ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΜΕΡΙΛΙΝ


(αναδημοσίευση από την «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» 12/6/2016)

ΣΕΞΟΒΟΜΒΕΣ, ΧΑΠΙΑ, ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ … ΕΡΩΤΑΣ

Εφτά χρόνια φαγούρα

Εφτά χρόνια φαγούρα

του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

dermetzo@otenet.gr

Ο συνδυασμός δύο γεγονότων, το ότι αναγγέλλεται προσεχώς η προβολή σε επανέκδοση της ταινίας Επτά χρόνια φαγούρα (1955) (που  θεωρείται μια από τις σπουδαίες, υπόγειες, ερωτικές κομεντί υπαινιγμών) με την υπογραφή του μέγα Μπίλι Γουάιλντερ,  αλλά και η γέννηση  της  Μέριλιν Μονρόε την 1η Ιουνίου του 1926, υπαγορεύουν αυτό το κείμενο. Στην ταινία η Μέριλιν κρατάει το βασικό ρόλο ενός πονηρού αλλά δήθεν αθώου κοριτσιού. Αν υποτεθεί πως ζούσε σήμερα, θα ήταν μια γιαγιάκα 90  ετών. Ωστόσο, το ερώτημα που μένει να απαντήσουμε 54 χρόνια μετά το θάνατό της (5 Αυγούστου 1962) ήταν κατά πόσο μπορούσε να λειτουργήσει και στις ημέρες μας το μοντέλο της. Η γυναίκα με τις διαστάσεις της χρυσής τομής θα ήταν μάλλον έξω από τα νερά της σε μια εποχή που δεν εκτιμούνται ιδιαίτερα οι βαμπ και οι σεξοβόμβες. Με τη βαθμιαία αποχώρηση (λόγω ηλικίας) της Τζένιφερ Λόπεζ, το είδος εκλείπει οριστικά. Οι ηρωίδες είναι πια ευάλωτες, απομυθοποιούν τον εαυτό τους, παίζουν γυναίκες και κορίτσια με προβλήματα και προσωπικές αγωνίες.

Η ζούγκλα της ασφάλτου

Η ζούγκλα της ασφάλτου

25 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ

Η Μονρόε υπήρξε παιδί της εποχής της. Από το 1947 και για ένα τέταρτο του αιώνα έπλασε 33 ρόλους. Ευκαιρία, λοιπόν, να καταγράψουμε τα δεδομένα του καιρού της. Από τη μια μεριά, ο τριετής πόλεμος της Κορέας (1950- 1953) ο μακαρθισμός, ο «ψυχρός» πόλεμος στο φόρτε του όπως και οι πολεμικοί ανταγωνισμοί. Από την άλλη, είναι η εποχή της μεγάλης και ταχύτατης μεταπολεμικής ανάπτυξης στις ΗΠΑ. Το αμερικανικό «όνειρο» μοιάζει να εκπληρώνεται με τα μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητα, τις βίλες, την άνετη ζωή και το ροκ να ξεπροβάλει ως αμφισβητικό ιδίωμα. Το χολιγουντιανό σινεμά έχει εξαπλωθεί σ’ όλο τον κόσμο κάνοντας μια πολιτιστική εισβολή. Είναι μέρες σεξ, ναρκωτικών, λουλουδιών και μεγάλης οικονομικής ευμάρειας. Ο πρόεδρος Τζον Κένεντι κομίζει και τα μηνύματα ύφεσης μεταξύ των υπερδυνάμεων.

Μερικοί το προτιμούν καυτό

Μερικοί το προτιμούν καυτό

ΠΕΡΙ ΠΡΟΕΔΡΟΥ, ΑΔΕΛΦΟΥ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ

Είναι, όμως οι μέρες πονηρές και αχαλίνωτες. Ο πρόεδρος κάνει  απιστίες στην Ζακλίν και με τη Μέριλιν (θυμηθείτε εκείνο το happy birthday mister president), ο αδελφός του ο Ρόμπερτ και άλλοι της παρέας  (Φρανκ Σινάτρα) θα την απολαύσουν και  αυτή πληγώνεται ακόμα περισσότερο επειδή και ανώριμη γυναίκα είναι και πιστεύει στο μεγάλο έρωτα με τον πρόεδρο.

Ήταν και μέρες μυστικών υπηρεσιών και εκτελεστών, μια και πολλοί ισχυρίζονται πως οι εκβιασμοί που η Μέριλιν ασκούσε στον Κένεντι έφεραν μια εντολή θανάτου. Υπήρχαν διασυνδέσεις με τη Μαφία κατά κάποιο τρόπο. Η Μονρόε υπήρξε θύμα της αθωότητας και της αφέλειάς της ή μήπως λόγω αυτών γνώρισε τρομερή επιτυχία; Κι αν το δούμε ψυχαναλυτικά, μήπως φταίει η πολύ άσχημη παιδική της ηλικία ή και ο γάμος της στα 16 (!) με ένα αστυνομικό. Λέτε το μεγάλο «τραύμα» να το προξένησε η σχέση και ο γάμος με τον διανοούμενο Άρθουρ Μίλερ;

Νιαγάρας

Νιαγάρας

ΒΑΘΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Τα ναρκωτικά και η βαριά κατάθλιψη, τα χάπια στα οποία κετέληξε η Μέριλιν ήταν αποτέλεσμα μιας ζωής χωρίς φρένο, κάτι που μπορεί να καταλογισθεί και στον Πρίσλεϊ, το μεγάλο τραγουδιστή, ίνδαλμα εκείνης της εποχής. Φαίνεται πως όλα οδηγούν σε ένα αδιέξοδο εξηγήσεων καθώς το ένα στοιχείο καταρρίπτει το άλλο σε μια προσωπική ιστορία αντιφάσεων. Κάτι που αποδεικνύει πως η Μονρόε ατύχησε είναι ότι βρέθηκε σ’ ένα μεσοδιάστημα εποχής. Αν ζούσε στα χρόνια του μεσοπολέμου και του πολέμου, τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, γιατί  η ίδια θα ήταν πιο συντηρητική. Αν μεσουρανούσε στα τέλη της δεκαετίας του `60, τότε θα μπορούσε να στρέψει την τόλμη της σε πιο ριζοσπαστικούς ρόλους (π.χ. όπως έκαμε η Ντάναγουέι).

Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΟΥ «ΟΝΕΙΡΟΥ»

Αυτό το μεσοδιάστημα παρήγαγε μια βαθύτατη αίσθηση «να ζήσουμε τη ζωή μας» αλλά και τη μελαγχολία του αμερικανικού ονείρου που άρχισε να ξεφτίζει και να συντηρείται με τα ηρεμιστικά. Έτσι, εκ των πραγμάτων, η Μονρόε (που τραγούδησε και μερικά εξαιρετικά τραγούδια) πέρα από τη φλογερή ερωτική της ζωή (είχε σύντομη σχέση και με τον Ιβ Μοντάν) αγαπήθηκε σε εκκεντρικούς ρόλους. Ο Μπίλι Γουάιλντερ διαχειρίστηκε πολύ σωστά τη σπουδή στο παράδοξο και τη σκηνοθέτησε σε μια παράδοξη κομεντί στον καλύτερο ρόλο της (πρόταση για Χρυσή Σφαίρα) στο Μερικοί το προτιμούν καυτό.  Ο Αμερικανοβιενέζος  δημιούργησε μια ιστορία σφαγών (γκάνγκστερς του μεσοπολέμου), μεταμφιεσμένων ανδρών τραβεστί, καταστάσεων και καταστροφής της σχέσης δύο φίλων (Τόνι Κέρτις, Τζακ Λέμον).

Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές

Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές

ΘΥΜΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΤΗΣ

Πρώιμος ο ρόλος στο νουάρ του Τζον Χιούστον Η ζούγκλα της ασφάλτου. Άπιστη σύζυγος στο δραματικό νουάρ του Χάταγουέι Νιαγάρας και σε γουέστερν  δίπλα στον  Μίτσαμ στο Ποτάμι χωρίς επιστροφή.  Εκεί τραγούδησε και το ομώνυμο τραγούδι προβλέποντας την τύχη της. Αγαπήθηκε και σε φιλμ όπως Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές, Πότε να παντρευτείτε έναν εκατομμυριούχο, Στάση λεωφορείου. Χτίστηκε εδώ και χρόνια ο μύθος της. Υπήρξε θύμα του, ένα σύμπτωμα μιας εποχής συντηρητικής και ταυτόχρονα χαλαρής.

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s