18ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ


Νόστος: η επιστροφή στην πατρίδα.

197725-nostos_06

του Μάριου Αμαξόπουλου

Μια τέτοια επιστροφή στην «μητρογονική» της εστία επιχειρεί η Σαντρίν Ντουμά δημιουργός της ταινίας, Νόστος, ακολουθώντας ως ένα μίτο της Αριάδνης το έργο της ζωγράφου Θάλειας Φλωρά-Καραβία. Αφορμή για το οδοιπορικό της αποτέλεσε ένας πίνακας της Φλωρά-Καραβία που απεικονίζει το πορτρέτο μιας γυναίκας ντυμένης στα κόκκινα. Αυτή η παρουσία της γυναίκας στα κόκκινα, που διακριτικά μας οδηγεί σε πολλές σκηνές της ταινίας, μας ταξιδεύει στην Αθήνα, την Ιθάκη, την Κωνσταντινούπολη, την Αλεξάνδρεια… Η δημιουργός πορεύεται μια προσωπική διαδρομή, αναζητώντας το παρελθόν της ελληνίδας μητέρας της μέσα από το έργο της ζωγράφου. Προσπαθεί να αναπληρώσει τα κενά και τις σιωπές που η μητέρα της άφησε πίσω της, μετά το θάνατό της. Πρόκειται για μια προσωπική κατάθεση κατά την οποία η Σαντρίν Ντουμά μιλά στην κάμερά της, μπαίνει μπροστά από τον φακό και μοιράζεται μαζί μας την αναζήτηση της ταυτότητάς της.

Η Θάλεια Φλωρά-Καραβία γεννήθηκε στη Σιάτιστα το 1871. Ο ιερέας πατέρας της οδήγησε την οικογένεια στην Κωνσταντινούπολη, όπου η Θάλεια αποφοίτησε από το Ζάππειο παρθεναγωγείο της Πόλης. Καθώς δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή στη Σχολή Καλών Τεχνών, μαθήτευσε κοντά στον Γύζη και τον Ιακωβίδη, στο Μόναχο κι έπειτα στο Παρίσι. Ξαναγύρισε στο Παρίσι όμως τελικά έζησε στην Αλεξάνδρεια, με τον σύζυγό της για 30 χρόνια. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Αγώνων, ακολούθησε τον ελληνικό στρατό ως πολεμική ανταποκρίτρια στο μέτωπο και διαθέτουμε πολλά, κυρίως, σχέδια της εποχής εκείνης. Πήγε στο μέτωπο στη Μικρά Ασία το 1918-20, αλλά και στον αλβανικό μέτωπο το 1940. Ωστόσο είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα πορτρέτα της, πάνω από 500, στα οποία κυριαρχούν τα χρώματα, το φως και οι ιμπρεσιονιστικές πινελιές. Η σκηνοθέτρια συναντά ανθρώπους που γνώρισαν τη ζωγράφο, που πόζαραν για αυτήν, ανθρώπους από το οικογενειακό της περιβάλλον. Ταυτόχρονα απευθύνεται σε ανθρώπους του δικού της οικογενειακού περιβάλλοντος και της μητέρας της. Ταξιδεύει, συνομιλεί, ψάχνει, ρωτά και η διπλή αναζήτηση για τις δύο γυναίκες και για την άγνωστη σχέση της μητέρας της με τη ζωγράφο, καταλήγει σε μια προσωπική της αναζήτηση στις ελληνικές της ρίζες. Ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ, συμπαραγωγή Ελλάδας-Γαλλίας, που προβλήθηκε στο τμήμα Μικρές Αφηγήσεις του 18ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.
Σκηνοθεσία, σενάριο: Σαντρίν Ντουμά, Διεύθυνση φωτογραφίας: Στέλιος Αποστολόπουλος, Μοντάζ: Barbara Bascou, Μουσική: Delphine Ciampi, Παραγωγός: Jean Luc Ormières, Παραγωγή: Pio&Co, France.

Το 18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ολοκληρώνεται αύριο, Κυριακή, 20 Μαρτίου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s