Δράμα 2016, ο Κύβος ερρίφθη


ένας κάποιος απολογισμός του 39ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκουςkyvosτου Κώστα Γ. Καρδερίνη

Το ρεζουμέ θα μπορούσε να είναι: μέτριες ταινίες = αμέτρητα βραβεία.

Σε μια, πολύ μέτρια από πλευράς παραγωγικής ποιότητας, χρονιά είναι άξιον απορίας γιατί βρέθηκαν να διαγωνίζονται τόσες πολλές ταινίες (62+) και γιατί δόθηκαν τόσα πολλά βραβεία.

Ο πολύ καλός Κύβος του Αλέξανδρου Σκούρα, με τις εξαίρετες ερμηνείες του Μάκη Παπαδημητρίου και της Σοφίας Σεϊρλή, απέσπασε τον Χρυσό Διόνυσο. Ο Ντίνος Παναγόκος κέρδισε τον Αργυρό Διόνυσο (Το νανούρισμα της Μαρίας). Καλύτερος «έλληνας του κόσμου» ο Μιχάλης Χαπέσιης με το νουάρ Αντίδοτόν του να παίρνει το Βραβείο «Σωκράτης Δημητριάδης».

Ο Νίκος Αυγουστίδης χρίστηκε καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος, με την τραγικά επίκαιρη Ummi του να αξιώνεται το Βραβείο «Ντίνος Κατσουρίδης». Καλύτερη γυναίκα σκηνοθέτις η Ζακλίν Λέντζου της οποίας η Αλεπού απέσπασε το Βραβείο «Τώνια Μαρκετάκη». Καλύτερη σπουδαστική ταινία το Smoke in the Water (του Σπύρου Παπασπύρου) και καλύτερο ντοκιμαντέρ αυτό της Κατερίνας Καλκετενίδη (Φιλοκτήτης – Ο μύθος ενός ξένου).ummiΣτο σενάριο διακρίθηκε ο «Αόρατος» Κώστας Γεραμπίνης, στις ερμηνείες οι Θωμάς Χαβιανίδης (Γενέθλια) και Ιωάννα Τρικενέ (Μάγδα), στη φωτογραφία η Χριστίνα Μουμούρη για δυο ταινίες (Νηπενθές και Αγρότης), στο μοντάζ ο ανέκαθεν μη εξαιρετέος Πάνος Βουτσαράς (Αλίκη στο Καφέ). Στη μουσική οι Πανίνος και Μάρκος Δαμιανός (Ι.Χ.Θ.Υ.Σ.), στον ήχο ο Λέανδρος Ντούνης (Αλεπού), στα σκηνικά οι Στάθια Ραυτοπούλου και Ελένη Καριόρη (Νηπενθές), στα κοστούμια η Βάσω Σύρμα (Κορίτσια της θάλασσας).

Ειδικά Βραβεία στους Αντώνη Τσώνη (3000), Αντώνη Ντούσια και Άρη Φατούρο (Αίνιγμα). Φαντάζομαι τι «παπάδες» θα έκανε ο Κώστας Σφήκας αν διέθετε τα τεχνικά μέσα που κατέχουν οι δυο τελευταίοι. Μνείες πήραν ο Γιάννης Ζαφείρης (Felicita) και η τόσο δραστήρια Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιόπουλης (Ρήξη Τυμπάνου). Η ΠΕΚΚ και η ΕΤΕΚΤ τίμησαν την Αλεπού, η Ένωση Ελλήνων Κινηματογραφιστών τη διεύθυνση φωτογραφίας της Μουμούρη (Νηπηνθές) και η ΟΚΛΕ το ανατρεπτικό Twist του Μιχάλη Παπαντωνόπουλου.

Η ταινία-ύμνος-στην-επανάληψη του Δημήτρη Νάκου (Η Αλίκη στο καφέ) και το υπερρεαλιστικό καλειδοσκόπιο των Νούσια και Φατούρου (Αίνιγμα) βρήκαν το δρόμο τους και στο 22ο Διεθνές Τμήμα (Βραβεία Καλύτερης Ταινίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης και Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, αντίστοιχα).rixi-tymbanouΚι αν ο Κύβος φαντάζει μονόφθαλμος μεταξύ τυφλών, η προσωπική μου αλήθεια κρύβεται κάπου ανάμεσα στη διεισδυτική Χέλγκα (που δεν) είναι στο Λουντ (της Θέλγιας Πετράκη) και στη ρηξικέλευθη σατιρική παλέτα της Ρήξης Τυμπάνου, με τις καθηλωτικές σωματικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών τους να υπαινίσσονται ανοιχτά ότι όλοι μας είμαστε άτομα με ειδικές ανάγκες (Ώτις Ακουέτω). Από κοντά και το αντιθετοανάστροφο Twist με το βιτριολικό του χιούμορ και τις πάμπολλες μπηχτές για την ένδεια της εκπαίδευσης. Σε κάποια απόσταση τα θανατερά Αντίδοτον και Νηπενθές, αλλά και ο συμβολιστικά σαρδόνιος Λαβύρινθος. Μουσικά θα στεκόμουν, επί τούτου και μόνον, στα Κορίτσια της θάλασσας αλά Lost Bodies.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s