ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ «ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΜΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ»


ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3 the-passionate-friends 2Η Κινηματογραφική Λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ-3 στα πλαίσια του αφιερώματος Αξέχαστα Κλασικά Ρομάντζα, παρουσιάζει τη Δευτέρα 15 Αυγούστου στις 21:30 στο θερινό σινεμά ΑΠΟΛΛΩΝ (Σαρανταπόρου 4, κάθετη στη Βασιλέως Γεωργίου, τηλ. 2310828642) το κλασικό ερωτικόδραμα του Ντέιβιντ Λιν Το φθινόπωρο μιας αγάπης (Βρετανία, 1949, έγχρωμη, 95′). Παίζουν: Αν Τοντ, Κλοντ Ρέινς, Τρέβορ Χάουαρντ. Aπό τις 21:00 ως τις 21:30 θα παρουσιαστεί το μουσικοθεατρικό δρώμενο “Παναγιά μου” σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Τριανταφύλλου, αφιερωμένο στην Παναγία λόγω της ημέρας. Παίζουν οι ηθοποιοί Αφροδίτη Αθανασιάδου και Εμμανουέλλα Κοντογιώργου. Συνοδεύουν οι τραγουδιστές Μαρία Φωτίου και Δημήτρης Κεχαγιάς και ο Αλέξανδρος Τριανταφύλλου με τη φυσαρμόνικά του. Μετά το δρώμενο θα ακολουθήσει η προβολή της ταινίας στις 21:30.the-passionate-friends 3Η συνδιοργάνωση και καλλιτεχνική επιμέλεια γίνονται από το ΚΕΜΕΣ. Θα προλογίσει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, του οποίου έντυπη ανάλυση θα διανεμηθεί στους θεατές, ενώ στο τέλος της προβολής θα ακολουθήσει μακρά συζήτηση με το κοινό.

Το προς συζήτηση θέμα στο λαϊκό πανεπιστήμιο για τον κινηματογράφο θα είναι: Ο μετασχηματισμός του ρομάντζου σε κοινωνική και οικονομική κριτική του συστήματος.

Δύο παλιοί εραστές συναντιώνται μετά από πολύ καιρό και ξαναρχίζουν τη σχέση τους, παρόλο που η γυναίκα είναι παντρεμένη με έναν πλούσιο και πολύ μεγαλύτερό της άντρα.

Η ανάλυση που θα διανεμηθεί είναι η ακόλουθη:

«Στα νιάτα τους η Μαίρη και ο καθηγητής Στίβεν Στράτον ήταν πολύ ερωτευμένοι. Στη συνέχεια χώρισαν κι αυτή παντρεύτηκε έναν πλούσιο και πολύ μεγαλύτερό της. Τυχαία θα συναντηθούν και πάλι θα αρχίσει μια παθιασμένη, ερωτική σχέση, ο σύζυγος θα την αντιληφθεί και μετά έρχονται οι ανατροπές.

Εκπληκτικό, σεναριακό υλικό χάρις στα ιερά «τέρατα» που το υπογράφουν. Ο Ντέιβιντ Λιν θα γυρίσει μια εξίσου καλή ταινία με τη φημισμένη Σύντομη συνάντηση. Εδώ μιλάμε για μια σειρά διακοπτόμενων και επαναλαμβανόμενων συναντήσεων. Δεν μπορείς να βρεις ψεγάδι στο φιλμ. Από τους συγκλονιστικούς, βιωματικούς ρόλους στην έξοχη φωτογραφία, από τα ντεκόρ και τα κουστούμια στο μοντάζ. Πέρα από το ρομάντζο υπάρχει και κάτι που σιγοτρώει τις σάρκες αυτού του φιλμ, υπόγειο, διαβρωτικό, πικρό και επιθετικό. Για πρώτη φορά μαζί και Στον ανεμοστρόβιλο των παθών (που ακολουθεί) είδα σε μια ταινία όχι μόνον την ταξική πίεση του έρωτα αλλά και την οικονομική δύναμη της χειραγώγησής του.

Συμπληρωματικά να αναφερθώ στον πολύπλοκο ρόλο της Μαίρης, που αποδίδει έξοχα η Αν Τοντ. Η Μαίρη-Αν τρεκλίζει, υπαναχωρεί, επιθυμεί αλλά και αποτρέπει τα θέλω της, λειτουργεί με συνεχείς ανακοπές, δειλιάζει πριν από κάθε ολοκλήρωση. Η Μαίρη πιέζεται από μια παράμετρο της λογικής, που η τελευταία καταστέλλει το όνειρο και προωθεί μια οικονομίστικη στάση. Η Μαίρη είναι άμπωτη και παλίρροια. Πάει κι έρχεται, παθιάζεται αλλά είναι υποτελής όχι στις κοινωνικές συμβάσεις αλλά στο αόρατο και μη εξασφαλισμένο μέλλον. Η Μαίρη είναι και μια γυναίκα  της εποχής μας που τη χαρακτηρίζει το συνεχές ντεκαλάζ. Απέναντί της ένας «βράχος» άνδρας και στο ενδιάμεσο πεδίο η αναστολή, η ανακοπή. Είναι ουσιαστικά η λειτουργία ενός καρδιακού, που, μετά από πολλές αρρυθμίες, παθαίνει την τελική θανατηφόρα ανακοπή. Αριστούργημα.»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s