαμ,Κοέν,Νάικλ Μάν,Ντέηβιντ Φίντσερ. Σε επίπεδο παγκόσμιου σινεμά οι Ιρανοί  Κιαροστάμι  και Φαρχαντί ,οι Αυστραλοί Πήτερ Γουέιρ και Τζώρτζ Μίλερ, ο Καναδός Ατόμ Εγκογιάν ,δίνουν σαφώς μια πρωτοπόρα αίσθηση. Κι αν κάποιος τους απέκλεισε η λήθη, αυτό δεν σημαίνει και κάτι το αρνητικό. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες αρνητικές συγκυρίες.

Οι 12 πίθικοι

Οι 12 πίθικοι

ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΩΝ

Ο Βισκόντι γύρισε το αριστούργημά του Θάνατος στη Βενετία στα 1970,ο Ταρκόφσκι  την, κατ΄εμέ, καλύτερη  ταινία του ,τον Καθρέφτη  εκτός προθεσμιών  έστω και για κάτι λίγο.Επίσης αυτό το κάτι λίγο απέκλεισε τον Νίκολας Ραίγκ  με το σπάνιο αριστούργημά του Μετά τα μεσάνυχτα ,Ευτυχώς υπάρχει η Δύναμη της σάρκας. Μέγα ατύχημα  ο πρόωρος θάνατος του Μέλβιλ  που μας αποστερεί να τους δώσουμε μια θέση  σε μια γενικευμένη λίστα.Από τους Αμερικανούς, εκτός προθεσμιών, Η άγρια συμμορία του Πέκινπα και δυστυχώς το διαχρονικό  αριστούργημα  του Κόπολλα Η συνομιλία. Ο Χίτσκοκ  δεν γύρισε κάτι το πολύ σπουδαίο μέσα στο διάστημα των προθεσμιών. Για τον γράφοντα, κάποιοι δημιουργοί δικαιούνται να περάσουν  και δυό ταινίες μέσα σε μια γενική λίστα. Κλασικό παράδειγμα  Τέρυ Γκίλιαμ (Μπραζίλ ,Οι 12 πίθηκοι), ο Χάνεκε (Αγάπη ,Κρυμένος, Η ώρα του λύκου).

Αγάπη

Αγάπη

Ο ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες, είτε τιμάς δημιουργούς  και βάζεις μια ταινία τους, άσχετα αν δεν είναι η αγαπημένη σου, (αλλά είναι μέσα στο γράμμα του νόμου)είτε επιλέγεις  αγαπημένες ταινίες άσχετα αν παρακάμπτεις τον δημιουργό. Για τον Ταρκόφσκι και τον Καθρέφτη  τα είπαμε.Σχετικά με τον Μπονιουέλ, θεωρώ πιο ώριμη ταινία  του την Ωραία της ημέρας. Σε ότι αφορά σκηνοθέτες  που χάραξαν νέους δρόμους αφήγησης , ο Ρενέ έκαμε τις  μεγάλες πρωτοπορίες του την δεκαετία  του  ΄60 , ενώ  π.χ το Providence είναι κατώτερο εκείνων.Γκίλιαμ ,Κοέν Φίντσερ και Χάνεκε είναι σταθερά μπροστά . ΄Ετσι λοιπόν μια 10άδα φίλμ ,των τελευταίων σαράντα ετών, χωρίς διάκριση και με την Ελλάδα μέσα, δίνει το περίγραμμα μιας λίστας. Η σειρά δεν είναι αξιολογική.(1)Αγάπη του Χάνεκε, για την διακριτικότητα και την ελλειπτικότητα  με την οποία σκιαγραφεί ένα φυσικό φαινόμενο, όπως ο θάνατος.(2)Το παρελθόν  του Ασγκάρ Φαρχαντί , για την πολυεπίπεδη αφήγηση πολλών ιστοριών, μετωνυμιών και κριτικών στάσεων.(3) Επικίνδυνα χρόνια  του Πήτερ Γουέιρ ,για την μετατροπή της κλασικής αφήγησης  σε μια αντιστοίχιση  με τους αισθητικούς και φιλοσοφικούς κώδικες της Ανατολής.(4)Ταξίδι στα Κύθηρα του Θόδωρου Αγγελόπουλου ,γιατί αποτελεί  την επιτομή  του έργου του, της φιλοσοφίας του, αλλά και την πρόγνωση για την μεγάλη ελληνική κρίση.

Ταξίδι στα Κύθηρα

Ταξίδι στα Κύθηρα

ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ

(5) Η δύναμη της σάρκας του Νίκολας  Ραίγκ ,για την πρόταση για ένα τρόπο αφήγησης  και την μετατροπή του κοινότοπου σε κριτική του με νέα αισθητική πρόταση να ταυτίζεται  με το νόημα.(6)Οι 12 πίθηκοι του Τέρυ Γκίλιαμ ,όχι μόνον  για το επιτυχές ρημέηκ  ενός κλασικού μίνι αριστουργήματος αλλά και για το αφηγηματικό στυλ  τύπου Αλάιν Ρενέ  που αποδίδει έξοχα.(7)Η πύλη της Δύσης του Μάικλ Τσιμίνο, για την υψηλότατη ,ευρωπαϊκού τύπου, αισθητική των πλάνων  σεκάνς με τα οποία, ασκώντας έντονη κριτική, συναντιέται με την  επίσημη Ιστορία.(8)Επάγγελμα ρεπόρτερ  του Μικελάντζελο Αντονιόνι ,για την ολοκλήρωση της σπουδής πάνω στην αποπροσωποποίηση.(9) Ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί των Κοέν, για την άψογη αισθητική  με την οποία καταγράφεται η  αποχώρηση και  η παρανόηση ενός ταπεινού ανθρώπου.(10) Κάποτε στην Αμερική του Σέρτζιο Λεόνε, για την τέλεια σκιαγραφία των ταξιδιών της ουτοπίας.

Ο άνθτωπος που δεν ήταν εκεί

Ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί

Φίντσερ,Κιαροστάμι,Μάικλ Μάν , αναπληρωματικοί σ΄ ένα ταξίδι 40 χρόνων.

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s