«10 ΥΠΟΠΤΟΙ»


Sapphire 4κριτική του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

Μια εκπληκτική βρετανική ταινία του σπουδαίου δημιουργού Μπαζίλ Ντίρντεν (1961, Ο εκβιαστής, The victim), που ανθολογείται στο ευρωπαϊκό πολιτικό σινεμά για ευνόητους λόγους. Αν ο ρατσισμός, ο φόβος και η απέχθεια για το χρώμα του άλλου δεν είναι παρά αποτελέσματα ιδεολογίας, δηλαδή πολιτικής, τότε ταινίες όπως αυτή περνούν στην ιστορία του σινεμά. Καθόλου τυχαίο που κέρδισε το BAFTA καλύτερης ταινίας, ενώ σπουδαίες πληροφορίες μας αναφέρουν ότι το ’50 και ’60 οι μαύροι δεν καλοπερνούσαν στη Μεγάλη Βρετανία. Ο θάνατος μιας εγκύου νέας, πανέμορφης  κοπέλας, που μόλις και καταλαβαίνεις ότι είναι μαύρη, οδηγεί στο φίλο της και την οικογένειά του. Δύο άψογοι και προοδευτικοί αστυνομικοί αναλαμβάνουν την έρευνα.

Ο Ντίρντεν με ματιά φυσιοδίφη σκάβει στα κοινωνικά υπόγεια και ανασύρει…  καταστάσεις. Η φράση του τέλους είναι ενδεικτική: «Δεν λύνουμε κανένα μυστήριο, απλά μαζεύουμε συντρίμμια».

Η κριτική είναι πρωτοφανέρωτη, επιθετική, αναδεικνύοντας μια αλήθεια που πλησιάζει τη Χρυσή Αυγή. Ο καθημερινός φασισμός δεν είναι κάτι το ορατό, αλλά κρύβεται στις πτυχές της μέσης αστικής κοινωνίας. Είναι κάτι που απέδειξε και ο Μπερτολούτσι. Τους φασίστες τους εκκολάπτει η αστική τάξη. Συγκλονιστικό φιλμ με πεσμένη φωτογραφία και κλιμακούμενη ένταση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s