«ΞΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ» του Ζαν-Μαρκ Βαλέ


demolition-doc-1από τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Πως μπορεί κανείς να διαχειριστεί την απώλεια; Πως μπορεί να την κουλαντρίσει; Πριν από το δικό μας τέλος θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε, αυτό των γονιών μας, συγγενών και φίλων. Μάλιστα τα πράγματα γίνονται χειρότερα και δη όταν χάνεται η σειρά της φυσικής εξέλιξης. Και βέβαια αναφέρομαι στην απώλεια παιδιού, που είναι και η χειρότερη απώλεια, εξ’ ου και το ανείπωτη.

Ο Ντέιβις χάνει τη σύζυγό του σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Μάλιστα επέβαινε και ο  ίδιος στο αυτοκίνητο. Από τη στιγμή αυτή αρχίζει ο δύσκολος δρόμος της εξοικείωσης με το οδυνηρό γεγονός και κυρίως  με την απώλεια. Βέβαια ο πανδαμάτωρ χρόνος δίνει τη λύση του, αλλά μέχρι το πλήρωμα  του χρόνου συμβαίνουν πολλά στο μυαλό και την ψυχή. Το πρώτο πράγμα που απασχολεί και βασανίζει είναι οι ενοχές. Οι άνθρωποι, άλλος πολύ και άλλος λίγο είναι ενοχικοί, δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα. Και η ετεροχρονισμένη αξιολόγηση καταστάσεων και κυρίως προσώπων, δεν μπορεί παρά να λειτουργήσει ως ερινύα σε περιπτώσεις απώλειας.

Καταρχήν όλα σου φταίνε και όλα σ΄ ενοχλούν. Ο δρόμος που επιλέγει ο Ντέιβις είναι της «αποδόμησης» του γάμου του και εννοείται η συναισθηματική σχέση με τη σύζυγό του και όχι η νομική. Και τούτη η αποδόμηση, περνά από την καταστροφή οτιδήποτε του θυμίζει την αγαπημένη του. Καταστρέφει λοιπόν με μια βαριοπούλα, τα πάντα στο σπίτι που διέμεναν και στο τέλος και το ίδιο το σπίτι. Ωστόσο οι μνήμες δε χρειάζονται πάντα αφορμές. Οι μνήμες ελλοχεύουν στο κεφάλι και κάνουν την εμφάνισή τους αυθαίρετα, συχνά και ως ρομφαία, και σου τριβελίζουν μυαλό και ψυχή. Η προσπάθεια να καθιζάνουν οι ενοχλητικές μνήμες στον πυθμένα του βαρελιού της ψυχής, είναι επώδυνη, ενίοτε και μάταιη. Το αντίδοτο σ’  αυτές τις καταστάσεις συχνά είναι η ομοιοπαθητική προσέγγιση. Ήτοι μια καινούργια σχέση. Έστω και ως εξομολογητική του πόνου συναναστροφή. Κάπως έτσι ξεκινά και ο Ντέιβις με την Κάριν, η οποία φυσικά φέρει κι αυτή το δικό της φορτίο. Χωρισμένη, με ένα δύσκολο παιδί στην προεφηβική ηλικία και μια σχέση ανάγκης με τον Τζακ, δε θα είναι το εύκολο φάρμακο στη γιατρειά του. Ωστόσο ο νέος στόχος, να την κερδίσει θα λειτουργήσει καταλυτικά επάνω του. Βέβαια θα λειτουργήσει συμπληρωματικά και για την ίδια. Έτσι είναι, χωρίς αμοιβαιότητα δεν υφίστανται σχέσεις, ή τουλάχιστον δε δημιουργούνται. Αξιοσημείωτο πως στην εποχή της υψηλής τεχνολογίας, αυτός επιλέγει μια παραδοσιακή και θα έλεγα ρετρό μορφή επικοινωνίας, την αλληλογραφία, με γράμματα. Κάποια στιγμή μια απρόσμενη πληροφορία θα του δώσει τη δυνατότητα να απελευθερωθεί, από τις ενοχές. Ωστόσο δε θα αδράξει πάραυτα την ευκαιρία. Ίσως επειδή είναι μια λύση με αρκετή πίκρα.

Η αφηγούμενη ιστορία έχει τις απαιτούμενες ανατροπές, χωρίς να πρωτοτυπεί, κυλά με ενδιαφέρον. Είναι διανθισμένη μάλιστα με όλα όσα είναι μικρά και καθημερινά, που φυσικά δίνουν την εικόνα της αληθοφάνειας. Η ιστορία έχει φόντο την αστική τάξη, με την οικονομική ασφάλεια, ενώ και η φυσική καταστροφή αντικειμένων, μέχρι και ενός ολόκληρου σπιτιού, είναι περιττή πολυτέλεια, που δε νομίζω να συνδράμει πολύ δραματουργικά. Στην ερμηνευτική συνδρομή οι καλοί Τζέικ Τζίλενχαλ, Ναόμι Γουότς, Κρις Κούπερ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s