“ΦΑΜΙΛΙΑ”


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 19/6/2016)

familia

Η Αγία Οικογένεια

του Στράτου Κερσανίδη

Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια: Το τρίπτυχο του κάθε σωστού και τίμιου ανθρώπου ο οποίος αγαπά, σέβεται και τιμά τις πατροπαράδοτες αξίες του έθνους. Ωραία η βιτρίνα αλλά επειδή το γυαλί σπάζει πολύ εύκολα, με την ίδια ευκολία αποκαλύπτεται και το κάλπικο όλου αυτού του σαθρού ιδεολογήματος.

Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, που συνέβησαν στην Αργεντινή τη δεκαετία του 1980, η ταινία “Φαμίλια” (El clan), του Πάμπλο Τραπέρο, αφηγείται την εγκληματική δράση της οικογένειας Πούτσιο. Γονείς και πέντε παιδιά, ευυπόληπτοι στη γειτονιά, που κάνουν την προσευχή τους πριν από το φαγητό, έχουν καλές σχέσεις με τις αρχές -το δικτατορικό καθεστώς της Αργεντινής- εν γένει μια οικογένεια πρότυπο. Μόνο που πίσω από όλη αυτή την ομορφιά κρύβεται μια ασύλληπτη πραγματικότητα, το πρόσωπο πίσω από το προσωπείο. Η έντιμη και δεμένη οικογένεια Πούτσιο είναι ένα τσούρμο στυγνών δολοφόνων! Μια συμμορία απαγωγέων που φυλακίζουν τους απαχθέντες σε ένα δωμάτιο του σπιτιού τους, ζητούν λύτρα και αφού τα πάρουν εκτελούν εν ψυχρώ τα θύματά τους. Μάλιστα επικοινωνούσαν με τους συγγενείς των θυμάτων τους ως Απελευθερωτικός Στρατός λειτουργώντας έτσι προβοκατόρικα και υπέρ του δικτατορικού καθεστώτος. Η αλήθεια αποκαλύφθηκε το 1983 όταν επανήλθε η δημοκρατία στην Αργεντινή και η αστυνομία δεν μπορούσε πλέον να παρέχει κάλυψη στους δολοφόνους. Γιατί όπως υπονοείται στην ταινία, οι Πούτσιο -με αρχηγό τον πατέρα της οικογένειας Αρχιμήδη- εκτελούσαν συμβόλαια θανάτου για λογαριασμό του καθεστώτος.

Ο Τραπέρο σκηνοθετεί μια τρομακτική ιστορία και μέσα από αυτήν αναπαράγει μια ολόκληρη εποχή. Η πορεία των Πούτσιο είναι παράλληλη με εκείνη του καθεστώτος αφού καταρρέουν μαζί. Με μαεστρία ο σκηνοθέτης διεισδύει εντός των ηρώων του αποκαλύπτοντας τις εσωτερικές τους συγκρούσεις, όπως για παράδειγμα ο ένας από τους γιους, ο Αλεχάντρο. Με νεύρο και ρυθμό, με εξαιρετική αναπαράσταση μιας σκοτεινής εποχής, με μουσική που δένει απόλυτα αλλά και με συγκλονιστικές ερμηνείες -προεξάρχοντος του Γκιγιέρμο Φραντσέλα στο ρόλο του πατέρα Αρχιμήδη Πούτσιο- ο σκηνοθέτης υπογράφει μια ταινία που δικαίως τιμήθηκε με το βραβείο Γκόγια καλύτερης λατινοαμερικάνικης ταινίας.

Μια εγκληματική οικογένεια, ένα εγκληματικό καθεστώς ένας παραλληλισμός με τον οποίο ο Πάμπλο Τραπέρο υπονοεί χωρίς να κραυγάζει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s