“Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑ ΠΑΖ”


(αναδημοσίευσηυ από την ΕΠΟΧΗ, 4/9/2016)

lapaza

Ταξίδι προς τον άνθρωπο

του Στράτου Κερσανίδη

Το ταξίδι περιέχει συμπυκνωμένη όλη τη γνώση του κόσμου. Γιατί το ταξίδι εκτός από τόπους, γεύσεις, γλώσσες, μουσικές κλπ., πάνω απ’ όλα είναι επαφή και σχέση με ανθρώπους. Κι αυτό είναι τόσο απελευθερωτικό όσο απελευθερωτική είναι η γνώση.

Ένα τέτοιο ταξίδι επιλέγει να αφηγηθεί ο Φρανσίσκο Βαρόνε στην ταινία του “Ο δρόμος για το Λα Παζ” (Camino a La Paz). Ο 35χρονος Σεμπάστιαν ο οποίος ζει στο Μπουένος Άιρες, είναι νιόπαντρος και άνεργος και προσπαθεί να επιβιώσει κάνοντας διάφορες δουλειές. Μια μέρα ένα απρόσμενο μπέρδεμα στις τηλεφωνικές γραμμές θα του δώσει την ευκαιρία να αποκτήσει μερικά χρήματα. Έτσι θα παραστήσει τον ταξιτζή μεταφέροντας πελάτες με το παλιό Πεζό 505 που έχει κληρονομήσει από τον πατέρα του.

Όταν θα μεταφέρει έναν ηλικιωμένο πελάτη, ο τελευταίος προφανώς ικανοποιημένος, όταν θα ξαναχρειαστεί ταξί θα προτιμήσει τον Σεμπάστιαν. Και μάλιστα θα τον χρειαστεί για να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι, από το Μπουένος Άιρες στο Λα Παζ, την πρωτεύουσα της Βολιβίας, η οποία απέχει 3.000 χιλιόμετρα.

Ο άνδρας αυτός ονομάζεται Χαλίλ και είναι μουσουλμάνος από την Αργεντινή. Στο ταξίδι ο κακορίζικος και απαιτητικός ερασιτέχνης ταξιτζής θα αλλάξει εντελώς. Η καθημερινή του σχέση με τον γλυκομίλητο, υπομονετικό Χαλίλ θα τον επηρεάσει θετικά, θα τον κάνει καλύτερο άνθρωπο.
Ένα εξαιρετικό ρόουντ μούβι στο οποίο τον πρώτο λόγο έχει τρυφερότητα και η ανθρωπιά. Ο σκηνοθέτης καταδεικνύει μέσα από την κινηματογραφική του αφήγηση αυτό που λέμε, πως «αξία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι». Γιατί μέσα από αυτό το ταξίδι ζωής, δυο άνθρωποι θα βρεθούν πλάι, θα αντιμετωπίσουν μαζί μια σειρά από κακοτυχίες και στο τέλος θα ανακαλύψουν ο ένας το πρόσωπο του άλλου αλλά κυρίως το δικό τους πρόσωπο. Να λοιπόν, πως ο “Άλλος” μπορεί να λειτουργήσει ως καθρέφτης του εαυτού μας. Δύναμη, συγκίνηση, χιούμορ και πάνω απ’ όλα ταξίδι είναι τα συστατικά τα οποία συνθέτουν αυτήν την υπέροχη ταινία.

Ο σκηνοθέτης αφηγείται απλά επικεντρώνοντας σε όλα εκείνα τα μικρά γεγονότα που, μέσα από τις ανάλογες συνθήκες, μπορούν να επηρεάσουν και να μεγεθυνθούν. Και μέσα από αυτά να μεγεθυνθεί και ο άνθρωπος.

Η ταινία, πρώτη μεγάλου μήκους του Φρανσίσκο Βαρόνε, του χάρισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο 56 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τον περασμένο Νοέμβριο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s