ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3


«ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ» του Ανατόλ Λίτβακ TM & Copyright © 2002 by Paramount Pictures. All Rights Reserved.από τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Μια γυναίκα με εύθραυστη υγεία βρίσκεται στο κρεβάτι, πραγματοποιώντας τις απαραίτητες επικοινωνίες μέσω του τηλεφώνου. Μέχρι, που από μπέρδεμα των γραμμών, πληροφορείται για την επικείμενη δολοφονία μιας γυναίκας. Από κει και πέρα αρχίζει μια δαιδαλώδης αφήγηση, με αλυσιδωτά φλας μπακ, έμπλεης μυστηρίου και σασπένς. Πρόκειται για την ιστορία που έγραψε η Λουσίλ Φλέτσερ για  ένα ραδιοφωνικό θεατρικό, το οποίο ακούστηκε για πρώτη φορά στις 25 Μάη του 1943 από τη ραδιοφωνική συχνότητα του CBS στις ΗΠΑ. Ο Ανατόλι Λίτβακ το μετέφερε στην μεγάλη οθόνη με διαμορφωμένο σενάριο από την ίδια τη Φλέτσερ.

Το διττό ερώτημα, του ποιος θέλει να διαπράξει τη δολοφονία και γιατί, διατρέχει το σύνολο της αφήγησης με μιαν εξαιρετικά γοητευτική αφήγηση, όπου το κουβάρι του νήματος ξετυλίγεται αργά και δεξιοτεχνικά. Και φυσικά επιπρόσθετα υφίσταται και το ερώτημα, ως άλας του σασπένς, θα διαπραχτεί η δολοφονία ή όχι;images (1)Η κ. Λεόνα Στήβενσον, η κυρία που είναι το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας, είναι η κόρη ενός φαρμακοβιομήχανου που, κυριαρχεί στην αγορά των ΗΠΑ. Είναι παντρεμένη εδώ και 8 χρόνια με τον γοητευτικό Χένρι Στήβενσον, χαμηλής κοινωνικής καταγωγής, ο οποίος κατέχει τη θέση του αντιπροέδρου στην εταιρεία του πατέρα της. Η Λεόνα έχει μια νευρωσικής φύσης καρδιοπάθεια, καθότι δεν μπορεί με κανένα τρόπο να θρέψει το θεριό της ανασφάλειας που τη βασανίζει ανελέητα. Ο Χένρι είναι ένας νέος, γνήσιο σερνικό που, τελικά δεν αρκείται και κυρίως δεν αντέχει τον ρόλο του συζύγου μιας πλούσιας κυρίας και επιδιώκει τη δική του προσωπική επαγγελματική επιτυχία και την συνοδευόμενη  αυτοεπιβεβαίωση. Στο στόχαστρο του Λίτβακ οι ανθρώπινες σχέσεις με τις αδυναμίες, τα πάθη και τις απρόβλεπτες εξελίξεις τους, στο φόντο μιας νοσηρής πραγματικότητας, που στηρίζεται στην απληστία και στην ματαιοδοξία. Στοιχεία ανθρώπινα μεν, τα οποία καλλιεργούνται από το ιδεολογικό πλαίσιο του καπιταλισμού. Και όσο κι αν το χρήμα μπορεί να δημιουργεί την άνεση μιας καθημερινότητας, δεν καταφέρνει να φέρει την ηρεμία, τη γαλήνη και την όποια ευτυχία στην ανθρώπινη ψυχή. Κι αν δεχτούμε την ματαιοδοξία να ικανοποιεί τον ανδρικό ψυχισμό μέσα από την οικονομική ισχύ και την μεταφραζόμενη εξουσία της, εντούτοις για τη γυναίκα παραμένει το συναίσθημα. Κι αν αμφότεροι ταλανίζονται από την ανασφάλεια, καθότι ουδείς αθάνατος, ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο και δρόμο για να την καταπολεμήσει. Αν τελικά είναι σε θέση να την καταπολεμήσει. Πάντως το αίσθημα του ανικανοποίητου δείχνει να κυριαρχεί και στα πρόσωπα της ιστορίας της Φλέτσερ. Ο πιο στανιαρισμένος της ιστορίας μοιάζει ο πατέρας της Λεόνα, με τον απαραίτητο ρεαλισμό και κατ’  επέκταση κυνισμό. Ωστόσο είναι υποχρεωμένος να συμβιβαστεί με την ιδέα του γάμου της κόρης του με έναν «παρακατιανό». Η Λεόνα «εξαγοράζει» με έναν τρόπο την αγάπη του Χένρι, καθότι πλούσια, ωστόσο δεν επιλύει το πρόβλημα της ανασφάλειας. Ο Χένρι πουλάει τα νιάτα και την ομορφιά του, επιλύοντας το βιοποριστικό πρόβλημα, αλλά υπάρχει πάντα ένα κενό. Ακόμη κι αν δεχτούμε πως, δε συμπράττει με την λελογισμένη ιδιοτέλεια στον γάμο με την πλούσια κυρία, τουλάχιστον συνειδητά, το κενό παραμένει. Επιζητά την επιβεβαίωση μέσω της προσωπικής επαγγελματικής επιτυχίας και δι’ αυτής την αυτοπραγμτάτωση.  Το βρίσκω προσωπικά τίμιο και ανδροπρεπές, αν θέλετε όχι υπό την φαλλοκρατική σκοπιά, αλλά με την έννοια της ανδρείας η οποία, εμπεριέχεται στην λέξη ανδροπρεπές, έστω και ως ψήγμα αυτής. Εξάλλου μη ξεχνάμε πως. μιλάμε για την πραγματικότητα των ΗΠΑ και του καπιταλισμού, πάνω στον οποίο στηρίζεται όλο το οικοδόμημα, οικονομικό και ιδεολογικό. Οι μπίζνες είναι το παν, το χρήμα ο θεός. Και η υπέροχη ατάκα που ακούγεται το επιβεβαιώνει. «Αν ο άντρας δεν έχει καθόλου ταλέντο στο να κερδίζει χρήματα…,κανένα κολλέγιο δεν μπορεί να τον βοηθήσει. Κι αν έχει το ταλέντο να κερδίζει χρήματα, γιατί θα έπρεπε να χάσει τον χρόνο του στα κολλέγια;»sorry-wrong-number-barbara-stanwyck-1948Η ερμηνευτική ερμηνεία με Μπάρμπαρα Στάνγουικ και Μπαρτ Λάνγκαστερ δε χρήζει τη δική μου επιβεβαίωση. Ατμοσφαιρική η ασπρόμαυρη φωτογραφία του Σολ Πολίτο. Αξίζει να προσέξετε την κίνηση της κάμερας και την αφηγηματική δύναμη των εικόνων με καθοδηγητή τον ουκρανικής καταγωγής Ανατόλ Λίτβακ.

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s