ΕΡΥΘΡΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ, ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ «ΦΟΒΑΜΑΙ» ΤΟΥ ΝΤΑΜΙΑΝΟ ΝΤΑΜΙΑΝΙ


ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3 egw fovamai 1

Η Κινηματογραφική Λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ-3, στα πλαίσια του αφιερώματός της Ευρωπαϊκό Πολιτικό Σινεμά, προχωρά σε μια ακόμη μεγάλη καινοτομία και παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη Δευτέρα 21 Μαρτίου στις 21:00 στην αίθουσα ΒΑΚΟΥΡΑ 2 (Ιωάννου Μιχαήλ 8, τηλ. 2310233665) το προφητικό πολιτικό θρίλερ του Νταμιάνο Νταμιάνι Φοβάμαι (Ιταλία, 1977, έγχρωμη, 113′) με θέμα τη δράση των Ερυθρών Ταξιαρχιών λίγο πριν την κορύφωσή της, με τη δολοφονία του Πρωθυπουργού Άλντο Μόρο το 1978. Παίζουν: Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Έρλαντ Γιόζεφσον, Μάριο Αντόρφ, Αντζέλικα Ιππόλιτο.

Η συνδιοργάνωση και καλλιτεχνική επιμέλεια γίνονται από το ΚΕΜΕΣ. Θα προλογίσει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, του οποίου έντυπη ανάλυση θα διανεμηθεί στους θεατές, ενώ στο τέλος της προβολής θα ακολουθήσει μακρά συζήτηση με το κοινό.egw fovamai 2Το προς συζήτηση θέμα στο λαϊκό πανεπιστήμιο για τον κινηματογράφο θα είναι: Ο απόηχος των παρακολουθήσεων στον κινηματογράφο: από τη “Συνομιλία” στο σκάνδαλο Watergate και το “Φοβάμαι” στην υπόθεση Μόρο.

Ένας ειδικός φρουρός και ο εισαγγελέας τον οποίο προστατεύει ξετυλίγουν το νήμα των Ερυθρών Ταξιαρχιών ύστερα από μια σειρά τυχαίων γεγονότων. Όμως, ο λαβύρινθος των αποκαλύψεων εγκυμονεί κινδύνους και για τους ίδιους.

Η ανάλυση που θα διανεμηθεί είναι η ακόλουθη:

«Ιταλία των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Ένας χωρισμένος αστυνομικός (Βολοντέ), με ωραία φιλενάδα, παίρνει εντολή από τον προϊστάμενό του να προστατεύει έναν εισαγγελικό λειτουργό (Γιόζεφσον). Η μυθοπλασία θα μας οδηγήσει  σ’ έναν καφκικό λαβύρινθο.

Αυτό το απρόβλητο στην Ελλάδα μέγα αριστούργημα του Νταμιάνι πρόβλεψε με μαθηματική ακρίβεια τι θα γινόταν λίγους μήνες αργότερα (Μάρτιος 1978), με την απαγωγή του Μόρο και την εμπλοκή των μυστικών υπηρεσιών σε μια άνευ προηγουμένου σήψη. Μια από τις πλέον προκλητικές ταινίες όλων των εποχών, αθυρόστομη, α-περίγραπτη, α-πρόβλεπτη, καταγγελτική, αλλά και υψηλής αισθητικής. Με τρεις κορυφαίους ανδρικούς ρόλους, με τον Λουίτζι Κουβάιλερ να κάνει θαύματα με την υποπράσινη «πεσμένη» φωτογραφία (σημαινόμενο της σηπτικής κατάστασης), τον Ριτς Ορτολάνι  σ’ ένα μουσικό επίτευγμα και με το μοντάζ καθηλωτικό, το φιλμ σε στέλνει κατευθείαν στην αγωνία της απώλειας, στην επίκληση της σωτηρίας, στην αναζήτηση ενός καταφυγίου. Όμως δεν υπάρχει τίποτα παρά μια πελώρια χαίνουσα τρύπα, που μέσω αυτής ολισθαίνεις στο μοιραίο. Όλοι οι μηχανισμοί αχρηστευμένοι, οι θεσμοί ακινητοποιημένοι, το κράτος απόν, η πρόνοια ελλείπουσα. Μα αυτά είναι μόνο λέξεις μπρος στη δύναμη των εικόνων, στην ιδιοφυή πλανοθεσία, στη γεωγραφία των κάδρων, στην έξοχη επιλογή των χώρων.

Εγώ Φοβάμαι ο τίτλος… και όντως κι εγώ φοβάμαι και μόνο που σκέφτομαι την ταινία, τους κινδύνους της, το θάνατο που ψιθυρίζει, την απουσία να πλησιάζει, το τέλος του υποκειμένου μέσα σ’ ένα σύμπαν τελειωμένο. Φοβάμαι την απώλειά μου σ’ έναν κόσμο ήδη απολεσθέντα. Ποίημα θανάτου η ταινία, μεγαλείο πολιτικού καταγγελτικού λόγου.»

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s