«Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ» του Γκαίρι Ρος


free-state-jonesαπό τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Ένα κομμάτι της ιστορίας που μένει στα αθέατα, μας παρουσιάζει ο Γκάρι Ρος με αρκετά σενάρια στο ενεργητικό του, αλλά και σκηνοθεσίες «Αγώνες πείνας», «Pleasantville», «Το Φαβορί». Μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα, μια επαναστατική μορφή που, διεκδίκησε για την εποχή του πρωτοποριακά πράγματα και κόντρα σε συνθήκες σκληρές και τραγικές. Μεσούντος του αμερικάνικου εμφυλίου πολέμου 1861 ο Νιούτον Νάιτ, θα γίνει φυγάς και λιποτάκτης και ενώ βίωνε την οδυνηρή εμπειρία του μετώπου. Αφορμή στάθηκε ο θάνατος του ανήλικου ανεψιού του, ο οποίος επιστρατεύτηκε και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή, αναζητώντας τη βοήθεια του θείου του. Ένα παιδί που δεν ήξερε καλά-καλά να κρατά όπλο. Ο Νιούτον θα φορτώσει τη σωρό του νεαρού σε ένα μουλάρι και θα τον συνοδέψει στην πατρίδα και την μάνα του για να ταφεί όπως του αξίζει. Ο Νιούτον θα αποκτήσει «ταξική συνείδηση», αφού βλέπει ξεκάθαρα ποιοι κάνουν τον πόλεμο, ποιοι πολεμούν και για ποιον σκοτώνονται. Και μιλάμε για την πλευρά των Νοτίων, με τις ιδιαιτερότητες του ρατσισμού και του θρησκευτικού φανατισμού. Με τις τεράστιες φυτείες όπου ματώνανε χιλιάδες μαύρων σκλάβων, χωρίς και τα ελάχιστα ανθρώπινα δικαιώματα.

Μια ομάδα του στρατού με επικεφαλής έναν αξιωματικό τον Ελίας Χουντ νέμονταν και πλιατσικολογούσαν τους πολίτες στα μετόπισθεν, κατάσχοντας γεννήματα και τρόφιμα με πρόσχημα την τροφοδοσία των στρατιωτών που πολεμούσαν. Έτσι ήρθε και η πρώτη σύγκρουση του Νιούτον με τους πλιατσικολόγους, αφού αντιστάθηκε στην νέα αρπαγή τροφίμων και γεννημάτων. Καθότι μάλιστα και φυγάς, κινδύνευε άμεσα από σύλληψη και φυλάκιση. Μοιραία οδηγήθηκε στη νέα φυγή  στους Βάλτους, όπου υπήρχαν κι άλλοι φυγάδες πλην όμως, όλοι τους μαύροι. Ο Νιούτον βοηθήθηκε στην απόδραση από μια μαύρη γυναίκα, η οποία είχε σώσει και το μικρό άρρωστο παιδί του. Κατάφερε να ενώσει αρκετό κόσμο, λευκούς και μαύρους, για να δημιουργήσει μιαν ανεξάρτητη περιοχή, κόντρα στα ήθη και έθιμα της εποχής, η οποία αγωνίστηκε για την Ένωση, κόντρα στον εμφύλιο. Μάλιστα ο ίδιος παντρεύτηκε μια μαύρη, την ίδια  η οποία βέβαια τον είχε βοηθήσει και στην απόδραση. Η ανεξάρτητη πολιτεία(κομητεία) του Τζόουνς στον Μισισιπή κράτησε κάποια χρόνια. Τα χρόνια αυτά ήταν δύσκολα και επώδυνα, με πολλές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. με συμπεριφορές, στάσεις και κυρίως πράξεις αγριότητας. Ασκήθηκε βία και κρεμάστηκαν χωρίς καμιά νόμιμη διαδικασία, ακόμη και παιδιά, από τους έχοντες την εξουσία και την καθεστηκυία τάξη. Βέβαια αυτή είναι η οπτική του Γκάρι Ρος, όπου συντελείται μια μορφή αγιοποίησης του Νάιτ, ωστόσο η προσωπικότητά του θεωρήθηκε αμφιλεγόμενη. Κατά καιρούς δημοσιεύτηκαν προσεγγίσεις θετικές, αλλά και αρνητικές.  Η προσέγγιση του Ρος είναι σε αρκετά σημεία της περιγραφική, ενώ στο σύνολό της είναι επικεντρωμένη στο πρόσωπο του πρωταγωνιστή και μόνον. Προσπαθεί να εμφαίνει και αλήθειες, πιθανά αποσιωπημένες από την ιστορική πένα, αλλά η γραφή είναι κάπως επίπεδη. Μάλιστα με φλας φόργουαρντ θα μας μιλά για μια δίκη 85 χρόνια αργότερα που σχετίζεται με τον Νάιτ. Θα σταθώ ωστόσο σε μια σημαντική ρήση του Νάιτ. Πέθανε με τιμή του λέει ένας συστρατιώτης , για τον θάνατο του νεαρού ανεψιού του. Όχι απαντά αυτός. «Απλώς σκοτώθηκε». Είναι η αξιολόγηση του πολέμου υπό την οπτική της ωριμότητας. Καλή η ερμηνεία του Μάθιου ΜακΚόναχι, η φωτογραφία και τα κοστούμια επιβεβαιώνουν τον όρο χολιγουντιανή παραγωγή.

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s