ΜΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΟ «ΠΑΡΑΦΟΡΑ»


(αναδημοσίευση από την «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»,28/8/2016)

ΕΝΑ ΠΑΘΟΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ … ΝΟΜΟ!paraforaτου Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

dermetzo@otenet.gr

Την προσεχή Πέμπτη η έξοδος της γαλλικής ταινίας Παραφορά του Ρενέ Γκοντό αποτελεί ένα ισχυρό έναυσμα για να διαπραγματευθούμε ένα ιδιαίτερα σοβαρό θέμα.  Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Φλοράν Γκονσάλβ Η άμυνα του να αγαπάς και βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που συντάραξαν τη Γαλλία και έγιναν πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες το 2011. Τότε συνελήφθη ο διευθυντής των γυναικείων φυλακών  της Βαστίλης  Φλοράν Γκονσάλβ, μια και διαπιστώθηκε ότι είχε μια παθιασμένη, ερωτική  σχέση με την Ιρανή φυλακισμένη Σαρούρ Αρμπαμπαντέχ ηλικίας 23 χρονών τότε. Το ρεπορτάζ αναφέρει και για μια παράλληλη ερωτική της σχέση μ’ ένα δεσμοφύλακα, προκειμένου να έχει ευνοϊκή συμπεριφορά κράτησης. Μετά τις σχετικές ανακρίσεις έγιναν συλλήψεις, η κοπέλα μετατέθηκε σε άλλη φυλακή από όπου αποφυλακίσθηκε το 2012. Η Σαρούρ έφθασε στη Γαλλία ως πρόσφυγας από Ιράν με τη μητέρα της, ενώ ο πατέρας της είχε εκτελεστεί.

Η ΕΞΑΡΧΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ

Έζησε ταραχώδη ζωή, βιάστηκε από τρομοκράτες και στα 13 της το 2001 ενεπλάκη με διάφορες συμμορίες  κι εκεί διατηρούσε σχέση με διάφορους εραστές. Τελικά καταδικάστηκε σε εννέα χρόνια φυλακή όπου και άρχισε η σχέση της με το διευθυντή φυλακών.

Όσο για τον Φλοράν Γκονσάλβ ρισκάρισε μια πολύ άνετη ζωή για ένα  ερωτικό πάθος. Το βιβλίο του είναι αναλυτικό και σύμφωνα με δηλώσεις του στόχος του ήταν να αναπτυχθούν και να αναλυθούν οι καταστάσεις  ομηρίας και ψυχολογικής διαφοροποίησης που προκύπτουν από μια τέτοια σχέση.  Στην ταινία οι ήρωες έχουν τα ονόματα Ζαν και Άννα, ενώ η Αντέλ Εξαρχόπουλος ,έξοχη στο ρόλο της γυναίκας, μας προσφέρει μερικές πολύ τολμηρές ερωτικές σκηνές.  Το φιλμ, πέρα από την αφήγηση μιας πραγματικής, συνταραχτικής ιστορίας, είναι και  ένα σχόλιο πάνω σ’ αυτό που αποκαλούμε ηθική και νόμιμη, παράνομη ή παραβατική σχέση.

ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥΑΡ

Ο όρος παράνομος και παραβατικός υπερβαίνει τις νομικές συνέπειες. Δεν αναφέρομαι εδώ σε εξωσυζυγικές σχέσεις ή μοιχεία, αλλά ιδίως και βασικά σε κάτι που τις ξεπερνά, δηλαδή που φθάνει είτε το ανίερο είτε στο ανατρεπτικό.

Αναρίθμητες ταινίες αναφέρθηκαν στο θέμα των παράνομων σχέσεων. Δεν θα μείνω τόσο στο θέμα της μοιχείας που καταγράφηκε ιδίως στα φιλμ νουάρ (Με διπλή ταυτότητα, Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές, Έξαψη κτλ.) αλλά ιδίως σε κάτι άλλο που σε φοβίζει. Δηλαδή αυτό που σε ξεπερνά, τη διαδικασία μιας εξωσυζυγικής σχέσης που αγγίζει τα όρια του τερατώδους και του ανοίκειου. Θα μου πείτε, βαριές κουβέντες, η ηθική δεν είναι ζυγαριά για να υπολογίζεις ποιο είναι το βαρύτερο  και ποιο όχι, αλλά όπως και να το κάνουμε, υπάρχουν στρεβλώσεις που είναι λίγο δύσκολο και προβληματικό να τις διαπραγματευθείς: Αυτό δεν είναι ηθικολογία!

Τσάινα Τάουν

Τσάινατάουν

ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΑΖΙ

Ας πούμε, στο περίφημο νεονουάρ του Πολάνσκι Τσάινατάουν συναντούμε μια εκπληκτική ιστορία. Ο πατέρας (Τζον Χιούστον) είναι και εραστής της κόρης του (Φαίη Ντάναγουέι) και το παιδί που γεννιέται απ’ αυτή τη σχέση είναι ταυτόχρονα κόρη και εγγονή του.  Συγκλονιστικό στα όρια του τερατώδους. Στη Μητέρα του Βρετανού δημιουργού Ρότζερ Μίτσελ, ο γαμπρός (σύζυγος της κόρης, Ντάνιελ Γκρεγκ) διατηρεί ισχυρό σεξουαλικό δεσμό με την πεθερά του! Υπάρχουν και ακόμα πιο δύσκολες περιπτώσεις που αφορούν σε σοβαρά προσωπικά δεδομένα. Το να διατηρείς ερωτική σχέση με ένα ψυχολογικά διαταραγμένο άτομο είναι θέμα ταυτόχρονα ανήθικο αλλά και επιστημονικά προβληματικό. Στο εξαιρετικό φιλμ Παράνομο πάθος του Τζον Μακένζι (πραγματικό τίτλος Asylum)) σ’ ένα ψυχιατρικό ίδρυμα η σύζυγος του ψυχιάτρου δημιουργεί μια παθιασμένη ερωτική σχέση με έναν ασθενή με αποτέλεσμα το δράμα και το φονικό.

Η μητέρα

Η μητέρα

ΜΟΙΡΑΙΕΣ ΔΙΑΛΥΣΕΙΣ

Ο ντελικάτος Λουί Μαλ δεν θα μπορούσε να αποφύγει την καταγραφή μιας τέτοιας παράλογης και γεμάτης εκτροπές έλξης. Στο γνωστό του φιλμ Μοιραίο πάθος η μνηστή (Ζιλιέτ Μπινός) του γιου του βασικού ήρωα (Τζέρεμι ¨Αιρονς) εμπλέκεται σε μια γεμάτη πάθος και σεξ ερωτική σχέση με τον μέλλοντα πεθερό της. Η κατάληξη μετά και τη μοιραία εξάρτηση θα είναι η καταστροφή και η διάλυση. Κι εδώ βέβαια, τίθενται πολλά ερωτήματα στα οποία καλούμαστε να απαντήσουμε. Αν ο έρωτας είναι όντως μια επαναστατική πράξη, (δείτε και την Τιμή των Πρίτζι του Τζον Χιούστον), τότε κάθε αναφορά σε παραβατικότητα, παρανομία, παρατυπία αποτελεί και ένα συντηρητικό σχόλιο. Από την άλλη μεριά, κάθε κοινωνία συγκροτείται πάνω σε συγκεκριμένους και συγκροτημένους θεσμούς.

Μοιραίο πάθοε

Παράνομο πάθος

ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Αν διαβούμε τα όρια και τα σύνορά τους,  ποια θα είναι η κατάληξη; Μια κοινωνία ενστίκτων και πάθους; Και τι θα συμβεί με την οικογένεια και τη μονιμότητα; Με ποια διαδικασία χρίσθηκαν ως θεσμοί οι κανονιστικοί παράγοντες, ποιες οι διαφορές πρωτογονισμού και οργανωμένης  πειθαρχικά  κοινωνίας; ‘Η μήπως κι αυτό είναι μια σύμβαση; Ερωτήματα χωρίς απάντηση, πάθη χωρίς κατάληξη, έρωτας χωρίς κατεύθυνση. Ρευστότητα και μόνον ασάφεια είναι ίσως η απάντηση.

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s