ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ 2015 ΑΠΟ ΤΗΝ Π.Ε.Κ.Κ.


(αναδημοσίευση από την «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»,10/7/2016)Untitled-1ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΝΕΜΑ

του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

dermetzo@otenet.gr

 Γεγονός η κυκλοφορία του Κινηματογράφος 1015. Είναι το πολύ χρηστικό, ετήσιο άλμανακ της ΠΕΚΚ, όπου μπορείς με εγκυρότητα να μάθεις, να δεις, να πληροφορηθείς τα σπουδαία κινηματογραφικά γεγονότα του 2015. Δεν είναι μόνον οι κριτικές για όλα τα φιλμ της περασμένης χρονιάς και φυσικά και για τις σπουδαίες επανεκδόσεις αλλά και μια γενικότερη κοινωνική σφυγμομέτρηση. Ας πούμε, όταν διαβάζεις τη στήλη του συναδέλφου Δημήτρη Κολιοδήμου με τα εισιτήρια των ξένων και ελληνικών ταινιών, άμεσα νιώθεις τι επιλέγει το κοινό, προς τα πού στρέφεται, τι είδους ταινίες προτιμάει και γιατί. Επίσης, μου κάνει εντύπωση πως επιτέλους έχουμε άφθονες εκδόσεις κινηματογραφικών βιβλίων κάθε χρονιά. Για όλα αυτά μαθαίνουμε από την ειδική στήλη που επιμελείται ο συνάδελφος Δημήτρης Καλαντίδης. Τι έγινε, όμως, στα ξένα και τα ελληνικά φεστιβάλ, στην απονομή των Όσκαρ; Προτού εξασθενήσει η μνήμη, τα θυμόμαστε όλα αυτά.

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

Κάνες, Βερολίνο, Βενετία, Λος Άντζελες, ποιοι βραβεύτηκαν και γιατί; Υπήρχαν καλύτερες ταινίες, ποιες ευνοήθηκαν, ποιες αδικήθηκαν; Ακόμα, τι ακριβώς συνέβη στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης; Αλλά, φυσικά, δεν είναι μόνον αυτό, αν και σαφώς κυριαρχεί και αισθητικά και ποιοτικά και ιδίως ιστορικά. Ο Δημήτρης Χαρίτος μας πληροφορεί   για τα όσα έγιναν στο τελευταίο Φεστιβάλ Δράμας, ενώ ο Δημοσθένης Ξιφιλίνος για τα γεγονότα στο φεστιβάλ Νάουσας. Ο Χρήστος Μήτσης μας ξεναγεί στο φεστιβάλ της Ολυμπίας. Ένα από τα  ωραία σημεία του βιβλίου (άκρως χρήσιμη αλλά και αντιπροσωπευτική) είναι η λίστα με τις δέκα καλύτερες ταινίες του 2015. Οι συνάδελφοι ψήφισαν για τις δέκα καλύτερες ξένες και τρεις ανάλογες ελληνικές της χρονιάς που πέρασε. Ο ουγγρικός Γιος του Σαούλ, που κέρδισε τα πάντα (Κάνες, Χρυσή Σφαίρα, Όσκαρ) αναδείχθηκε από τους συναδέλφους της ΠΕΚΚ καλύτερη ξένη ταινία της χρονιάς με 23 ψήφους. Δεύτερος ο ρωσικός Λεβιάθαν με 19 ψήφους και τρίτη η τουρκική  Χειμερία νάρκη με 14. Πρώτη ελληνική ταινία της χρονιάς με συντριπτική πλειοψηφία ανεδείχθη η Τετάρτη 04:45 του Αλέξη Αλεξίου. Πήρε 20 ψήφους και να θυμίσω πως το Νοέμβριο ψηφίστηκε από την ΠΕΚΚ με μεγάλη πλειοψηφία για το ετήσιο βραβείο της στο Φεστιβάλ.

Τετάρτη 04:45

Τετάρτη 04:45

Ο 007 ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑΚΑΛΙΑΤΗΣ

Κατά τα άλλα σημειώνω τα κείμενα του Νίνου Φένεκ Μικελίδη και το editorial του προέδρου (και μετά τις φετινές εκλογές) Ανδρέα Τύρου, που προσφέρει το σφυγμό που ανασένει το σινεμά. Βέβαια, υπάρχουν και τα θλιβερά γεγονότα και έχουμε μια λίστα με τις νεκρολογίες, δηλαδή εκείνων των γνωστών ανθρώπων Ελλήνων και ξένων της έβδομης τέχνης, που μας έφυγαν μέσα στο 2015.

Κατά τα άλλα, μια ευοίωνη είδηση πως το 2015 τα εισιτήρια έπαψαν να παίρνουν την κατρακύλα και είχαμε μάλιστα και μια μικρή άνοδο χάρις ιδίως στον τελευταίο Τζέιμς Μποντ και τη μεγάλη ελληνική επιτυχία Ένας άλλος κόσμος.

΄Ενας άλλος κόσμος

΄Ενας άλλος κόσμος

ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΑ ΝΟΥΜΕΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Πρώτη ξένη ταινία σε εισιτήρια (μέχρι 31 Δεκεμβρίου του 2015) το Spectre του Σαμ Μέντες με 483. 098 εισιτήρια πανελλαδικά. Οι μαχητές των δρόμων 7 με 370.706 ενώ οι άθλιες 50 αποχρώσεις του γκρι είναι στην τρίτη θέση με διαφορά στήθους και 370.402 εισιτήρια.

Spectre

Spectre

Στον ελληνικό κινηματογράφο πρώτος  ο Ένας άλλος κόσμος του Χριστόφορου Παπακαλιάτη με 312.373 εισιτήρια μέχρι 31/ 12. Απλά να σημειώσω πως στη συνέχεια μέσα στο 2016 η ταινία ξεπέρασε τις 670.000. Στη δεύτερη θέση οι Γαμπροί της Ευτυχίας με 105.950. Πολύ κοντά το Ουζερί Τσιτσάνης με 105.272. Συνολικά τα εισιτήρια των ελληνικών ταινιών μέσα στο 2015 ήταν περίπου 800.000. Αν αναλογιστούμε πως στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν μια μόνον δική μας ταινία έκαμε 1.200.000, παρατηρούμε τη διαφορά εποχών αλλά και μια μακράς διάρκειας απαξίωση των εθνικών φιλμ. Η επιτυχία πάντως του Παπακαλιάτη πρέπει να μας κατευθύνει σε κάποιες σκέψεις.

Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΞΙΑΚΑ

Τέλος, σημαντικό για μένα είναι πως δυστυχώς πολλά ελληνικά φιλμ είχαν αυτοδιανομή, δηλαδή προωθήθηκαν από τους ίδιους τους δημιουργούς. Ας  αναζητηθεί ένας τρόπος να οργανωθεί ένα εθνικό δίκτυο (πιθανά μέσων του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου) για την καλύτερη διανομή των ανεξάρτητων ελληνικών φιλμ. Όσο για τον γράφοντα, ψήφισε ως καλύτερη ελληνική ταινία το Τετάρτη 4:45 του Αλέξη Αλεξίου για όλη τη δυναμική αναπαραγωγή των βαθύτερων στοιχείων της υπαρξιακής σύγχρονης κρίσης σε μια αιμάσουσα  ελληνική κοινότητα. Ψήφισα ως καλύτερη ξένη ταινία το Birdman: Η απρόσμενη αρετή της αφέλειας, γιατί, πέρα από μια εξαιρετική σκηνοθετική προσέγγιση, καταγράφει διεισδυτικά και εξαιρετικά τους αγωνιακούς προβληματισμούς του σύγχρονου, περιθωριοποιημένου ανθρώπου. Ένας Μεξικανός, ο Αλεχάντρο Ιναρίτου, έδειξε τη μεγάλη κλάση του.

Βίρμαν:

Βirman: Η απρόσμενη αρετή της αφέλειας

Όσο για το βιβλίο, αξίζει να αγοραστεί οπωσδήποτε από κάθε σινεφίλ, γιατί περιέχει τα πάντα. Να θυμίσω πως είναι άκρως καλαίσθητο, με διεισδυτικά  κείμενα, πολλές φωτογραφίες, ενώ σε ασπρόμαυρο φόντο το εξώφυλλό του κοσμεί η φωτογραφία από τη βραβευμένη ταινία Ο γιος του Σαούλ.

Παρακολουθώντας κάθε χρόνο την ετήσια έκδοση του ΠΕΚΚ, παρατηρώ  τη συνεχή αύξηση ποιότητας. Τέλος, να θυμίσω πως το 2015 γιορτάστηκαν τα 40 χρόνια από την ίδρυση του σωματείου μας. Οι συνάδελφοι κλήθηκαν να ψηφίσουν  τις 10 καλύτερες ευρωπαϊκές και 10 καλύτερες ελληνικές ταινίες αυτών των τεσσάρων δεκαετιών. Σύντομα θα γνωρίζουμε τη λίστα.

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s