Η Αιωνόβια Olivia de Havilland


1.του Αθανάσιου Αθάνατου [athanassios_thess@hotmail.com]

Η Olivia de Havilland γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1916 στο Τόκιο από Βρετανούς γονείς αλλά η οικογένειά της μετακόμισε στην California ήδη απ’ το1919.Η μητέρα της είχε σπουδάσει στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης {RADA} και είχε ασχοληθεί με το θεατρικό σανίδι καθώς και με το τραγούδι’ αυτή ήταν που παρακίνησε την Olivia – τ΄όνομα της δόθηκε απ’ το έργο του Σέξπιρ ‘Δωδεκάτη Νύχτα’ { Twelfth Night } – αλλά και την μικρότερη κόρη της Joan ν’ ασχοληθούν με το χώρο, κάτι το οποίο όντως συνέβη.Από μικρή ασχολήθηκε με το μπαλέτο, έμαθε πιάνο και γενικά μεγάλωσε σ’ ένα περιβάλλον που αγαπούσε τις τέχνες.2Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1933 με το έργο ‘Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων’ {Alice in Wonderland}, παίζοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο.Εμφανίστηκε επίσης αργότερα στο Σεξπιρικό ‘Όνειρο Θερινής Νυκτός’ { A Midsummer Night’s Dream}.Συμπτωματικά μ’ αυτό το έργο πρωτοεμφανίστηκε στη βιομηχανία του κινηματογράφου το 1935 στον ρόλο της Ερμίας.Ακολούθησε μια σειρά ταινιών όπου συμπρωταγωνιστούσε με τον μεγάλο γοητευτικό Star της εποχής Errol Flynn, με τον οποίο ήταν κρυφά ερωτευμένη όπως δήλωσε αργότερα.Οι ταινίες στις οποίες συμμετείχε ήταν από κωμωδίες και δράματα εώς γουέστερν, αλλά με μια σταθερά όσον αφορά τον τύπο που παρουσίαζε – αυτόν της ρομαντικής και γλυκειάς παρουσίας.3.}

Ο ρόλος που την απογείωσε όμως ήταν αυτός της Melanie στο ‘Gone with the Wind’ {1939} του Victor Fleming, με παραγωγό τον David O. Selznick.Η ταινία βασίστηκε στην ομότιτλη νουβέλα της Margaret Mitchell’ παραμένει μια διαχρονική “blockbuster” υπερ-παραγωγή και η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του Hollywood, όσον αφορά την de Havilland υπήρξε απ’ τις πρώτες επιλογές στο casting.Έπαιξε έναν τύπο κόντρα στην Scarlett O’Hara-Vivien Leigh, την αρχικά καλομαθημένη αλλά τελικά δυναμική και με σκληρότητα αγωνίστρια της ζωής και αποτέλεσε τον έτερο πόλο σ’ ενα απ’ τα πλέον διαχρονικά κινηματογραφικά δίπολα με τον χαρακτήρα της ήπιας, γλυκειάς, καλοσυνάτης και γεμάτης κατανόησης “μεγάλης καρδιάς”.Η ταινία προτάθηκε για 13 Oscar – πήρε τελικά τα 10 – και η ίδια κέρδισε την 1η υποψηφιότητα της για το Oscar Β’ Γυναικείου ρόλου, που το κέρδισε όμως η Hattie McDaniel η πρώτη βραβευμένη Αφρο-Αμερικανή, για τον ρόλο της Mammy στην ίδια ταινία.4Την ίδια εποχή προτάθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο ‘Rebecca ‘ {1940} του Alfred Hitchcock αλλά τελική επιλογή υπήρξε η αδελφή της Joan Fontaine – είχε πάρει το καλλιτεχνικό της επίθετο απ’ τον δεύτερο σύζυγο της μητέρας της –ξεκινώντας και “επισήμως” μια διαμάχη που θα τελείωνε με τον θάνατο της πρώτης το 2013’ παραμένουν τα μοναδικά αδέλφια που έχουν πάρει Oscar Α’ Ρόλου!5

Παρόλο που αρχικά είχε δεχτεί κάποιες κριτικές που την εμφάνιζαν ως ένα ωραίο κορίτσι το οποίο όμως δεν έπειθε για την ερμηνευτική της δεινότητα, η ίδια κατόρθωσε και κατέκτησε 2 Oscar – είχε προταθεί συνολικά 3 φορές – για το ‘To Each His Own’ {1946} & ‘The Heiress’ {1949}, επίσης απ’ τις 3 υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα { Golden Globe },κέρδισε τις δυο! Συνέχισε να συμμετέχει σε ταινίες, αλλά όχι με μεγάλη συχνότητα και τελείωσε την κινηματογραφική της καριέρα μόλις το 1979, ενώ έπαιξε και σε τηλε-ταινίες – με σπουδαιότερη εμφάνιση της στο ‘Anastasia: The Mystery of Anna’ {1986} – τελειώνοντας κι εκεί τις εμφανίσεις της το 1988.6}

Αξιοσημείωτη είναι η δικαστική διαμάχη της απέναντι στο πανίσχυρο studio της Warner Bros για σπάσιμο του συμβολαίου της.Απ’ το 1931 είχε τροποποιηθεί ένας νόμος που ανέβαζε από 2 σε 7 τα έτη δέσμευσης του καλλιτέχνη προς την εταιρεία και μάλιστα αυτά δεν μετρούσαν ημερολογιακά αλλά ως χρόνος εργασίας.Με τη συμβολή ενός δικηγόρου κατόρθωσε και ανέτρεψε την ισχύ αυτού του νόμου, ο οποίος από τότε ονομάζεται άτυπα “De Havilland Law”.Παντρεύτηκε δυο φορές – χώρισε και τις δυο – κι έκανε από ένα παιδί σε κάθε γάμο’ ζει μόνο η κόρη της αφού ο γιος της απ’ τον πρώτο γάμο πέθανε νέος.Έφυγε απ’ την Αμερική από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 να ζήσει μόνιμα στο Paris στηΓαλλία, μια χώρα που θαύμαζε ιδιαίτερα και αφιέρωσε σ’ αυτήν το βιβλίο της ‘Every Frenchman Has One’{1962} καταγράφοντας τις συνήθειες και την κουλτούρα αυτής της χώρας.Η χώρα την τίμησε ως μέλος της ‘Λεγεώνας της Τιμής’ {Légion d’honneur} το 2010, ενώ είχε ήδη τιμηθεί στις U.S.A δυο χρόνια νωρίτερα – είχε πάρει την υπηκοότητα μόλις στα 25 της – με το ‘Εθνικό Μετάλιο των Τεχνών’ {National Medal of Arts}.Το 2016 το Βρετανικό περιοδικό ‘The Oldie’, που απευθύνεται σε άτομα μεγάλης ηλικίας, την ανακύρηξε ως “Oldie of the Year”!7

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s